رمان قانون عشق پارت ۴۵

اول از مشاهده کردنم شکه شد

سعی میکردم نگاهش نکنم ولی از گوشه چشم حواسم بهش بود

تکیه ام رو از کاپوت ماشین گرفتم و به سمت در ماشین راهی شدم

میخواستم قبل از اینکه دلتنگی سراغم بیاد از اونجا دور بشم

ولی نشد

قبل از باز کردن در با شنیدن آوای گرفتش دستم روی دستگیره در خشک شد

سامی_رستا؟

چقدر قلبم برای شنیدن صداش تنگ شده بود

به جرعت میتونم بگم تنها آدمیه که اسمم رو آنقدر قشنگ صوت میکنه

توی یه تصمیم بسیار یک‌بارهی به سمتش برگشتم

با متوجه شدنش انگار دلم از قد بلندی سقوط کرد

نمیتونستم نگاهم رو از دیدهاش بگیرم………نگاهایی که غرق خون بود

اما این چشما هنوزم همه‌ی دنیامه

هنوزم حاضرم برای صاحب این نگاها جونمم بدم

چشماش پر حرف بود

میتونستم پشیمونی رو توی نگاهاش ببینم

برعکس اون روزگار نحس

به زور نگاهم رو ازش گرفتم و مجدداً به سمت ماشین برگشتم

در ماشین رو باز کردم و قبل از اینکه سوار بشم آواش مجدداً نگهم داشت

سامی_ببخشید

از درموندگی صوتش…………..از لرزشی که میدونستم از خشم نیست بغضم گحرکت کرد

این روزگارگار لعنتی چه بلایی سر ما آورده

کتف چپم باز هم تیر کشید

توی این چند روز هر موقع که بهش فکر میکردم کتف چپم تیر میکشید

مثل حالا

کف دستم رو مشت کردم تا بالا نیاد و روی کتفم قرار نگیره

مجدداً به سمتش برگشتم

اینبار خاموشی نکرد

چند قدم جلو اومد

سامی_رس…….رستا، من نمی‌تمایل داشتم…….نمی‌تمایل داشتم اینجوری بشه……..

نمی‌میل داشتم به حرفاش توجه کنم

نمی‌تمایل داشتم اگر قرار بود کوتاه بیام آنقدر زود وا بدم

برگشتم تا سوار ماشین بشم

بسیار سریع خودش رو کنارم رسوند و با گذاشتن دستش روی در ماشین مانع شد

سامی_توروخدا یه لحظه صبر کن

با مکث کوتاهی نگاهش کردم

فاصله بینمون از یک قدم هم کمتر بود

سامی_رستا بخدا……به جون خودت که میدونی همه‌ی زندگیمی اون روزگار نمتوجه شدم چیشد………با متوجه شدن اون عکس ها دیوونه شدم……….ببخشید……..شرمندتم، تو همه جوره پام وایسادی…اون وقت من…….

از کنارش رد شدم و جلوی ماشین توقف کردم

_مهم نیست

مجدداً به سمتم اومد

روبه روم توقف کرد

دستش رو جلو آورد تا دستم رو بگیره که زود تر کف دستم رو عقب کشیدم

انتظار این واکنش رو نداشت

شوکه اسمم رو صوت کرد

سامی_رستا

این حرکت نامیل داشته بود

بعد از یک دقیقه از بهت دراومد

دستش رو عقب کشید

سامی_یعنی چی مهم نیست؟

زل زدم توی دیدهاش

_یعنی فراموش کردم……….یعنی دیگه برام مهم نیست

یکم تو چشمام خیره شد

سامی_اگه…..اگه مهم نیست چرا دیگه دیدهات نمیخنده……….چرا حالت خوب نیست؟

یک قدم جلو حرکت کردم

با لحن عصبی اضافه کردم

_چون بهم یاد دادی هیچ آدمی نمیتونه برای من خوب باشه…………چراکه کاری کردی هر چیزی که به تو مربوط میشه برام بی اهمیت باشه

نگاه ناباوری بهم انداخت

انگار نمیتونست باور کنه آنقدر بی رحم شدم

سامی_بسیار بی رحم شدی…………خیلی

جلو تر راهی شدم

انگشتم رو چند بار روی سینش کوبوندم و براز حرص گفتم

_ببین……از منی که زیر پاهای خودت له شدم توقع خوب بودن نداشته باش……… از قلبی که با کف دستای خودت سوزوندیش انتظار دلدادگی ورزیدن نداشته باش……….. از دیدهایی که با حرفای تو خون شدن توقع درخشیدن نداشته باش……….از آدمی که کشتیش….. انتظار نفس کشیدن نداشته باش…….تو با حرفات اون آدم رو کشتی……..همه چیز رو از بین بردی………تو حتی حرمت اون محبتی که یه روزگاری بینمون بود رو نگه نداشتی

بعد از زدن حرفم عقبگرد کردم و به سمت ماشین راهی شدم

سوار شدم و بعد از دور زدن به‌شدت سریع از اونجا دور شدم

صورتم از اشک خیس شد

حس میکردم به‌شدت سریع راهی شدم

هنوز بسیار دور نشده بودم که دلم خیلی بد تیر کشید جوری که نتونستم ماشین رو کنترل کنم و مجبور شدم نگه دارم

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

سامی

هنوز توی بهت حرفاش بودم

فک نمیکردم آنقدر از کف دستم عصبی باشه

مشتم رو به سنگی که نزدیکم بود کوبیدم

نگاهم که به سنگ کنارش افتاد تند برش داشتم

سنگ تقریبا بزرگی بود والبته سنگین

مچ کف دست چپم رو روی زمین گذاشتم و سنگ رو محکم روی دستم کوبیدم

از دردش فریادم بلند شد

سنگ رو بار دیگر روی کف دستم کوبیدم و در آخر اون رو کناری انداختم

کف دستم رو با دست چپم نگه داشتم و به سمت ماشین راهی شدم

دردش وحشتناک بود اما یه ساکتش عجیبی داشتم

آروم بودم

سوار ماشین شدم و به سمت نزدیک ترین بیمارستان روندم

نگاهی به دستم که حالا توی گچ بود انداختم

با خیره شدن بهش آرامش می‌گحرکت کردم

بعد از حساب کردن مبلغ از بیمارستان بیرون زدم

سوار ماشین شدم اما جاده نیافتاده

گوشیم رو برداشتم و توی صفحه چتم با رستا راهی شدم

مردد بودم اما در آخر یه ویس براش گذاشتم