*
در ماشین رو محکم میبنده و به سرعت سمت آسانسور میره….تماس ظهر روژین همه ی ذهن و فکرش رو بهم زده….تو قلبش هزار بار طلوع رو به چهار میخ کشیده ….
در رو باز میکنه و با چهره ی آشفته ی روژین رو به رو میشه….
سوییچ رو پرت میکنه رو میز و سمتش میره…
_ خبری نشد نه؟….
روژین با مشاهده کردن خشم برادرش از رو مبل قد بلند میشه و به آرومی میگه: نه….اما تو رو خدا آروم باش بارمان…دیر نشده هنوز….شاید اصلا خودش تنهایی رفته دکتر…هاان؟….
مسیرش رو طرف اشپزخونه کج میکنه و با باز کردن یخچال آب رو یه نفس سر میکشه……
بطری رو پرت میکنه تو سینگ و برمیگرده طرف خواهرش….
_ نراهی شده…راهی شده بودم مطب..اونجا نبود….هر جایی که مخم بکشه رو گشتم اما نیست….
از اشپزخونه بیرون میاد و سمت اتاقش میره و ادامه میده: دعا کن هر چی زودتر برگرده خونه….وای به حالش اگه گیرم بیفته… چنان بلایی سرش بیارم که مرغ های آسمون به حالش گریه کنن…. دختره ی احمق…..
دنبالش میره و شروع میکنه به حرف زدن: تو رو خدا بارمان…..وقتی اومد تو دعواش نکن…خب.؟…من خودم باهاش حرف میز….
با چنان خشمی برمیگرده طرفش که روژین چند قدم عقب میره….
_ چی میگی تو….ساعت چند الان؟…از دوازده ظهر تا همین الان که دوازده و نیم شبه عین سگ پا سوخته دارم اینور اونور میگردم…مغزم داره میترکه….گوشی بی صحابشم که خاموشه….دیگه نمیدونم کدوم گوری رو بگردم…..وااای خدا سرم داره میترکه….
کف دستاشو به سرش میگیره و شروع میکنه به کشیدن موهاش…..
_ میگم شاید رفته بیمارستان….اون حامله ست…خب شاید خدای نکرده حالش بد شده یکی رسوندش بیمارستان….هاان؟…
ناامید میشینه رو تخت و میگه: چند تا بیمارستان رو گشتم نبود….سپردم کف دست یکی از بچه ها بگرده بازم هیچ خبری نبود…کف دستاش رو صورتش میشینه و با خودش زمزمه میکنه: کجا حرکت کردی آخه دیوونه….
قد بلند میشه و از اتاق میزنه بیرون…..
_ کجا میری الان..؟…..
بی توجه به روژین سمت سوییچش میره و با برداشته شدنش از خونه میزنه بیرون…..
*
پلک های خسته و پر دردمو باز میکنم….با متوجه شدن سقف ناآشنا بالاسرم هول زده قد بلند میشم….همه چیز عین یه فیلم از جلو دیدهام رد میشه….کامران داشت باهام حرف میزد که یه چیزی جلو دهنم گذاشته شد و بعدش رو دیگه نمتوجه شدم….
به کمک دیوار از جام بلند میشم….سرم مثل یه کوه سنگینه و حالت تهوع امونم رو بریده….
تنها روشنایی اتاق چراغ کوچیکی هست که دورترین فاصله رو با جایی که هستم داره….
به پایین پام نگاه میکنم…دور تا دور اتاق پر شده از علف و کاه….دست میبرم تو جیبام به دنبال موبایلم اما چیزی پیدا نمیکنم….اطراف رو برا پیدا کردن کیفم از نظر میگذرونم اما بازم بی فایده ست….
گیج گیجم و اصلا نمیدونم کجام….
سمت در میرم و میخوام بازش کنم اما هیچ جایی نداره برا باز شدن و انگار از پشت قفل شده…..
با کف دستام میکوبم به در و کشیده میگم: باز کنین این در رو….اصلااان…..اصلان بیا این در رو باز کن…..اصلااان….کامرااان….کامرااان…کسی اینجا نیست…..یکی بیاد این در رو باز کنه….آهاااااای….کمکککک…کسی نیست….کمممک…..
اینقده ناله میکنم و در میزنم که خودم خسته میشم….
بی جون پایین در میشینم….اشکام میریزه رو صورتم….من حتی نمیدونم ساعت چنده؟….حتما بارمان تا الان اومده خونه و متوجه نبودنم شده…..
خدایااا عجب غلطی کردم…خودت به دادم برس….جواب بارمان رو چی بدم آخه….
بازم کشیده میشم و شروع میکنم به در زدن….اینبار محکم تر از قبل….
_ یکی بیاد این در رو باز کنه…..تو رو خدا یکی بیاد باز کنه این درو….اصلااااان…اصلاااااان….بیا این در رو باز کن نامرد….
صوتی خش خشی که از علف ها میاد باعث میشه جیغ کشیدهی بکشم و هراسیده بچسبم به در….احتمال اینکه مار یا عقربی میونشون باشه باعث میشه تا سر حد مرگ بترسم….
با صوتی بلند میزنم زیر گریه….
_ واای خدا عجب غلطی کردم…بارمان…بارمان کجایی الان….تو رو خدا بیا کمکم کن….
صدای باز شدن قفل پشت در رو میشنوم و میخوام بچرخم که در با هل محکمی به کمرم میخوره و من پرت زمین میشم….
حس میکنم کمرم از وسط نصف شده و با یه آخ بلند نیمخیز میشم…..
هیکل کامران تو چهارچوب در قرار میگیره و من دست خودم نیست که همونجور قرار گرفته عقب میرم……
پوزخند رو صورتش واضحه وقتی در رو میبنده و سمتم میاد….
_ خب….خب….طلوع خانم….خوش میگذره عزیزم….
نگاهام مدام پر و خالی میشن و فقط نگاهش میکنم….
نگاه اون اما رو شکمم میشینه و میگه: چند ماهته؟….
گریه م به هق هق تبدیل میشه….آب دهنمو قورت میدم و میگم: چند روزگار دیگه میشه…میشه هشت ماهم….تو رو خدا بزار من برم کامران….
آوای قهقهه ش میپیچه و عین دیوونه ها شروع میکنه به کف دست زدن…..
اشکام از ترس بند میان و میچسبم به دیوار پشت سرم…..
خنده ش که تموم میشه تند چند قدم جلو میاد و رو به روم رو زانوهاش میشینه….
نفسم تو سینه حبس میشه و جایی برا عقب حرکت کردن دیگه ندارم….
_ خوب مارمولکی هستی طلوع…بلدی تورتو کجا پهن کنی که صید خوبی داشته باشی…کی خیال میکرد دختر بی کس و کار و بدبختی مثل تو بشه عروس حاج حمید بزرگ….روزگاری که اصلان بهم اضافه کرد شدی عروس رستایی ها دو تا شاخ رو سرم سبز شد….برعکس مادرت خوب زرنگی……
گیج و گنگ بهش نگاه میکنم….
نگاهمو که میبینه خنده ی مزخرفی میشینه گوشه ی لبهاش….
_ حق داری اگه گیج بشی عزیزم…..حق داری….
بلند میشه و هر دو کف دستش رو تو جیبای شلوارش میبره…..
_ بذار خودمو خوب معرفی کنم زیباه….من کامرانم….کامران مویزاد…..پسر اردشیر مویزاد….همون که به جرم کار نکرده رفت بالای دار…اون مادر حرومیت فرستادش بالای دار که بگه بهم تجاوز کردن و سرپوش بذاره رو کثافت کاری هاش…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن