با گوش دادن صدای باز شدن آب لباس هایش را پوشید و موهای خیسش را پشت گوشش فرستاد
گر گراهی شده بود
پوستش حرارت داشت ولی برخلاف چند دقیقه پیش بی تاب نبود
خشم و حرص به این روزگار انداخته بودش
بینی اش را بالا کشید و سمت آشپزخانه راه افتاد
آوایش زمزمه وار بود و از بغض میلرزید
_ بخاطر اون آشغال گریه کنی میزنم تو دهنت لادن
برنج را خیس کرد ولی پشیمان شد
اگر بیکار میماند با فکر و خیال دیوانه میشد
گوجه ها را با پشت لیوان له کرد و کاغذی کنار کف دستش گذاشت
اولین کلمه را نوشت
_ رنده
پیاز های ریز شده را در قابلمه ریخت و با قاشق تلاش کرد کاری کند بهم نچسبند ولی چندان موفق نبود
همانطور که به بهانه پیاز ها اشک میریخت کلمه های بعدی را نوشت
_ کفگیر چوبی ، ماهیتابه نچسب
بینی اش را بالا کشید و زیرلب به خودش قلبداری داد
_ برای پیازا گریه میکنم نه اون عوضی
پشت کف دستش را روی گونهی خیس و ترک خورده اش کشید
به لیستش اضافه کرد
_ دستمال کاغذی ، کرم آبرسان
برنج را اضافه کرد و بار دیگر نوشت
_ پاپریکا ، فلفل سیاه ، زعفرون
در قابلمه را گذاشت و خیره آشپزمنزل شد
هرچه به نظرش میرسید اضافه کرد و تمایل داشت سراغ پذیرایی برود ولی زود بود
برگه سیاه شده را روی کابینت گذاشت ، موهایش را بالای سرش بست و مسیر راهی شده را برگشت
با حرص به لیستش اضافه کرد
_ برق لب ، شانه
کتاب فیزیکش را برداشت و روی کاناپه جای گرفت
کاش میشد مبل و کاناپه نو را هم اضافه کند به لیست
شانه بالا انداخت و زیرلب بیان کرد
_ دفعه بعد!
در عوض لوازم تحریرش را نوشت!
تمام این مدت تنها یک مداد معماما سیاه داشت و آن هم از بین کتاب هایش پیدا کرده بود وگرنه ساواش فکری برایش نمیکرد!
با متوجه شدن صدای ساواش از حمام ابروهایش ناخواسته درهم راهی شد
_ حوله بیار برام
محلش نداد
نگاهانش را ریز کرد و با دقت خیره داده های مسئله شد
ساواش فریاد زد
_ لادن
خودش را به نشنیدن زد
تا جایی که او آب چکان از حمام بیرون زد ، در را بهم کوبید و همانطور که حوله را از روی دستیگره در چنگ میزد و دور کمرش میگحرکت کرد تشر زد
_ کری؟
لادن جوابش را نداد
عصبی پوف کشید و سمت آشپزخانه راهی شد
آوایش همچنین خشمگین بود
_ چی رو گازه؟ حواستو جمع کن باز گند نزنی
تو که عرضه نداری مواد غذایی حروم نکن
لادن نگاهی به او انداخت و سرد سؤال کرد
_ چرا نمیری؟
ساواش با پوزخند موهای خیسش را چنگ زد و بالا هدایتشان کرد
_ خونمه ، به تو باید جواب بدم؟
دندان هایش را روی هم فشرد
لعنتی وقت های دیگر یک ساعت هم نمیماند ولی همین امشب که دلش نمیتمایل داشت رویش را ببیند قصد ماندن داشت!
_ تا یک ساعت پیش که التماس میکردی تنهات نذارم اینجا
چی شد؟!
سیبی از یخچال برداشت
به شام دخترک امیدی نداشت
امشب را جای شام میوه میخورد!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن