چشمان دخترک درشت شد.
-پاشا این چه حرفیه… خب نپوشیدم اشکالی داره…؟!
مرد نگاه معنی داری بهش کرد.
-اشکال که نه بسیار هم خوبه منتهی اگه فقط تو اتاق خوابمون اینجور باشه…!!!
افسون چینی به دماغش داد.
-خوشم نمیاد پاشا، احساس خفگی بهم دست میده…!
پاشا خوشش نیامد و فشاری به نوک سینه اش داد…
-تو غلط می کنی خوشت نمیاد… سوتین نپوشی که نوک سینت میزنه بیرون…!
دخترک معترض شد.
-داری گیر میدیا… اصلا بهت نمیاد از این مردای غیرتی باشی…؟!
پاشا کل سینه دخترک را در مشتش فشرد که ناله اش هوا رفت.
-اینجور نگام نکن افسون، پاش بیفته که بخوای از خط قرمزام رد بشی، می تونم بدترین مردی بشم که تو تمام حیاتت می بینی اما وقتی به حرفم گوش بدی، جهان رو به پات می ریزم…
افسون شاکی خواست خودش را عقب بکشد که پاشا نگذاشت و دست دور کمرش پیچید و تخت سینه اش چسباند.
چانه اش را ملایم چنگ زد و نزدیک لبش زمزمه کرد.
-حق اعتراضم نداری مو فرفری…!!!
و بی آنکه فرصتی بدهد لب روی لبش گذاشت…
****
-بابک حواست و جمع کن… مشکلی پیش بیاد از نگاه تو می بینم…!
-راننده ها رو دزمشاهده کردیم و جاش بچه های خودمون گذاشتیم… همه چیز همون طوری میشه که تو می خوای…؟!
پاشا تبسم مرموزی زد و با نگاهی به ساعتش اضافه کرد: تا یه ساعت دیگه تو انبار می بینمت…!
🔥شیطان🔱یاغـــی🔥, [۱۴/۰۱/۱۴۰۳ ۰۹:۵۹ ب.ظ]
#پست۴۷۶
نگاهی به دور و اطراف کرد و با دیدن دو محافظ مسلح وارد انبار شد.
افرادش با محموله هایی که دزدیده بودند را سرتاسر انبار را پر کرده بودند.
بابک جلو وارد شد.
-بیا اینم از جنسا… چیکارشون کنیم…؟!
-فعلا هیچی…!
پاشا سمت جعبه های چوبی راهی شد و با دیدن اسلحه ها چشمانش برق زد.
سود بهشدت خوبی دارد.
بابک نگران بود ولی بدتر از ان از وجود محموله ها می وحشت کرد تا جنگی به پا شود…
-پاشا نمیشه که اینا رو اینجا گذاشت…؟!
پاشا نگاه خونسردی بهش انداخت.
-مضطربیت بیخوده…!
-خونسردی تو هم رو مخمه… مضطربم پاشا…!!!
پاشا هم بود اما باید ریسک می کرد.
درافتادن با این جماعت ریسک بود اما برای ماندن و زیستن کردن باید سر نترسی داشت…
-جای محموله رو عوض می کنیم فردا معامله میشن… اما اون دخترا رو فعلا توی خونه قدیمی نگهشون دار تا هرکدوم رو بفرستیم سر زندگیشون…!!!
نفس راحت بابک از گلویش خارج شد و با خنده ای گفت: می دونستم یه فکرایی براش داری…!
پاشا سمت محافظین برگشت.
-همه چیز رو پاکسازی کنین و از مسیر مخفی همه رو خارج کنین…!!! به احتمال زیاد اینجا لو میره…!!!
بی شک فردا طوفان در جاده بود…!
🔥شیطان🔱یاغـــی🔥, [۱۵/۰۱/۱۴۰۳ ۰۹:۴۷ ب.ظ]
#پست۴۷۷
کارشان تا صبح طول کشیده و بعد از ان هم بدون نگاهی به دخترها، ان ها را به بابک سپرد و به ویلا برگشت.
مثل همیشگی آهسته و بهآرامی قدم برمی داشت تا آوایی ایجاد نشود…
اما وقتی خواست از پله ها بالا برود اسفندیار آوایش کرد…
-پاشا…؟!
پاشا سمتش برگشت…
-بگو اسفندیار…؟!
اسفندیار سیگارش را آتش زد و بسیار جدی اضافه کرد: بهشدت سعی کردم پدرت رو از این جماعت جدا کنم ولی نشد چون تا خرخره فرو رفته بود ولی تو مشاهده کردی عاقبت کارشون رو اما درست جای پای اون گذاشتی…!!!
داشت گذشته را پیش می کشید و او آنقدر خسته بود که حوصله شخم زدن گذشته ها نداشت…
نگاهش ترسناک شد.
هیچ انعطافی توی نگاهش نبود.
-اصلا وقت خوبی برای حرف زدن نیست…!
اسفندیار دلواپس بود.
سالها خودش را تبعید کرد تا کف دست این جماعت به او نرسد و خاطرات برادرش تکرار نشود ولی نشد…
پاشا بدتر و یاغی تر از کل ایل و تبارش بود…
-تو الان زن داری، بفهم پاشا که حداقل به خاطر جون اون طفل معصومم شده خودت رو از این کثافت بیرون بکشی…!!!
این کثافتی که او می گفت از همان بچگی پایش گیر بود.
منتهی اسفندیار فرار کزد و او ماند و بار همه را به دوش کشید…
صورتش از خشم و حرص سرخ شده بود.
نگاهانش کاسه خون بود.
نزدیک مرد شد و با لحن خشنی غرید.
-نمیشه اسفندیار… شاید اگه تو هم نمی راهی شدی من توی منجلاب این کثافت اسیر نمی شدم ولی نبودی و من تا خرخره گیر کردم…!
🔥شیطان🔱یاغـــی🔥, [۱۸/۰۱/۱۴۰۳ ۰۹:۵۸ ب.ظ]
#پست۴۷۸
اسفندیار جا خورد و چه بد که حق با پاشا بود.
از نظر خودش تقصیری نداشت اما نتوانست با مرگ برادرش و زن برادرش کنار بیاید و حرکت کرد بدون آنکه با خود فکر کند پاشای بیست ساله چه خاکی بر سرش بریزد…!
نگاهش را به چشمان آبی پاشا دوخت که پر بود از آتش و نفرت….!
این نگاه را تمام این سالها در چشمانش دیده بود.
-من نگرانتم پاشا…!
خشم وجودش را پر کرده بود…
-نباش عمو… مثل تموم این سالها بزار کارم و بکنم…!
اسفندیار خشمگین شد.
-تموم این سالها نبودم چراکه داغ برادرم و زنش جگرم و سوزوند… من و آذر آواره غربت شدیم…!
دستان پاشا مشت شد.
تیر خلاص را زد.
-می تونستی من و هم با خودت ببری اما نبردی…!!!
حال اسفندیار هم خوب نبود.
-حال آذر خوب نبود…!
پاشا دیگر حوصله کش دادن بحث را نداشت…
-اسفندیار بهتره تمومش کنی…!
مرد سری تکان داد.
-باشه من بیشتر به خاطر افسون اضافه کردم…!!!
افسون…!
برای او و به خاطر او هرکاری می کرد.
مخصوصا الان که دلتنگش بود…
بدون آنکه جوابی به عمویش بدهد فقط نگاه کرد و بعد به سمت اتاق خوابشان پرواز کرد…
دلتنگ قلببرکش بود…
دوست نداشت به گذشته فکر کند ولی اسفندیار با حرف هایش او را درگیر کرده بود که تمام وجودش پر از خشم و نفرت شده بودند و باید خود را خالی می کرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن