-غلط کردی ! به کی زنگ زدی خبر دادی ؟ میگم کیه ؟
انگار به عقلش نمیرسید به جای توقف کردن و این طور بال بال زدن نگاهی به آیفون بیاندازد.
-میگم نمیدونم! به هیچ کس هم زنگ نزدم !
دخترک یکی توی سر خودش کوبید .
-وای یا خدا. رعنا چه غلطی کنم؟
رعنا جلوتر راهی شد.
دستش هنوز به گردنش بند مانده و قفسهی سینهاش همچنان میسوخت ولی نمیتوانست دخترک را این طور رها کند.
زنگ آیفون یک بار دیگر به صدا درآمد و مرضیه جیغ کشید.
صدای مردانهای ملایم از داخل سالن صوتیش میزد ولی انگار همان آوا را هم نمیشنید.
-اول برو ببین کیه !
انگار جریان برق از تنش گذشت و تازه متوجه شد که باید نگاهی بیاندازد.
یکی محکم تر از قبلی این بار به صورتش کوبید و داخل دوید.
-وای خاک به سرم ! رعنا….بیا…رعنا توروخدا….
دخترک جوری آوایش میزد که درد بیپناهی و بیسرپناهی را با هم و هممدت فراموش کرده بود.
شامگاهیه مسخ شدهها جلو راهی شد .
آنقدر گیج و منگ که حتی دمپاییهای راهرو را از پایش بیرون نکشید و با همان ها داخل اتاق راهی شد و روی فرش از حرکت ایستاد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن