رمان قلب عاشق پارت ۳۴

نازنین با شیدا گرم گراهی شده بود

کلا از اینکه جهان را اذیت کند لذت می‌برد

مثل مسکن بود برایش!

جهان هم که وضع را این چنین متوجه شد گوشی را برداشت و با خونسردی شروع به انجام کارهایش کرد

دقیقا بدون توجه به بی محلی های نازنین!

شیدا که از رفتار نازنین و جهان عاصی شده بود کیفش را باز می‌کند و..

_ نازی سوییج و بده گوشیم تو ماشین جامونده!

…… حرکت کردیم برش میداری!

_ الان لازمش دارم

سوییچ را می‌دهد آن هم با حرص!

شیدا موقع رفتن با دیده و ابرو اشاره ای به جهان می‌کند و دستی تکانش می‌دهد

_ با اجازه آقا جهان

گوشی را کنار می‌گذارد

_ خواهش می‌کنم

نازنین نفس کشیدهی میکشد که نگاه جهان را جذب خود می‌کند

موهای کشیده تاب دارش که از زیر روسری نه چندان کشیده روی هر دو شانه اش افتاده بود باعث می‌شود جهان باز هم نگاه بگیرد..

_ سردتون که نیست؟

…… نه خوبه

می‌تمایل داشت سر صحبت را باز کند

کاش به همان اندازه که با دختر خاله اش

انقدر قشنگ حرف می‌زد و می‌ریز خندید با او هم کمی.. فقط کمی.. نرمی به خرج می‌داد..

………………………… 🍃

حتما میدونید که متوجه شدار امروز، مربوط به ازدواج من و شماست

دفعه‌ی قبل که منزل ما بودین قرار شد شما در موردش فکر کنید

و اگه سوالی مربوط به من یا زندگی مشترک براتون پیش اومد از من بپرسین

یا اینکه هر دو در بارش صحبت کنیم تا به یک نتیجه برسیم

ملایم و شمرده حرف می‌زد

طوری که نازنین هم با دقت به حرف هایش گوش می‌کرد

_ راستش من منتظر پیام یا تماسی از شما بودم، ولی مثل اینکه شما به‌شدت این مسئله رو جدی نگرفتین

شاید هم حق با شماست..

با جمله ی آخرش، نگاه نازنین از پنجره ی چوبی کنده می‌شود و

علاوه بر توجهش نگاهش هم به مرد مقابل دوخته می‌شود

_ اگه موافق باشین مسئله‌ی ازدواج

جدی‌تر از طریق خانواده ها انجام بشه

با رسم و رسومات..

کلی حرف در پس سرش آماده داشت

ولی نمی‌خبر داشت چطور به زبان بیاورد تا بتواند جهان را متقاعد کند

…… من در ذهنش گذراندم

منظورم به ازدواجه..

من، هیچ وجه اشتراکی بین خودم و شما نمتوجه شدم

جز اینکه هر دو انسانیم!

اندکی.. لبش به سمتی کش می‌آید

خداراشکر.. حداقل این وجه اشتراک را قبول داشت

_ به نظر شما نمیشه تعداد این اشتراک رو

بیشتر کرد؟

من مطمئنم که شما تو ذهنتون فقط به جنگ با من در ذهنش گذراندین

اینکه چطور منو از این شرط و تصمیم منصرف کنید!

چشم هایش را برای چند ثانیه می‌بندد

تاکمی آهسته شود

یعنی انقدر خوب شناخته بودش؟

……………………. 🍃

_ هیچ کس هیچ حقی گردن شما نداره

مجبور نیستید قبول کنید

…… شما مجبورم می‌کنید..

برای اینکه بچه‌ی خواهرمو اونطور که خودش می‌خواست بزرگ کنم، برام شرط ازدواج می‌ذارید

من چطور با کسی که هیچ تعلق خاطری بهش ندارم ازدواج کنم؟

خاموشی می‌کند..

خاموشی می‌شود..

ثانیه ها می‌گذرند و.. دقیقه می‌آید

جهان بلند می‌شود

ارتفاع سقف کم بود و کمی شانه اش را خم کرده بود

_ هفته که تموم شد، دیدن یارا برای شما به روال سابق ادامه داره

بی هیچ اصرار مشاهده کردار بیشتر!

شما هم هر طور مایلید عمل کنید..

کفش هایش را پا می‌کند..

در را باز می‌کند، ولی قبل از خروج بی آنکه برگردد..

_ متأسفم، وقتتون رو گحرکت کردم..

آوای بسته شدن در نازنین را به خودش می‌آورد

به جای خالیش نگاه می‌کند

باز هم برگشته بودند سر منزل ی اولشان..

از جایش کشیده می‌شود و کفش هایش را پا می‌کند

حالا که جهان خودش می‌تمایل داشت و

فکر همه جایش را کرده بود، چرا او خود را آزار دهد؟

مرد صورت حساب را تصویه می‌کرد

نازنین هم قدم های کوتاه‌ و آرامش را برمی‌داشت

انگار عجله ای ندارد و برای خودش قدم می‌زند..

برمی‌گردد..

بی اذن خود..

می‌تمایل داشت اتاق آن دخترک کماندار را..

ببیند و برود

ولی…

خودش را در محوطه می‌بیند

یاد حرف های دقایق قبل، دلش را…

……………………..🍃

قبض پرداخت را در سطل می‌اندازد و سمت دختر می‌رود

به او که می‌رسد هر دو می‌ایستند.. هیچ کدامشان حرفی نمی‌زدند

نگاه نازنین حرکت کرد و وارد شد مردم را دنبال می‌کرد، ظهر بود و وقت نهار..

جهان هم از بالای سر او نگاهش روی اتاقک ها و حتی بالاتر، روی درخت ها می‌گشت

ولی مشغولی فکرش اجازه‌ی دیدن نمیداد..

…… قبول می‌کنم!

سر جهان پایین می‌آید و اخم ها روی صورتش سایه می‌اندازند

_ چی رو؟

نیم گردش می‌کند و درست روبه‌روی جهان می‌ایستد

به نگاه هایش نگاه می‌کند

تمام سعیش این است که خودش را قوی جلوه دهد

……. ازدواج رو قبول می‌کنم

اگه می‌خواین.. به خانوادتون بگین با مولینم تماس بگیرن

_ لازم نیست..

من نمیخوام این ازدواج برای شما اجبار باشه

به سرعت جواب می‌دهد

……. اما اجباره!

شما هم خیلی خوب میدونید و میدونستید که اجباره

علت پافشاری تون رو نمیدونم ولی..

امیدوارم واقعا به یارا و آینده ی یارا مربوط باشه

می‌رود.. حرف هایش را ملایم اما به تندی می‌گوید.. و می‌رود

او می‌ماند و حرف هایی که دختر با سریعی و طعنه وار به زبان آورده بود

او می‌ماند و هجوم فکر و فشار های همیشگیش

او می‌ماند و تصویر دو دیده وحشی سرمه کشیده..