مهوش به دفاع از خود اضافه کرد: هرچی باشم، اینقدر ذلیل نمیشم که خودم پیش قدم بشم…!
ماهرخ ابرویی بالا انداخت: به ذلیل بودن نیست، اون حسی رو که باید تجربه کنی رو هنوز پیدا نکردی… به وقتش خودت به حرف ما میرسی…!
ترانه شربتش را خورد و اظهار کرد: ای خدا اصلا یهویی دلم بهزاد رو تمایل داشت…!
ماهرخ چینی به دماغش داد: بسه دیگه تو هم حالم بد شد…!
ترانه پشت نگاهی نازک کرد و بعد با اشاره ای به ماه منیر که نزدیکشان می شد، گفت: اصلا شما دوتا خفه شید من از ماه منیر جون بپرسم…!
ماه منیر با لبخند کنارشان جای گرفت…
-چی شده ترانه جان…؟!
ترانه تبسمی زد: هیچی من میگم قلبم برای بهزاد تنگ شده اینا مسخرم می کنن…!
-اینکه بد نیست…!
مهوش زودتر اظهار کرد: آخه فقط دلتنگی که نیست، این دختر افکار شوم و مثبت هجده داره…!
ماه منیر خندید: خب این خاصیت عاشق شدن یا حتی دلدادگیه…! وقتی یه آدم برات مهم بشه بیشتر از اون چیزی که هست دلت می خوادش… اصلا دوست داری همیشه پیشش باشی…!
ترانه نگاه درشت کرد: شما هم این حس رو داشتین…؟!
ترانه نگاه غره ای به ماهرخ حرکت کرد: چقدر خنگی ماهرخ، پس از کجا دو تا بچه زاییدن…؟!
-خب قدیما اول ازدواج میکردن بعد عاشق می شدن…!
ماه منیر حرفش را تایید کرد.
– هر دوتون درست میگین اما خب قدیما همه چیزش فرق داشت، حجب و حیای دختراش بیشتر بود که حتی وقتی پریود می شدن کسی نباید می درک کرد.
مهوش ریز خندید.
-الان هم تنها کسی که نمی فهمه خواجه حافظ شیرازیه…!
ماه منیر رو با مهوش گفت: دوره زمونه عوض شده، ادما هم عوض شدن… مخصوصا که بچه های حالا با هیچ کس رودروایسی ندارن…! حرفشون رو رک می زنن، خواسته هاشون رو بدون هیچ مقدمه ای به زبون میارن…!
ماهرخ خودش را جلو کشید: خب ماه منیر وقتی می تونی حرفت و میل داشتت رو محکم بگی برای چی باید خجالت بکشی…؟!
زن نگاهش کرد.
گلرخ هم این گونه بود سرکش و محکم…!
-زیرا اون موقع جامعه اینقدر زن سالاری وفرزند سالاری نبود، زمان ما مردهامون برای همه ما تصمیم می گرفتن… ما هم به خاطر همون حرمتی که از بچگی توی گوشمون کرده بودن، با نگاه بسته قبول می کردیم…!
ترانه نگاهی به دو دختر کرد و اظهار کرد: خوبه اون زمونا به جهان نیومده بودیما وگرنه همش درگیری داشتیم…!
ماه منیر رو به ترانه اظهار کرد: خب همیشه هم قرار هم نبود همه مثل هم باشن بعضی وقتا هم یه سری دخترا انتخابای خودشون رو داشتن که خب پای حرفشون هم میموندن…!
ماه منیر نگاه دیگری به دخترها کرد و ادامه داد: به نظر من ادما یه بار به جهان میان و یه بار هم از دنیا میرن، پس بهتره توی این مدت کوتاه اون جور که دوست دارن حیات کنن…! انتخاب کف دست خودمونه پس چه بهتر که پشت این انتخاب فکر هم باشه…!
ماهرخ نگاه باریک کرد.
شک نداشت که پشت حرف ماه منیر یک چیزی هست…
ترانه تمایل داشت حرف بزند و باز لودگی کند که ماهرخ زودتر اضافه کرد: ماه منیر چرا حس می کنم یه منظوری داری…؟!
دو دختر ساکت شدند و نگاهشان کنجکاو بین ماه منیر و ماهرخ در رفت و رسید بود.
ماه منیر خندید و مادرانه بیان کرد: درست حدس زدی دخترم…!
-میشه بیشتر توضیح بدین…!
ماه منیر خیره نگاهش کرد و با مکث اظهار کرد: زیستن حساب کتاب داره دخترا، خودتون رو مفت و مجانی در اختیار هیچ مردی قرار ندین… مردا همیشه دنبال کف دست نیافتنی ها هستن…!
-یعنی چی ماه منیر…!
ماه منیر رک اضافه کرد: رابطه ات رو با شهریار رسمی کن، نزار بیشتر از این ازت سواستفاده بشه…!
ماهرخ اخم کرد و خیره ماه منیر شد.
ترانه و مهوش هم نگاهی بهم رد و بقلب کردند و سپس به زن خیره شدند.
ترانه کنجکاو گفت: منظورتون چیه ماه منیر جون…؟!
ماه منیر نگاه از ماهرخ گرفت و به ترانه داد: نمی خوام منظورم رو بد برداشت کنین اما مردها عاشق زن هایی میشن که دور از کف دسترسشون باشه… جوری راهی شدار کنین که ارج و منزلتتون رو در مقابل مرد بالا ببرین…!
ماهرخ هیچ از این بحث خوشش نیامد.
-می دونم منظورت چیه ماه منیر ولی بزار خودم براش تصمیم بگیرم…!
زن جدی شد: بهت اجازه نمیدم این رابطه نصفه و نیمه رو ادامه بدی…! اگر واقعا شهریار و می خوای باید بیاد خواستگاریت و برات جشن عروسی بگیره نه اینکه همینطور فقط به محرمیت محضری بسنده کردین…!
-من حرف هام و با شهریار زدم ماه منیر…
ماه منیر به میان حرفش رسید: تا اخر این هفته محرمیتتون تموم میشه…!
چیزی در قلب دخترک تکان بدی خورد.
شهریار برایش بسیار مهم بود و به هیچ عنوان حاضر به رها کردنش نبود.
حداقل از این به بعد نمی خواست زندگی اش بدون شهریار باشد…!
کلافه نگاه بست: ماه منیر بزار بعدا راجع بهش حرف می زنیم…!
ماه منیر با جدیت بیان کرد: نه دوستات که غریبه نیستن، می خوام جلوی اونا بگم…!
ترانه خودش را جلو کشید: ماه منیر جون من طرف شما هستم، فقط بگین چیکار باید بکنیم…؟!
ماه منیر برای ترانه هم اخم کرد: اون چیزی رو که ماهرخ باید انجام بده رو تو هم باید انجام بدی دخترجون..!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن