تمام تنم میلرزید. از درون یخ بسته بودم ولی تنم مثل کوره ی آتش بود.
صوتی جر و بحثشان دیگر به گوشم نمیرسید، کر شده بودم انگار…
قلبم لحظه به لحظه بیشتر ضربان میگرفت و به همان اندازه ریه هایم از کار می افتادند.
سخت نفس میکشیدم. مشتی به دلم کوبیدم و اشکم سرازیر شد.
_ هیچی نیست، من آرومم، آروم…
کسی توی سرم فریاد کشید:
_ عامر ولت میکنه…
و مشتم این بار سرم را نشانه رفت.
_ خفه شو… خفه شو… خفه شـــو…
آنقدر به سر و صورتم کوبیدم که بی حس شدم اما ذهنم با قدرت به یاوه گویی هایش ادامه میداد.
_ خودت کردی، چرا زر مفت زدی؟
مگه دوسش نداری، واسه چی از خودت روندیش؟
تو دیوونه ای دختر، این کارا از آدم سالم برنمیاد!
هق هقم اوج گرفت و با بیچارگی موهایم را کشیدم.
_ توروخدا ساکت شو… توروخدا…
دل احمقم هم از یک سمت بنای ناسازگاری گذاشته بود.
باید حساب او را هم میرسیدم اما جنگ با آنها در توانم نبود.
هر چه من بیشتر سر و قلبم را نشانه میحرکت کردم، آوایشان کشیدهتر میشد.
نه کتک هایم رویشان اثر داشت و نه ناسزاهایم.
_ تموم شو دیگه کثافت، تموم شو…
چرا خفه نمیشی؟ چرا ولم نمیکنی؟
صدایم را بالا میبردم، جیغ و داد میکردم، هر چه به دستم می رسید را به در و دیوار میکوبیدم تا آوای دل و ذهنم را که یک بند میاظهار کردند «عامر» خفه کنم ولی هر بار قد بلندتر تکرارش میکردند.
عامر…
عامر…
عامر…
«غرق جنون»
#پارت_۷۷۵
_ باوان جانم، باوان باز کن درو… باوان میشنوی؟ نکن دورت بگردم به خودت آسیب میزنی…
باز کن بذار حرف بزنیم، باوان گوش میدی؟
_ باوان درو باز کن، داری چیکار میکنی؟ آبجی جونم توروخدا کاری نکنی، به ئاوات فکر کن…
بذار بیام پیشت، توروخدا باوان گوه خوردم، آروم باش یه بلایی سر خودت میاری…
بی وقفه به در میکوبیدند و به نوبت چیزی میاظهار کردند.
نفس زنان وسط منزل از حرکت ایستادم.
دیدم تار شده بود ولی یک دور کل خانه را با نگاهانم چرخیدم.
_ چیکار کنم همتون خفه شین؟ خفه شین تا بتونم نفس بکشم…
همان لحظه جرقه ای در ذهنم زده شد. جرقه ای که اگر دنبالش را میگحرکت کردم، آتش به حیات ام می افتاد.
اما آنقدر محتاج خاموشی بودم که به سوختن بعدش فکر نکنم.
گلدان شیشه ای کوچکی که برای کوبیدن به دیوار برداشته بودم، رها کردم.
روی زمین افتاد و آوای کشیدهی ایجاد کرد. تمنا وحشت زده به در کوبید.
_ یا خدا صوتی چی بود؟ باوان… باوان باز کن…
_ تمنا یه کاری کن، ببین این سرایداره نمیتونه کاری کنه؟ یا زنگ بزن اون یارو برگرده…
بجنب فقط تمنا…
صدای دویدن تمنا را گوش دادم و بعد هم لحن مضطرب و مضطرب عامر.
_ باوانم، قربونت برم تمنا راهی شد فقط من موندم…
باز میکنی درو؟
بذار بیام پیشت، قلبم داره میترکه باوان، بذار آرومت کنم دورت بگردم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن