رمان ماه یا ماهی پارت ۱

ماه یا ماهی؟!🐟🌙

ماهی عاشق است…

این را همه میدانند که ماهی تصویر ماه را دید و دل سپرد به این معشوقه ی دور از دسترسش…

قلب سپرد به تصویری شکننده…

همه میگویند ماهی چقدر غصه خورد از نرسیدن به ماه…

اما هیچ کس راجب غم ماه نگفت!!!

کسی نبیان کرد ماه چقدر آن بالا تنهاست!!

کسی ناضافه کرد ماه چقدر غصه میخورد از نداشتن معشوق!!!

معشوقی که هنوز پیدا نکرده است ولی حضورش را جایی حس میکند!!

جایی همین حوالی!!

شاید ماه عاشق واقعی باشد و ماهی فقط گرفتار هوس شده باشد!!!

شاید یکی روح ماه و ماهی را عوض کرده باشد بدون اینکه خودشان بفهمند!!

اگر اینجوری باشد منطقی میشود حس فقدان معشوق ماه و دلدادگی خاص ماهی به ماه!!!

****

بوی خوش پای سیب مستش کرده بود. عاشق سیب بود. عاشق کیک و شیرینی جات هم بود. حالا فرض کیک و سیب باهم ترکیب شوند. نتیجه اش میشد محبت دخترک!!!

نفس عمیقی کشید و پای ها را از فر در آورد و با حوصله درون جعبه چید. اگر پای ها سفارش ملیحه خانوم نبودند تک تکشان را خودش میخورد

وقتی کار چیدن پای ها تمام شد از آشپزخونه بیرون آمد و نگاهش را دور تا دور کافه قنادی اش چرخاند

پتوس هایی که برگ هایشان تا سقف حرکت کرده بود و دیوار هایی با رنگ آبی روشن که حس ملایمش را تزریق میکرد و چند تا میز صنقلبی تمولی چوبی فضای کوچک کافه اش را پر کرده بود

صندوق گوشه ی مغازه و سمت چپ در ورودی کافه بود. کنار صندوق یه یخچال قنادی برای کیک و شیرینی های تر و دسر بود و پیشخوانی که رویش کف دستگاه های اسپرسو ساز و قهوه ساز و چای ساز و این ها بود. کنار صندوق هم پله هایی به سمت پایین وجود داشت که آنجا آشپز خانه امنش بود.

فضای کافه اش حس خوب و آهستهش را به آدم تزریق میکرد. یک کافه محلی بود و صبح ها پاتوق پیرزن پیرمرد ها و بعد از ظهر ها پاتوق جوان ها

کف دست تنها کافه را اداره میکرد. شاید سخت بود ولی عادت کرده بود. بعد از آن تجربه ها تنها بودن به او حس بهتری میداد

سالها تلاش کرده بود برای تنها نبودن و درنهایت هیچ چیز گیرش نیامد..‌

خیلی جاها نیاز داشت یکی بهش بگوید : ” کمک نمیخوای؟!”

هیچ کس نبود ، خودش درستش کرد !

به‌شدت جاها نیاز داشت یکی بهش بگوید: ” میخوای حرف بزنیم ؟! ”

هیچ کس نبود ، گریه شد حرفاش …

بسیار جاها نیاز داشت یکی بهش بگه : ” بریم یه چرخی بزنیم ؟! ”

هیچ کس نبود ، با خودش چرخید!

به‌شدت جاها نیاز داشت یکی واقعی بهش بگه “دوستت دارم …”

هیچ کس نبود ، بی ذوق سر کرد!

بسیار جاها نیاز داشت یکی بهش بگه : ” این پولو بذار جیبت تا انقدر سخت نگذره بهت … ”

هیچ کس نبود ، سگ دو زد!

به‌شدت نیاز داشت یکی بهش بگه : ” فدا سرت ، شده دیگه … ”

هیچ کس نبود ، خود خوری کرد …

دخترک خیلی جاها به بسیار چیزا نیاز داشت و کسی نبود !

و حالا به نقطه ای رسیده که دیگه نیازی به حضور کسی نداره…

دیگه منتظر فرشته نجات یا شاهزاده سوار بر بنز سفید نیست…

حالا فقط خودش مهمه و خودش…

به سمت در ورودی راهی شد و با ریموت کرکره برقی را بالا داد و کاغذ پشت در چرخاند تا کلمه open را نشان دهد

از پشت پنجره به پارک رو به رو نگاهی انداخت و با متوجه شدن آقا اسماعیل پیرمرد خوش پوش و مورد علاقه اش که در حال ورزش بود لبخند عمیقی زد

عاشق شد اگر روزگاری پیر شد شامگاهیه اسماعیل و همسرش ملیحه شود. البته بعید میخبر داشت بتواند همسر و همدمی برای خودش انتخاب کند

به آشپزخونه برگشت و چایی برای آقا اسماعیل و اکیپش دم کرد. پیرمرد عادت داشت هر روزگار بعد از ورزش با پنیری که از سوپری سر کوچه میگیرد و نانهای ویژه “کافه قنادی افرا” و چایی ها خوش طعم ماهلین صبحانه اساسی ای بر بدن بزند

اسماعیل عاشق شد صبحانه را هم مثل باقی وعده ها کنار همسرش بخورد ولی حیف که همسرش نمیتوانست صبح ها چیزی بخورد

ماهلین به توصیه ملیحه خانوم هوای آقا اسماعیل را داشت همچنین آقا اسماعیل او را یاد پدر بزرگش می انداخت

– دخترم؟؟؟ ماهلین جان بابا هستی؟؟؟

لبخندی که روی لب ماهلین جای گرفت بی اراده بود.

از پشت پیشخوان کشیده بیرون آمد با لبخند گف: سلام بابا اسماعیل خوش اومدید…. صبحتون بخیر…

پیر مرد تبسمی زد و کف دستی به سیبیل هایش کشید و گف: ممنون بابا جان… صبح تو هم پر نور… این میز ها رو به هم میچسبونی عزیز؟؟؟ بچه ها همه امروزگار میان…

ماهلین تبسم گرمی زد و از در کنار پیشخوان وارد فضای مغازه شد

میز ها چوبی را بهم چسباند و صنقلبی ها را دورشان چید. پیرمرد پنیر و وسایلی که خریده بود را روی میز گذاشت و کم کم دوستانش سر رسیدند

ماهلین برای همه شان چایی های داغ و نان بربری تازه ای که خرید بود را برایشان برد

سپس به طبقه پایین راهی شد تا مافین ها و کیک یزدی ها آماده شده اش را از فر در بیاورد

طبقه پایین محل امنش بود

مدت زیادی طول کشید تا این اشپزخانه همانی شود که میخواهد.

در یک سمت دو یخچال و سینک طرفشویی و چند کابینت برای وسایلش قرار داشت و در سمت دیگرچند تا فر. تو یکی از یخچال ها مواد اولیه و تو دیگری سفارش هایی که باید در یخچال میماندند را قرار میداد. یک میز مستطیل شکل بزرگ وسط آشپزخونه بود که رویش پر از وردنه و قالب و آرد و خمیر بود.

همیشگی روی صنقلبی پایه بلندش پشت میز میقرار گرفت و خمیر را ورز میداد و قالب میزد و درون سینی ها میچید.

اسپیکر کوچک بلوتوثی هم روی کابینت کنار سینک بود و دائما آهنگ بیکلامی را پخش میکرد.

صبح ها خیالش راحت بود که اسماعیل حواسش به مغازه و مشتری ها هست و اگر نیازی باشد او را صدا میکند و بعد از ظهر ها که مغازه شلوغ تر بود بهادر پسر بچه شیطان محل کمک کف دستش بود.

کیک یزدی ها و مافین های شکلاتی نسکافه ای و وانیلی را از فر در آورد. روی مافین ها کرم یا تیکه های شکلات یا پودر پسته ریخت و سینی های آماده مافین را روی آسانسور مخصوص غذا گذاشت و دکمه را زد که به طبقه بالا برود.

خودش هم بالا راهی شد و مافین ها را با حوصله درون یخچال قنادی چید.

بعد از تمام شدن چیدن صحبت های پیرمرد ها هم تمام شد و با حساب کردن هزینه چای و نان با کلی تعارف بازی مغازه را ترک کردند

با برپا شدن سکوت در مغازه ماهلین تقویمش را چک کرد. امروزگار پای ها را تحویل بابا اسماعیل داده بود پس خطی روی سفارش ملیحه خانوم کشید.

شیرینی ها دانمارکی سفارش آقا بهروزگار هم درون فر در حال پختن و برای امروزگار سفارش دیگری نداشت.

اما فردا روز شلوغی بود. نازی فردا مراسم نامزدی اش بود و با کلی اصرار و التماس از ماهلین تمایل داشته بود کیک سه طبقه ای برایش آماده کند و از آن سمت رقیه خانوم از حج برگشته بود و برای امامه اش باید چند مقلب شیرینی خشک آماده میکرد. کنار این ها باید شیرینی های روزگارانه اش را هم آماده میکرد.

نفس عمیقی کشید. بنظر میرسید فردا باید از چهار صبح مشغول شود تا بتواند سفارش ها را سر ساعت تحویل دهد.

از بیست و چهار ساعت شبانه روزگار بین پانزده تا هیجده ساعتش را در کافه قنادیش میگذراند. تمام دنیای ماهلین همین کافه قنادی بود.

اگر کافه قنادی اش نابود میشد چیکار باید میکرد؟!!

قطعا آن روزگار پایان جهانی ماهلین میشد

The post رمان ماه یا ماهی پارت ۱ appeared first on رمان دونی.