رمان ماه یا ماهی پارت ۵

***

در مغازه را باز کرد و صوتی دیلینگ دلنشین زنگوله بالای در حضورش را به همه اعلام کرد.

نگاهش را در مغازه چرخاند. جای دنجی بود و میز های چوبی و گل ها حس زندگی را به آدم منتقل میکرد و ماهیار را یاد ماهش می انداخت.

تنها یکی از میز ها پر بود که پشتش دختر پسر جوانی گل میاضافه کردند و گل میشنیدند.

آیا روزی میرسید که هر چیزی ماهیار را یاد ماهش نندازد و هر دختری را با او مقایسه نکند؟؟؟

پسر بچه ده ساله تپلی به سمت او آمد و گف: سلام آقا… خوش اوممتوجه شد..

ماهیار تبسمی زد و گف: سلام پسر جون… من احمدیم سفارش داده بودم…

احمدی فامیلی ای بود که ماهیار استفاده میکرد تا کسی نفهمد او سلطانیست. سال ها بود نفرت داشت از سلطانی بودن و با این فامیلی جعلی راحت تر بود

پسرک سری تکان داد و از در چوبی ای رد شد و پشت پیشخوان رفت.

پاکتی ای دراورد و روی میز صندوق گذاشت و گف: بیا داداش… مرسی ک سیمیت سفارش دادی… سیمیت های آبجی یه دونه اس… به لطف تو از صبح کلی سیمیت خوردم…

ماهیار تبسمی به پسرک شکمو زد و گف: قابلی نداشت… هزینه اش چقدر میشه؟؟

بهادر از همان بالا داد زد: آبجی پول سیمیت های داش احمدی چقدر میشه؟؟

آوای ملایم و دلنشینی گوشش را نوازش داد. همان دختری بود که دیشامگاه سفارش گراهی شده بود. آوایش انگار از طبقه پایین می وارد شد و برای ماهیار به‌شدت واضح نبود

با این حال حس خوبی را به ماهیار منتقل میکرد. انگار آوای دختر آهستهش محض را در خودش جای داده بود.

یک آوای نا واضح از کسی که نمشاهده کرده بودش داشت او را به گذشته پرت میکرد

بهادر گف: داداش یه لحظه صبر کن برم پایین میام الان…

ماهیار سری تکان داد و بهادر از پله های کنار صندوق پایین حرکت کرد.

ماهیار نگاهش را دور تا دور مغازه چرخاند

این کافه دنج بوی آشنایی میداد. انگار که خودش اینجا را دیزاین کرده باشد یا دیزاینرش را بشناسد.

بوی وانیلی که مغازه را برداشته بود آشنا بود. با بوی وانیل های دیگر فرق میکرد. یه فرق خاص که قابل توصیف نبود

آرامش مغازه جذاب و دلبسته شدنی بود و ماهیار را قلقلک میداد تا همین جا بنشیند و ساعت ها قهوه ترک بخورد و کتاب بخواند و به پدر و مادرش فکر نکند

کافه او را یاد ماه و علایقش می انداخت.

ماه عاشق بوی چوب بود. همیشه میاظهار کرد بوی چوب یعنی بوی حیات. کل سرویس خوابش را از چوب های اصل سفارش داده بود و اتاقش بوی چوب میداد درست مثل کافه

ماه هر وقت سیمیت درست میکرد بوی وانیل میگحرکت کرد درست مث بویی که مغازه را ورداشته بود

ماهش نبود ولی این کافه بشدت شامگاهیه ماهش بود. دیگر کافه به او ملایمش نمیداد بلکه داشت خاطرات آزار دهنده گذشته را برایش زنده میکرد

صدای بهادر او را از افکارش بیرون کشید: داداش میشه صد هزار تومن…

ماهیار بلافاصله سمت بهادر برگشتو کارتش را به پسرک داد.

بعد از حساب کردن پول سیمیت ها از مغازه خارج شد و نفس عمیقی کشید

درست بود که کافه کمی از میزان مشتاق دیداری اش نسبت به ماه را کم کرده بود ولی هیچ وقت برنمیگشت!!!

هیچ وقت نمیخواست بار دیگر درون خاطراتش ماه را از کف دست بدهد

***

امتحان ریاضی اش را کامل شده بود از ذوق تو پوست خودش نمیگنجید. شاید هیفده نمره خواستنیی نبود ولی برای اویی که بالاترین نمره اش در ریاضی دبیرستان ده بود بیشحرکت کرد خوبی بود!!

برای ماهیار هدیه ای خریده بود تا از او تشکر کند. هر چه باشد در این یک ماه حسابی مخ ماهیار را خورده بود!

ماهیار را از مهبد بیشتر دلبسته شد. حتی از ماهرخ خواهرش هم بیشتر!

ماهیار برایش برادر بزرگتر بود. شاید هم چیزی بیشتر از برادر ولی در ذهن ماه چیزی جز واژه برادر کنار اسم ماهیار نیامده بود

با دیدن ماهیار در حیاط خونه باغ به سرعت سمت ماهیار دوید و داد زد: ماهییییی!!!!!

ماهیار به سمت صوتی ماهش برگشت و با دیدن دخترک در روپوش مدرسه در حالی که مقنعه اش روی شانه اش افتاده و بافت موهای کشیده خرمایی رنگش به این سمت و آن سمت حرکت میکرد به سمتش میدود، ابرویش را بالا می اندازد و یک کف دستش را درون جیبش فرو میکند و به ماه خیره میشود

ماه با رسیدن به ماهیار از حرکت می ایستد و با هیجان میگوید: نمره ریاضیمو شدم هیفده ماهی!!! واییی باورم نمیشه اصلا مرسی مرسی مرسیییی….

ماهیار به لحن پر از ذوق و مسروری ماهش تبسمی زد و گف: آفرین ماه بانو… دیدی اضافه کردم میتونی… سری دیگه بیست و میگیری….

ماه با تبسم گخوشحالش که قصد جمع شدن نداشت کف دست درون کوله پشتی اش برد و در همان حال گف: با پول تو جیبیام برات یه چیزی خریدم…

ماهیار اخم ظریفی روی صورتش نشاند و گف: نیاز نبود ماه…

ماه بسته را از کیفش در آورد و سمت ماهیار گحرکت کرد و گف: عزیز میگه اگه یکی بهمون کمک کرد باید لطفشو جبران کنیم… من ک نمیتونم بهت ریاضی یاد بدم یا تو درس های خلبانیت کمکت کنم پس برات یه هدیه گرفتم…

ماهیار تبسمی به ماه زد و گف: دستت درد نکنه ماه بانو…

ماه با تبسم گشادی به کف دست ماهیار که نزدیک کف دستش شد و بسته را گراهی شد نگاه کرد…

امیدوار بود ماهیار از هدیه اش خوشش بیاید

ماهیار هدیه را باز کرد و با مشاهده کردن عینک خلبانی شکل دیدهانش برقی زد. ماه بهترین هدیه ممکن را برایش خریده بود

صدایش را برای چند ثانیه گم کرده بود و نگاهش با بهت بین عینک درون دستش و چهره ماه جابه جا میشد

دخترک از هر کسی بهتر میاطلاع داشت چه چیزی او را خوشحال میکند

ماه این نگاه را اشتباه برداشت کرد و گف: خوشت نیومد؟؟؟

همین دو کلمه ماهیار را از خلسه بیرون کشید و بلافاصله گف: این فوق العاده است ماه!!! تا حالا هیچ کس به فکرش نرسیده بود برای منی که محبت پروازم از این عینکا بگیره…. قول میدم وقتی خلبان شدم تو هر پروازم اینو بزنم… مرسی ماه….

ماه لبخند گسرخوشی زد. تبسمی که جمع شدنی نبود…

ماهیار هم مث ماه تبسم زد…

ماه حس خواهر برادری داشت نسبت به ماهیار و ماهیار کم کم داشت شکل احساسش نسبت به ماه عوض میشد!

این عوض شد زندگی شان را نابود میکرد یا بهتر؟!!

The post رمان ماه یا ماهی پارت ۵ appeared first on رمان دونی.