دستمال را در کف دستم فشردم.
جرئت برگشتن و چشم دوختنش را نداشتم.خداد خدا میکردم فقط فکر و خیال باشد.
وقتی متوجه شد مثل مجسمه خشک شده ام و هیچ کاری نمیکنم روبرویم جای گرفت و کف دستمال را از کف دستم کشید.
-چته ؟انگاری جن متوجه شدی
فکر و خیال نبود خود شیطانش بود.
کف دستمال را دور کف دستم پیچید و با بندی آن را بست و بعد خیره خیره نگاهم کرد.
فقط خودم می اطلاع داشتم چقدر از این مرد روبرویم متنفر بودم.حالم از تلاشی که در شیک پوشی میکرد بهم میخورد.دوست داشت همواره و در هر وقتی بهترین لباس خود را بپوشید.
از بوی عطر مزخرفش حالت تهوع گراهی شده بودم.
با تبسم کثیفش نگاهم میکرد.بالاخره زبانم به کار افتاد.
+اینجا چه غلطی میکنی؟
لبش را گاز گراهی شد.پیرمرد بود ولی مانند نوجوان های هَوَل حرکت کردار میکرد .
-نچ نچ این چه طرز صحبت کردن خانم دکتر
هر لحظه خشم و عصبانیت بیشتر در وجودم ریشه می دواند.
+زر نزن مرتیکه اظهار کردم اینجا چه گوهی میخوری؟
دیدهم خورد به چاقویی که روی زمین افتاده بود.
-اومدم احوالپرسی
به سمت چاقو حمله ور شدم اما او زودتر دستم را خواندو چاقو را در چنگ گحرکت کرد .
با خنده چاقو را بالای سر خود گحرکت کرد.
-میخوای چیکار کنی ؟منو بکشی؟
+حالم ازت بهم میخوره فرخ مرتیکه ی حرومزاده
-ای بابا تو مثلا تحصیل کرده ای ،پزشک این مملکتی این فحشا چیه
+زندگیمو نابود کردی انتظار داری ازت تشکر کنم ؟
-آره
هاج و و اج به این حجم از پررو بودنش خیره شدم.
نای دعوا کردن نداشتم .من خیلی وقت بود که از این زیستن بریده بودم.
آهی از روی ناچاری کشیدم.
+مثه آدم جواب بده چرا اومدی اینجا اصن چجوری پیدام کردی؟
چاقو را روی زمین پرت کرد ،کف دست در جیب کتش فرو برد و جعبه ی سیگارش را بیرون کشید.یکی را آتش زد و کامی گرفت.
-پیدات نکردم چون از اولم می دونستم اینجایی
+تعقیبم کردی؟
-آره …فکر کردی من میزارم الکی گم و گور شی بعد فردا پس فردا که آبا از آسیاب افتاد برگردی
نزدیکم رسید و با انگشت چند بار به نوک بینی ام ضربه زد.
-نه خانم دکتر از این خبرا نیست
اگر دهانم راباز میکردم بغضم قطعا منفجر میشد.
-اومدم تا بهت هشدار بدم ،یه وقت فکر برگشت به سرت نزنه ،خودم تمام پُل های پشت سرتو خراب کردم یعنی هیچی نمونده بخوای بخاطرش برگردی ،داریوشم بهشدت پیگیره تا پیدات کنه ولی من نمیزارم هر روزگارم یه چیز جمشاهده کرد از نامردیات رو میکنم که دیگه دنبالت نگرده اما ول کن نیست.
دندان هایم را از حرص و خشم روی هم فشار دادم و از میانشان غریدم.
-کثافت چرا دست از سرش برنمیداری
با تمام توانم شروع کردم به زدن سر و صورتش.
+دیگه چی از جونش میخوای کمرشو شکستی دست از سرش بردار
کف دست هایم را گراهی شد و به عقب هلم داد.
-تو عواقب این کارو میدونستی و انجامش دادی من فقط به تو قول دادم که نکشمش همین
کتش را مرتب کرد و خیلی راحت راهی شد.
روی زمین افتادم و ضجه زدم.
می دانستم فرخ رهایش نمیکند و از هر وسیله ای برای عذاب دادنش استفاده میکند،خدا مرا لعنت کند.
بخت سیاه من گریبان او را هم گرفته بود.
همانجا در حیاط دراز کشیدم و جنین وار در خودم جمع شدم .
چشمانم کم کم سنگین شد و هیچی نفهمیدم.
……………………………………………………………………………..
#فصل_نهم
جلوی آپارتمان از حرکت ایستاده و ساعت و وقت را گم کرده بودم ولی از آفتابی که می تابید معلوم بود ظهر است.
تازه یادم رسید که با آوا و ساحل قرار کافه گذاشته بودیم.
حوصله ی حرکت کردن به خانه و جواب پس دادن به آن ها را نداشتم ،مصمم شدم کمی بگردم،فکر کنم و خودم را جمع و جور کنم.
باز صورت آن زن جلوی نگاهم وارد شد .
مردِزن دار؟
آن سینه ی ستبر و تکیه گاه امن ،آن لب ها که با هر بوسه مانند مهر از خود نشانی به جا میگذاشسریع،آن کف دستان بزرگ و زبر که با نوازش هایش انسان را از زمین جدا میکرد متعلق به آن زن است؟
نمی تمایل داشتم باور کنم کاخ آرزو هایم را روی زندگی شخص دیگری بنا کرده ام.
روی چمن در پارکی جای گرفتم و بازی بچه را خیره شدم.
چرا برای من بعد از هر سختی آسانی نمیشد در حیات ای که من داشتم بعد از هر سختی باز هم سختی بود و هر دفعه هم درصد سختی بالاتر میحرکت کرد.
کیفم را زیر سرم گذاشتم و دراز کشیدم سرم به شدت سنگین بود،دیدهانم را نمی توانستم باز نگه دارم پلک هایم روی هم افتادند و به خواب رفتم.
آوا ها را گنگ می متوجه شدم اما متوجه بودم که آوای خنده ی چند مرد می رسید.
کم کم آوا ها واضح شد و توانستم چشمانم را باز کنم.
اامان چیزی که متوجه شدم سه مرد بودند که بالای سرم توقف کرده بودند و به دلیل تاریکی هوا نمی توانستم صورتشان را درست ببینم.
گنگ و گیج بودم و همه چیز برایم غریب بود انگار سالها بود که خواب بودم.
نگاهانم را مالیدم تا تصویرشان را بهتر ببینم.
-به به زیبای خفته بالاخره بیدار شد ی،صحبت بخیر
با آوای ترسناک یکی از آنها مو به تنم سیخ شد.
-استراحت کردی؟خوب خوابیدی؟
صدای یکی دیگر از آنها بود.
من چه غلطی کرده بودم؟چرا باید وسط پارک می خوابیدم؟
اصلا کی هوا تاریک شده بود؟
مثل جنازه همانطور که بیدار شده بودم ،بدون تکان خوردن خیره ی آنها بودم و داشتم فکر میکردم باید چه گهی بخورم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن