بطری آب معدنی رو ازش گرفتم و بعد چشمامو بستم و همه رو روی صورتم خالی کردم .حالا کم کم داشتم حس میکردن حالم داره جا میاد.
نفس عمیقی کشیدم و تا دیدهام رو باز کردم سامی رو مقابل خودم مشاهده کردم که زل زده بود به صورتم.
تا چشمم بهش افتاد اشک تو دیدههام حلقه زد.
از پشت پرده ی اشک بهش نگاه کردم و اون تعجب کرد از اون چشمهای لباب از اشک و جویا شد:
-مظفر کتکهارو خورده اونوقت تو آزردهی!
با گریه خندیدم.تا به خودم اومدم گوله گوله اشک از چشمم سرازیر شد.
پشت دستمو روی گونه هام کشیدم وبا صوتیی که از بغض می لرزید بیان کردم:
-تا حالا کسی اینجوری پشتم در نیومده بود!
پوزخند زد و گفت:
-واسه این اینجوری داری گریه میکنی؟ ک*خلی دیگه! چیکارت میشه کرد! حالا حالت جا اومد!؟
بغضمو قورت دادم و اظهار کرد:
-تو مسخره کن….اما این واسه من….واسه من خیلی ارزشمنده!
-اینم از ک*خلیت…بگو دیگه بهتر شد حالت!؟
بلند شدم.سر بطری آب معدنی رو بستم و جواب دادم:
-آره اره من بهترم ولی تو نباید بیای خونه…
بادی در غبغبه انداخت و با قلدری پرسید:
-واس چی نباید بیام!؟
خدایااا! این پسر انگار نه انگار نصف بیشتر عمرشو جایی دور از ایران بوده.عین برو بچ قلدر جنوب شهر حرکت کردار میکرد و غرورش از همون جنس غرورها بود.
با ترس جواب دادم:
-واسه یکی دو شب برو یه جای دیگه…نیا خونه…من عمومو میشناسم.به صبح نکشیده با پسراش و یا حتی مامور میاد دنبال من و تو…
پوزخند زد.حرکت کرد سمت موتورش و بعداز اینکه سوار شد اضافه کرد:
-به گور آقاش خندیده!
بهشدت بیخیال بود و خبر نداشت…خبر نداشت مظفر بسیار ادم کثیف و رذلیه…
من اصلا نمیتمایل داشتم بیفته توی دردسر و نیومده بخاطرم بیفته بازداشتگاه…
باید هرجور شده راضیش میکردم بره و امشبو هرجایی غیره خونه پیش ما بگذرونه برای همین گفتم:
-من باهات نمیام…یعنی میام ولی شرط دارم واسه اومدنم!
باید راضیش میکردم بره و امشامگاه رو هرجایی غیره خونه وپیش ما بگذرونه برای همین گفتم:
-من باهات نمیام…یعنی میام ولی شرط دارم واسه اومدن!
پاهاشو گذاشت روی زمین و سرش رو خیلی آروم به سمتم برگردوند.
نگاه هاش میر غضبانه و ترسناک بودن ولی چیزی جز سلامتیش واسه من مهم و ارزشمند نبود.
ابروشو بالا انداخت و با طعنه جویا شد:
-چیشد که باخودت در ذهنش گذراندی میتونی واسه من شرط بزاری!؟
انگشتامو توهم قفل کردم وبعدبا کلی ترس و خجالت نگاهش کردم و اظهار کردم:
-پس منو همینجا تو قلب همین تاریکی رها کن برو…وسط همین جاده!
پووووفی کرد و اظهار کرد:
-حیف که نوه ی ننجونی وگرنه سوار موتورت میکردم یکم پایینتر یه پل هست…میبردمت همونجا خودم شخصا پرتت میکردم پایین!
جوری حدف میزد که انگار واقعا قصد انجام همچین کاری رو داشته.
با این حال من سفت و سخت سر حرف خودم موندم و اضافه کردم:
-من واسه خودت میگم…من عموم رو میشناسم.مرسی که زدیش…مرسی که حالمو با کارت جا آوردی…اما نباید بمونی چراکه من میدونم کله سحر با مامور میاد دم در خونه پس خواهش میکنم…نمون…منو برسون و برو یه جای دیگه و شیرینی کاری که کردی رو تلخ نکن واسم…
التماس و عجز توی کلامم رو که مشاهده کرد دلش به رحم اومد و اضافه کرد:
-باشه! بیا بشین…
مسرور شدم و با زدن به تبسم به پهنای صورت دویدم سمت موتور و پشتش جای گرفتم و گفتم:
-دمت گرم!!!
بازهم کف دستامو دور کمرش حلقه کردم و محکمگرفتمش و اونم موتور رو رونش کرد…
نفس عمیقی کشیدم.
حالا احساس بهتری داشتم و اگرهم قرار بود اتفاقی بیفته و مظفر تلافی بکنه چه بهتر که باخودم اینکارو بکنه نه با سامی…
درحالی که محکم نگهش داشتم گفتم:
-میگممیشه یه چیزی بگم!
-بگو
دلواپس جویا شدم:
-امشب رو کجا میخوای بمونی؟ میری مسافرخونه!؟ اصلا جایی رو داری بمونی!؟
بدون اینکه نگاهمکن اظهار کرد:
-میرمپیش رفیقم…
سرمو آرام تکون دادم و لب زدم” آهان”! بازهم خیالم راحت شد.همین که مطمئن شدم قرار نیست سرگردون بشه خودش یه خاطر جمعی درست و حسابی بود….
* امیرسام*
لش کردم روی کاناپه و لنگهامو انداختم روی هم و کف دستهامو گذاشتم زیر سرم که روی کوسن بود.
به پشت انگشتام که چشم دوختم رد دندون مظفرو متوجه شدم.
وقتی زدم توی دهنش یادگاری برام بجا گذاشت!
آخه اون دختر زدن داشت!؟
اونم دختری که نه بابا داره نه برادر…مرتیکه ی لاشی!
اشکان درحالی که مدام باسنشو قر میداد و آواز میخوند با دوتا لیوان آب هندوونه اومد سراغم و هموقت بیان کرد:
-اگه از پیشم بری شمعدونی ها دق میکنن شکایت تورو به مرغ عاشق میکنن..و به به…داش سامی ببین چی برات آوردم.
بزن بر بدن جیگرت حال بیاد!
یکم تنمو کشیدم بالا و لیوان شیشه ای قد بلند آب هندونه رو ازش گراهی شدم.
رو تیکه ی ال کاناپه چهار زانو روبه روم نشست وبا نوشیدن یکم از آب میوه گفت:
-میدونی الان چی حال میده سامی!؟
میدونستم چی میخواد بگه برا همین جواب دادم:
-از نظر تو احتمالا یه دختر که هیچی تنش نباشه و لخت مادر زاد جلوت رژه بره!
شلوارکشو به عادت تیک واری کشید بالا.کف دستشو دو سه بار روی رون پاش زد و اضافه کرد:
-آخ لامصب بیان کردیااا…سامی تو نمیری یه دختر متوجه شدم جیگررررر…
انگشتاشو جلو لبهای جمع شده اش گذاشت و با ماچ کردنشون گفت:
-آاااا هلو!یه چیزی میگم به چیزی میشنویاااا…وقتی واسه قضیه انبار تالار ،رفتم خونه ی فتاحی اونجا متوجه شدمش….
لعبت بود اونم چه لعبتی…ساق پلهاشو میدیم قلبم قیلی ویلی میشد…یه باسن داشت تو بگو ژله…
جنیفر کیلو چند بود جلوش!؟
لبا گوشتی نگاها رنگی سگ دار….پوست لامپ مهتابی…مژه ها بهدبزن آقا بادبزن…سینه بزرگ…کمر نیکول کیدمن….خلاصه نگم برات سامی…
وقتی داشت توصیفش میورد نامیل داشته ذهنم رفت پی همون عروسی که بی هوا پرید تو ماشین.اون همتقریبا به همین مشخصات میخوند!
تو فکر بودم که حرفهای پراز حسرت اشکان توجه ام رو جلب کرد:
-نمیدونم فتاحی تخم جن از کجا تورش کرد ولی وقتی من رسیدم خونه اش زیبا معلوم بود داره حسابی با دختره حال میکنه…اووووف….خوشا اون لحظه ای که یکبار دیگه ببینمش
جوری از دختر تعریف میکرد انگار حوری بود.پوزخند زدمو بیان کردم:
-مثل اینکه بسیار تو کفشی!
دیدهک زد و گفت:
-کادو پیچش میکنم برات داش سامی…تا اینجایی نمیزارم بی لعبت تو تهرون سر کنی….
هرجور شده واست پیداش میکنم میارمش کف دست بوست…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن