آرش_چرا هر موقع میای اینجا اعصاب نداری؟
اصلا حوصله یاوه گویی هاش رو نداشتم
از کنارش رد شدم و حین راهی شدن به سمت پارکینگ اظهار کردم
_بسیار حرف میزنی
با سرعت خودش رو کنارم رسوند و اضافه کرد
آرش_برای مسابقه اومدی؟
کوتاه جواب دادم
_نه
وقتی مشاهده کرد حوصلش رو ندارم دیگه چیزی نگفت
با رسیدم به پارکینگ منتظر شدم تا سوئیچ ماشینم رو بیاره
سوئیچ ماشین رو که آورد ازش گراهی شدم و به سمت ماشینم رفتم
در ماشین رو باز کردم و کیفم رو داخل ماشین انداختم
تمایل داشتم خودم هم سوار بشم که جلو اومد و در ماشین رو بست
آرش_کجا؟ همینجوری میخوای بری؟
کلافه به سمتش برگشتم
_چی میگی؟
با لحن جدی گفت
آرش_یا لباس هات رو میپوشی یا نمیزارم بری
چشمام رو محکم بستم
_بیخیال من میشی؟
در ماشین رو بست و سوئیچ رو از کف دستم گرفت
آرش_نه بیخیال نمیشم چون میدونم یه بلایی سر خودت میاری
دیگه واقعا کلافم کرده بود
_حوصله ندارم لباس عوض کنم
حرکت کرد و از روی صندلی عقب ماشین کلاهم رو آورد
کلاه رو سمتم گرفت و اضافه کرد
آرش_حداقل اینو بزار سرت
کلاه رو ازش گرفتم
_باشه اما توهم هرکسی بهت زنگ زد نمیگی من اینجام
سوئیچ رو از کف دستش چنگ زدم و سوار ماشین شدم
کلاه رو روی سرم گذاشتم و به سرعت از پارکینگ جاری شدم
فلشم رو از داخل کیفم درآوردم و به ماشین وصل کردم
انگار آهنگ ها هم با حال اینروزگار هام یکی شده بودن
صدای ظبط رو زیاد کردم و فقط روندم
انگار میتمایل داشتم تمام حال بدم رو روی پدال گاز خالی کنم
(ببار دیده من ببین چه سیرم ازت
ببین چه روزگاری ازم سیاه کردی فقط
تو اون شامگاه بنبست که بغض کرد و شکست
شامگاهی که ساکشو بست نگاه کردی فقط
گذاشتی راحت ازت جدا شه قلبم
بسوز خوبه بسوز کمت نباشه قلبم
ببار این تازه روزگار های خوب توعه
شبی که میبینی دم غروب توعه
از اون خزون چخبر
از آسمون چخبر
از اون دوتا چشم پر از جنون چخبر
رهایم کن_محسن چاوشی)
بعد از یک ساعت ماشین رو نزدیک پارکینگ نگه داشتم
کتف چپم تیر میکشید و گوش کردن به اون آهنگ ها حالم رو بدتر میکرد اما توان رد کردنشون رو هم نداشتم
به شدت نفسنفس میزدم
با کف دست راستم کتف چپم رو ماساژ دادم و سرم رو روی فرمون گذاشتم
در ماشین باز شد و بعد آوای عصبی آرش بود که توی گوشم پیچید
آرش_این چه وضع رانندگیه؟ میخوای خودتو به کشتن بدی؟
سرم رو از روی فرمون برداشتم و به صندلی تکیه دادم
زبونی روی لبهای خشک شدم کشیدم
_خیلی حرف میزنی
سری به تأسف تکون داد
آرش_نگاش کن رنگش شده عین گچ دیوار اما زبونش کوتاه نمیشه……صب کن برم یهچیزی بیارم بخوری فشارت افتاده
آرش که دور شد پاهام رو از ماشین آویزون کردم و یهطرفی نشستم
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
حامی
بعد از زنگی که البرز زد و گفت که رستا بیخبر رفته و گوشیش رو هم جواب نمیده به سمت خونه رستا حرکت کردم
پیششون که رسیدم آوا و آراد هم بودن
_به همه جا زنگ زمشاهده کرد؟
آراد_هرجایی که به ذهنمون میرسید و زنگ زدیم اما خبری ازش نیست
سری به تأسف تکون دادم
حدس میزدم کجا راهی شده
فقط من و سامی خبر داشتیم که وقتی حالش خوب نیست یا میره بام یا میره پیست آفرود
میل داشتم به آرش زنگ بزنم که آوا اضافه کرد
آوا_حامی تو هم بهش زنگ بزن اون همواره تلفن تو و سامی رو جواب میده
بدون هیچ حرفی شمارش رو گراهی شدم
چیزی به قطع شدنش نمونده بود که صوتی خستش توی خونه پیچید
رستا_جانم؟
به بقیه اشاره کردم ساکت باشن
_سلام کجایی؟
رستا_اول گوشی رو از روی قد بلندگو بردار تا بگم کجام
احتمال اینکه بفهمه گوشی رو روی قد بلندگو گذاشتم رو میدادم
گوشی رو از روی کشیدهگو برداشتم و کنار گوشم گذاشتم
_بگو
رستا_اومدم پیست
_لابد با اون حالت پشت فرمون هم نشستی؟
رستا_نیومدم اینجا که قدم بزنم
_بیام پیشت با هم حرف بزنیم
با کمی مکث جواب داد
رستا_بیا……..اما تنها بیا
_باشه بمون همونجا میام
باشه آرومی اظهار کرد و گوشی رو قطع کرد
از جام قد بلند شدم و به سمت در حرکت کردم
البرز و متین هم دنبالم اومدن
با غیض به سمتشون برگشتم
_شما کجا؟
البرز اخمی کرد و اضافه کرد
البرز_مثل اینکه خانوادش ماییم
میل داشتم جوابش رو بدم که عمو حامد زودتر از من بیان کرد
حامد_بیایین کنار ببینم……….فعلا که فقط جواب یه نفر رو داده اگه میخواست شما رو ببینه جوابتون رو میداد
به سمت من اومد و روبهروم از حرکت ایستاد
سنش بهشدت زیاد نیست ولی بازم قدش کشیدهه
حامد_تو برو حامی……….از حالش هم بهم خبر بده
سری تکون دادم و با خداحافظی کوتاهی از خونه خارج شدم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن