برو به متن اصلی

رمان طلوع

رمان طلوع پارت ۱۱۱


آوای زنگ موبایلم بلند میشه….

بارمان لعنتی…..لعنت به خودت و خونت…

نفسای حال بهم زنش کنار گوشم و فشاری که با کف دستش به شکمم میاره باعث میشه محتویات معدم به سمت دهنم هجوم بیاره…

میخوام نفسم بکشم اما کف دستی که رو دهنمه بهم این اجازه رو نمیده و با یه عق هر چی تو معدم هست به سمت دهنم میاد و از لابلای انگشتاش بیرون میریزه…..

صوتی نعره ش کشیده میشه و با یه هل محکم پرتم میکنه رو زمین…..

_ بی شرف و عوضی چه غلطی بود کردی….

سعید: دختره ی آشغال چندش….

جلو میاد و کف دستی که کثیف شده رو با لباسام تمیز میکنه و سریع سمت سرویس میره…..

صدای خنده ی یاشار و دست زدنش بلند میشه و میگه: عجب کاری باهاتون کرد دیوث….

تو حال خودمم و از درد سری که به لبه ی میز برخورد کرده به خودم میپیچم که با ضربه ی محکمی که تو صورتم میخوره با تمام وجودم جیغی از درد میکشم و شروع میکنم به بلند ضجه زدن…..

سعید: چیکار کردی کاوه ی احمق….گم شو اینور ببینم…

طولی نمیکشه که کف دستی بازومو میگیره و قد بلندم میکنه…..

سعید: ببینمت….

خون از دماغ و دهنم جاری میشه و جای خالی دندون های جلوم رو با زبونم حس میکنم….

دماغم تیر میکشه و درد کم کم تو همه ی صورتم میپیچه…..

یاشار: خیلی بی شرفی کاوه….احمق یه درصد احتمال بده این بدبخت با بارمان رابطه ای نداشته باشه….

سعید: یاشار جای این چرت و‌ پرتا بیا کمک کن ببریمش بیمارستان….

زیر بازوم رو میگیره و میخواد قد بلندم کنه که صوتی چرخش کلید و پشت بندش صوتی باز شدن در تو خونه میپیچه و وحشت کرده ازم فاصله میگیره…..

صدای زیر لبی یاشار رو میشنوم که با متوجه شدن بارمان و حاج رستایی که متعجب و وحشت زده بهمون خیرن میگه: وااای…بدبخت شدیم…خدا لعنتتون کنه…

با همه ی دردی که تو صورتمه دستمو به مبل میگیرم و بلند میشم….

بارمان نگاه ازم برنمیداره و با چشمای از حدقه زده و ترسناک به صورت خونی و موهایی که هیچ پوششی نداره و مانتوی بازی که فقط دکمه ی آخرش بسته ست نگاه میکنه….

سرم از برخوردی که با لبه ی میز داشته گیج میره…نگاهم کم کم تار میشه….کف دستمو برا پیدا کردن یه تکیه گاه دورم میچرخونمو با پیدا نکردن چیزی تعاقلبم رو از دست میدم و آخرین چیزی که میبینم نگاه ناباور بارمانه که انگاری هنوزم هنگه و باورش نمیشه که این منم که به این روزگار افتادم…..

*

پلک هامو از هم فاصله میدم و نگاهم رو به چپ و راست میچرخونم…..با دیدن محیط اطرافم میفهمم بیمارستانم…..

صدای قطره های سرم باعث میشه سرمو به سمتش بچرخونم….با چرخیدنم همه ی صورتم از درد تو هم میره….

آخی که میگم هممدت میشه با باز شدن در و جلو اومدن پرستاری که با چهره مهربون بهم نگاه میکنه…..

با یادآوری بلایی که سرم اومده چشمام باز پر میشه….

_بهتری؟…

حوصله ی حرف زدن رو ندارم و بی توجه به سوالش به رو به روم خیره میشم….

اونم حرف دیگه ای نمیزنه و با چک کردن وضعیتم میخواد بیرون بره که میگم: ببخشید…

میچرخه سمتم و میگه: جانم…..

_ میخوام بلند شم…میشه سرمو بکشین…

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

_ هنوز نصفش مونده….

_ پس میشه مسکن بهم بزنین…..صورتم بسیار درد میکنه….

جلوتر میاد و میگه: به احتمال زیاد دماغت شکسته و دو تا دندون جلوییت هم کنده شده…درد صورتتم برا همینه….

آخ…..ببچاره بختم….

میخواد بچرخه که همون لحظه ماموری داخل میاد….

_ طلوع مشعوف….

رو بهم میگه و منم سرمو به معنی آره بالا پایین میکنم….

رو به پرستار میگه: وضعیتش به صورتی هست بشه باهاش حرف زد….

پرستار با یه نیم نگاه بهم میگه: بله…حالشون بهتره…

با تکون دادن سر مامور از اتاق بیرون میزنه..‌‌‌‌‌‌‌.

جلوتر میاد و رو صنقلبی کنار تخت میشینه…

شروع میکنه به نوشتن چیزایی و بعد از چند دقیقه سرش بالا میاد و رو بهم میگه: خب…میخوام صورت جلسه کنم…پس لطفا هر اتفاقی که براتون افتاد رو برام توضیح بدین….

نفس عمیقی میکشم و شروع میکنم به حرف زدن….

بعد از اینکه همه چیز رو بهش میگم میگه: یعنی تجاوزی اتفاق نیفتاد…

با اینکه خجالت میکشم اما با نگاهای اشکی و صوتیی که میلرزه میگم: آخه مگه تجاوز چیه دیگه……اذیتم کردن..با کف دستهای بسته و به زور هر کاری دلشون میل داشت کردن…من اگه حالم بد نمیشد که معلوم نبود چه بلایی سرم میاوردن….

_ همه ی چیزایی که گفتین رو نوشتم….حالتون که بهتر شد و از بیمارستان مرخص شدین شکایتتون رو حتما پیگیری کنین…

از رو صنقلبی بلند میشه و میچرخه و سمت در میره….

بیرون میزنه و پشت سر اون محمد حسین با چهره ی درهم داخل میاد….

متعجب نگاهش میکنم….

کی به این خبر داده….

جلوتر میاد و بالای سرم وایمیسه….

نمیدونم صورتم چه شکلیه که با دندون کلید شده از خشم میگه: عوضی های لاشی…یه پدری ازتون دربیارم که اون سرش ناپیدا باشه….

چیزی نمیگم که جلوتر میاد و ادامه میده: میتونی کشیده شی….باید از صورتت عکس بگیری…

رو بهش میگم: کی به شما خبر داده؟….

حالم از حرف زدن خودم بهم میخوره….

زبونم از بین دندونای جلویی که دیگه نیست بیرون میاد و نمیتونم کلمات رو خوب ادا کنم….

_ رضا بهم اظهار کرده……نوه های حاج رستایی همشون بازداشتن…یه بلایی سرشون بیارم که نتونن حالا حال بزنن بیرون….

نمیدونم چرا؟…ولی میپرسم: بارمان چی؟….

اخماش از گوش دادن اسم بارمان تو هم میره…میدونم که با بارمان سر اون شامگاهی که تو پارک بودیم بحث کرده….

الانم اصلا نمیدونم برا چی خودش رو محق میدونه که با اخم بهم خیره شه….

منتظر که نگاهش میکنم میگه: جرم اون از همه سنگین تره….

اخمو میگم: یعنی چی؟….

_ یعنی اینکه چند اتاق اونورتر کاوه دراز به دراز افتاده….

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان میراث
دانلود رمان میراث

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *