رمان سرخ

رمان سرخ از پونه سعیدی|رعنا یک رمان در ژانرهای رمان تاریخی|رمان روانشناسی|رمان عاشقانه می باشد که سال ۱۳۹۸ در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است.

مقداری از متن رمان:

بیایید نگاهی بندازیم به شروع رمان سرخ اثر مشترک رعنا و پونه سعیدی :

مولین صندوقچه بزرگشو بستو رو به من گفت

– گلی … لباس هاتو تمیز نگهدار . آمنه خانم خیلی رو تمیزی حساسه…

پیراهن سفید با گل های سرخ پر رنگی که تو کف دستش بود رو داخل چمدون من گذاشتو گفت

– این پیجادهنم باشه برای ضیافت ها … عمو هوشنگت بسیار اهل مهمونیه …

نگاهی به سمت در و حیاط انداخت

میدونستم داره موقعیت بابا رو چک میکنه

خیالش که راحت شد نزدیک نیست آروم اظهار کرد

– اگه بتونی تو این ضیافتا یه مرد خوب برای خودت پیدا کنی دیگه راحت میشی …

به مولین با تبسم زورکی نگاه کردمو اضافه کردم

– من نمیخوام …

نذاشت حرفم تموم شه و بیان کرد

– به میل داشتن نخواستن نیست. مگه من باباتو میتمایل داشتم ؟ باید شوهر کنی. پس بهتره خودت یه خوبشو پیدا کنی که مثل من نشی

با این حرف با حرص و غم کشیده شدو به سمت در رفت

قبل اینکه بیرون بره برگشت سمتمو اضافه کرد

– حاضر شو پسر عموت اومد معطل نشه

با این حرف رفت بیرون و بابارو صوت کرد

به چمدون نصفه و نیمه خودم چشم دوختم

من تنها بچه بودم

پدرم پسر نداشت

مادرم بچه دیگه ای هم نمیمیل داشت

پدرمم همواره آدم بی حسی بود. یه مرد که هیچ انگیزه و امیدی نداره

برعکس برادرش که خان ده بالا بود

برای همین مامان ناراحت بود

وقتی حرکت کردن خواستگاریش اضافه کردن برای پسر خوان میخوانش. اما ناضافه کردن کدوم پسر. پسری که خان ده بالا بود یا پسری که پادو پدر بود

پدربزرگم سال پیش که مرد برادر کوچیک بابام خان این ده شدو بابام همچنان پادو اون. انگار برای دوئیدن دنبال خان آفریده شده بود.

مادرم با عموم صحبت کرد

نمیدونستم چی گفت که عموم خبر داد برم پیشش هم کمک آمنه خانم کنم و هم سواد بخونم

فکر کنم میخواد منو از بابا دور کنه تا با بی خیالیای خودش منوبه یه بی سر و پا شوهر نده

دوست داشتم برم عمارت عمو هوشنگ

چون از این عمارت قدیمی خیلی زیبا تر بود

ولی آمنه خانم ، زن سوم عمو هوشنگ پا به ماه بودو آوازه ناز و عشوه اش کل روستاهارو گرفته بود

حالا من برم ناز اونو جمع کنم ؟

اصلا حس خوبی نداشتم

مامان از بیرون حیاط صوتم کردو گفت

– گلگون… حسین آقا رسید بیا مادر

تند چندتا تیکه وسیله مونده رو گذاشتم تو چمدون و درشو بستم چهارقدمو تو سرم مرتب کردمو چمدونو گرفتم

گیوه هامو پوشیدمو حرکت کردم سمت مولین و بابا و حسین ، پسر عموم

حسین طبق معمول به سر تا پام خیره شدو تبسمی رو لب های نازکش نشست

حسین خیلی زیاد شامگاهیه بابام بود

تنها پسر عمو هوشنگ که پیشش مونده بود. بقیه هر کدوم یه سر جهان بودن

حسین دستی تو موهای فر و خاکیش کشیدو بیان کرد

– بریم دختر عمو ؟

چشم دوختمو دیدم با یه اسب اومده

اخمم تو هم راهی شدو گفت

– درشکه نیاوردی ؟ چمدون دارم

از قصد چمدونو بهونه کردم زیرا دوست نداشتم پشت حسین رو اسب بشینم

نمیدونم چرا حس خوبی به حسین نداشتم

همش انگار منو متوجه شد میزد هرچند هیچوقت حرکت بدی نداشت

حسین به چمدونم خیره شدو بیان کرد

– این که چیزی نیست دختر عمو با اسب میریم . بده من بده من بگیرمش

دستمو عقب بردمو اضافه کردم

– نه خوبه خودم میگیرم

اونم متوجه شده بود میخوام چمدونو کجا بذارم

حسین لبخند زد به سمت اسب حرکت کردو تند سوار شد

با مامان و بابا رو بوسی کردم.

چمدونو دادم به مامان . پشت حسین جای گرفتمو چمدونمو بینمون گذاشتم

حسن ریز خندید ولی چیزی نگفت

بابا یه کیسه سکه به سمتم گراهی شدو اضافه کرد

– بیا بابا جان. کار داشتی به حسین بگو بیاردت

حسین جاده افتادو مجبور شدم دو طرف لباسشو روی کمرش بگیرم تا نیفتم

بازم ریز خندیدو اینبار گفت

– کمرمو بگیر دختر عمو … جزام ندارم که!

به حرفش توجه نکردم. اونم دوباره ریز خندید.

پسر بدی نبود

ولی نمیدونم چرا حس بدی داشتم بهش

شاید چون پر رو بود ! شایدم چراکه نگاهش به من با بقیه فرق داشت .

جاده طولانی نبود. حسین هم به‌شدت سریع اسبو میدووند.

مطمئن بودم از اسب برم پائین همه پام و کمرم میگیره

بلاخره رسیدیم ده بالا

عمارت اربابی بالای کوه بودو به کل خونه ها اشراف داشت

اگه مادرم زن سوم عمو هوشنگ میشد شاید الان بسیار وضعش بهتر بود.

یا اگه زن عمو کامبیز میشد هم بعد فوت بابا بزرگ میشد زن خان

ولی اون طفلک زن بد برادری شد

هرچند من بابامو عاشق شدم

اما دوست نداشتم جای مادر میبودم

وارد حیاط عمارت عمو هوشنگ شدیم

دیوار های کاه گلیشو تازه سفید کرده بودن

کاردار عمو هوشنگ تا مارو دید داد زد

– حسین آقا … بیا نامه آمده … برای آقا بخون

حسین با غرور اظهار کرد

– باز کی نامه داده .

از اسب پائین پریدو کمک کرد منم برم پائین

به جای اینکه کف دستمو بگیره بازومو گحرکت کردو ساعدش به سینه هام خورد

نمیدونستم از قصد این کارو کرده یا غیر عمد بود

لباسمو مرتب کردم که حسین بیان کرد

– اگه خوب حواستو بذاری تو هم سواد یاد میگیری انوقت همه محتاجت میشن. مثل من

معمول نبود دخترا سواد بلد باشن

اما مامانم بسیار براش مهم بود

میاظهار کرد اگه میخوای شوهر خوب کنی باید از بقیه بالا تر باشی. بتونی خط بخونی وگرنه که همه ده ها دختر خان دارن . همه هم زیبا و تر گل.

با حسین رفتیم سمت خونه که سارو خانم اومد جلو مطبخ منو دید و اظهار کرد

– به به … گلگون خانم … وارد شدی… آمنه خانم منتظرت بود … بیا بیا اتاقتو بهت نشون بدم… زود بری پیش خانم. از روزی که درک کرده داری میای هر کاری داره گذاشته برای تو

ابروهام بالا پرید

من که نیومدم خدمتکاریشو کنم

من فقط اومدم کمک حالش باشم !

اما حرفی نزدمو با سارو راهی شدم که حسین پشت سرمون گفت

– سارو خاله … نذار بهش زیاد کار بده ها… یکی یدونه است …

برگشتم سمت حسین ناخوداگاه بهش تبسم زدم

اینکه هوامو داشت حس خوبی بود .

سارو خانم ریز خندیدو آروم بیان کرد

– این حسین آقام از وقتی متوجه شده داری میای کلی شاد شده ها … از من نشنیده بگیر .

لبخند زدمو با سارو خانم حرکت کردیم طبقه بالا

زیاد نمی اومدیم اینجا

ولی ترتیب اتاق هارو میدونستم

انتهای جادهرو اتاق خواب آقا بود .

کنارش اتاق زن هاش که الان فقط آمنه بود . باقی فوت شده بودن

دوتا اتاق دیگه هم نزدیک پله ها بود برای مهمون

سارو وارد اتاق اولی شدو اضافه کرد

– آقا بیان کرد اینجارو برات تمیز کنیم. هرچی بخوای هست خاله جان. باز چیزی لازم بود بهم بگو

به‌سرعت بیان کردم

– مرسی… عمو کجاست ؟

– آقا با کاردار طبقه پایین تو نشیمنه… آمنه خانمم میتمایل داشت بره پیش اونا .

آمنه خانم رفتمو منم لباسمو مرتب کردمو پشت سرش حرکت کردم پائین .

به سمت نشیمن راهی شدم تا سلام کنم که گوش دادم حسین گفت

– چرا میخوای بیاد اینجا؟

مکث کردم

منظورش من بود ؟

همین لحظه عمو هوشنگ برآشفته گفت

– به تو چه چرا میخوام حسین؟ کاری که اضافه کردمو بکن . میخوام برادرتو ببینم باید به تو جواب بدم‌

حسین هم با لحن مسخره ای اضافه کرد

– اون الان تو شهر داره خوشمیگذرونه حتما میاد اینجا تو ببینیش

عمو هوشنگ بیان کرد

– تو نامه ات رو بنویس …

خاموشی شدو آروم وارد شدم

از حرفا حدس زدم دارن راجب فرهاد حرف میزنن. پسر بزرگ عمو هوشنگ. تا جایی که میدونستم از زن اول عمو بود

همون زنش که دختر شهری بودو خیلی زود تو روستا فوت شد

تحمل این زندگی رو نداشت

همه میگن انقدر خوشگل بود که اگه از مردا رو نمیگحرکت کرد همه مات و مبهوتش میشدن

فرهاد هم وقتی مادرش مرد برگشت شهر پیش خانواده مادری که مکتب بره و درس بخونه

عمو هوشنگ زیاد میرفت شهر و اونارو میدید

ولی بسیار وقت بود بخاطر مریضیش نحرکت کرده بود

لابد برای همینم میتمایل داشت فرهاد بیاد اینجا

با ورودم همه برگشتن سمتم

سلام کردم به همه

عمو تبسم مهربونی بهم زدو آمنه خانم به‌سرعت بیان کرد

– وای گلی چقدر دیر آومدی … چند روزه هوشنگ میگه قراره بیای من منتظرم

هیچی نگفتمو به سمتشون حرکت کردم که عمو هوشنگ گفت

– آمنه … گلی فقط کمکته ها … زیاد از بچه کار نکشی …

لبخند زدم که آمنه بیان کرد

– وا … چه کاری … همزبونمه …من کاریش ندارم.

رو میکنه به منو میگه

– من از تو تا حالا کار کشیدم؟

ولی حسین زودتر از من اظهار کرد

– گلی که تازه اومده. راجع به کی ازش میپرسی

با این حرف خودش خندیدو رو به عمو اظهار کرد

– من از امروزگار بهش درس میدم

رو کرد به منو گفت

– بعد نهار بیا اتاقم …

فقط به حسین چشم دوختم که عمو گفت

– درس و حساب رو ایوون فقط حسین. یادت نره . گلگون امانته …

آمنه خانم آروم خندیدو عمو گفت

– بیا اینجا عمو جان… بیا از خونه بگو چه خبر بود …

…

با یکم صحبت و تعریف من از اوضاع خونه زمان گذشتو خاله سارو اومد صوت کرد برای نهار .

همه راهی شدیم اتاق کنار مطبخ و رو زمین دور سفره قرار گرفتیم که آمنه خانم اضافه کرد

– گلی جان دوتا بالشت برا پشتم میاری

از سمت دیگه اتاق بالشت هارو برداشتمو پشت آمنه گذاشتم

سفره چیده شدو آمنه بیان کرد

– گلی جان یه لیوان آب به من میدی

خم شدم براش آب ریختم که گفت

– یا چند پر قطره عرق بهار میریزی توش حس میکنم نفسم بالا نمیاد

خواستم بلند شم که عمو هوشنگ بیان کرد

– بشین…

بعد قد بلند آوا زد

– سارو… عرق بهار بیار …

با این حرف به آمنه با اخم چشم دوخت

آمنه موش شدو دیگه چیزی نبیان کرد

نهار خوردیمو عمو اظهار کرد برم اتاق استراحت کنم

منم به‌سرعت رفتم

دوست نداشتم عامل دعوا عمو و آمنه بشم. میدونستم اینجوری برام دردسر میشه و آمنه میخواد یواشکی اذیتم کنه

در اتاق بستمو برا خودم دشک پهن کردم و دراز کشیدم

تو خونه معمولا این وقت میشد میخوابیدم تا آفتاب بره و بعد هم میحرکت کردم تو باغ و چشمه دور میزدم.

تنبل نبودم اما کاری هم نبودم .

آمنه ۵سال فقط از من بزرگتر بود.

وقتی هم سن من بود عروس عمو شد

مادر حسین هنوز زنده بود.

عمو ۳ تا پسر عمو مادر حسین داشت که دوتا بزرگا مثل فرهاد رفته بودن شهر درس خوندن و هر کدوم الان خان و خانواده داشتن

جز حسین که مونده بود

عمو دلش دختر میخواست و آمنه رو گحرکت کرد براش دختر بیاره

آخه مادر حسین دیگه بچه دار نمیشد

طفلک از وقتی آمنه اومد مریض شدو آخر هم دق کرد مرد

فکر میکردم حسین از آمنه متنفره ولی عجسب بود انقدر خوبن با هم

هم سن بودنو هم سال.

نمیدونستم فرهاد زن داره یا نه

اون تقریبا از بابای چند سال کوچیکتر بود

مسلما باید زن و بچه داشته باشه

تو این فکر بودم که خوابم برد و با صوتی در بیدار شدم

سرمو کشیده کردم مشاهده کردم حسین اومده تو اتاقم

به‌سرعت چارقدمو مرتب کردمو جای گرفتم

حسین لبخند زدو اظهار کرد

– ئه خواب بودی … بیا بریم تا من مراهی شدم سر کشی درس اولو بهت بدم

اما حسین نراهی شد بیرونو همینجور نگاهم کرد

منم نگاهش کردم که لب باز کرد چیزی بگه

اما بیخیال شد و حرکت کرد بیرون

پشت سرش چفت در اتاقو بستم

انتظار نداشتم همینجوری بیاد تو

ولی خودم باید احتیاط کنم

اینجا که خونه بابا نیست

کافیه یه نفر ببینه حسین اومده اتاق من و بیا و درستش کن

جامو جمع کردم

لباسمو مرتب کردمو رفتم روی ایوون

روی قالی انتهای ایوون حسین با چند برگ کاغذ و دوات و قلم قرار گرفته بود

منو که مشاهده کرد اظهار کرد

بیا گلگون… من اینجا بهت یاد میدم.تو با گچ رو دیوار طویله مشق مینویسی . منم اینجوری یاد گراهی شدم

– از اونجا چیو میبینی آخه… بیا اینجا بشین

به کنار خودش اشاره کردو من نزدیک تر جای گرفتم اما کنارش ننشستم

همین موقع عمو هوشنگ اوند رو ایوون و با مشاهده کردن ما اضافه کرد

– شروع کردین

حسین آره ای اضافه کردو عمو با تبسم اظهار کرد

– آفرین… ببین چی درس میدی

اومد پیشمون نشست

با اومدن عمو حس بهتری داشتمو حسین درسو شروع کزد

چند هفته گذشت

صبح ها و عصر ها با آمنه وقتم پر میشد

از حرف زدن راجب بچه و ازدواج تا راجب درد بدنشو درد و قلب از خانواده اش حرف میزد

گاهی حرفاش برام جالب بود

گاهیم خسته کننده

ولی چیزی نمیاظهار کردم

ظهرا قبل نهار میحرکت کردم باغ عمو دور میزدم

غروبام تا چشمه و رودخونه میرفتم

بعد از ظهر هم رو ایون در حضور عمو هوشنگ حسین بهم درست میداد

خیلی راضی بودم و امیدوار بودم تا چند هفته دیگه بتونم کامل بخونم و بنویسم

اون روزگار مثل همیشگی بیدار شدم

با آمنه دوتایی صبحانه خوردیمو آمنه گفت کمرشو یکم بمالم

ماه پنج بودو تاز شکمش داشت بزرگ میشد

تو این فکر بودم که اون موقع چقدر ناز کنه و سوسه بیاد که عمو هوشنگ اومد تو اتاق

سلامی کردمو تمایل داشتم برم بیرون که عمو گفت

– بمون گلگون … راجب توئه حرفم

مضطرب نشستم کنار آمنه

وحشت کرده بودم کار اشتباهی از من سر بزنه

عمو سرفه خشکی کردو عرق پیشونیشو پاک کرد

این روزگارا زیاد سرفه خشک داشت

نسبت به قبل هم باریک‌اندام تر شده بود

نفس عمیقی گرفتو آروم بیرون داد

رو به من بیان کرد

– یه هفته ایه حسین میگه میخوام زن بگیرم

آمنه به‌سرعت گفت

– به منم میگه

– امروزگار بهش بیان کردم کسی رو میخوای اضافه کرد گلگون …

از حرف عمو جا خوردم

از حرف عمو جا خوردم

من ؟

حسین منو میتمایل داشت!

همش همه بهم میگفتن کم کم وقت ازدواجته

ولی هیجوقت بهش فکر نمیکردم

یعنی فکر هم میکردم

ولی نه اینجوری مثل الان جدی!

اینکه حسین بگه منو میخواد برام یه حرف و فکر دور بود

عمو دقیق به من و قیافه شوکه ام نگاه کردو گفت

– گلی جان … بگم به پدرت راجب حسین ؟

فقط به عمو چشم دوختمو آمنه بیان کرد

– وای آره… چرا نگی… پس بگو گلی تو گلو حسین گیر کرده بود که روزی صد بار میومد خونه سر میزد به ما

از حرف آمنه جا خوردم

حسین زیاد سر میزد به ما؟

این مدت اصلا من به تین قضیه توجه نکرده بودم

فکر میکردم این سرک کشیدناش تو خونه و جایی که منم همش اتفاقیه

حتی دوبار که از دور سمت دیدهه دیدمش همین فکرو کردم

تو سرم همه چی مرور میشد

نگاه های حسین

سرک کشیدناش

نکنه سر دیدهه هم منو زیر نذار داشت ببینه با کسی وعده نکرده باشم

بسیار جا خورده بودم و عمو مجدداً بیان کرد

– خود گلگون باید بگه میخواد یا نمیخواد

من شوکه گفتم

– نمیدونم … من بهش فکر نکردم

عمو بار دیگر سرفه کرد

تبسمی زدو اظهار کرد

– باشه … پس فکرتو بکن شامگاه بهم بگو

اگر رمان سرخ رو توی اپلیکیشن مطالعه کرمتوجه شد، خوشحال میشیم که نظرتونو درمورد آثار خانم ها رعنا و پونه سعیدی برای بقیه رمان خوان‌ها پایین همین مطلب بنویسید.

رمان سرخ