رمان ماه خون

رمان ماه خون از پونه سعیدی|سارا.ص یک رمان در ژانرهای رمان عاشقانه|رمان علمی – تبه‌شدت|رمان فانتزی|رمان ماجراجویی می باشد که سال ۱۳۹۶ در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است.

مقداری از متن رمان:

بیایید نگاهی بندازیم به شروع رمان ماه خون اثر مشترک پونه سعیدی و سارا.ص :

بلاخره قفل صندوق چرخید و درش با صوتی کلیک کوتاهی باز شد . از ذوق نفس عمیقی کشیدمو میل داشتم در صندوق رو باز کنم که بابا آوام کرد

– تی تی … کجایی بابا ؟

بابا ! این وقت روزگار! الان که همه باید سر زمین باشن ! کلیدو تو جیب پیمسیرنم گذاشتم و در صندوقچه رو مجدداً قفل کردم . آروم به سمت پله های پشت بوم حرکت کردم و گفتم

– اینجام بابا

– اون بالا چکار میکنی ؟

– اومدم پیاز بردارم

چنگی زدم تو پیاز های گوشه پشت بود و آروم از پله ها حرکت کردم پائین . نیمه راه رو پله ها توقف کردم و در کشویی و چوبی روی سقفو بستم . چندتا پله آخرو پریدمو پیاز هارو کنار اجاق سنگی و قدیمی تو آشپزخونه گذاشتم . بابا از در اومد تو و با دیدنم اضافه کرد

– نهارو بده ببرم سر زمین … آماده است ؟

– آره … الان براتون میبندم … میمیل داشتم خودم بیارم

– نمیخواد … این روزگارا تو جنگل نری بهتره … هنوز از مریم خبری نیست

با این حرف بابا موهای تنم سیخ شد . مریم همکلاسی مدرسه ام بود . اما دو روز پیش وقتی برای بردن نهار پدرش اینا میره گم میشه … با دلواپسی گفتم

– چرا به پلیس نمیگن ؟

– تو محل حرف افتاده که با دوست پسرش فرار کرده … برا همین پدرش اینا سر و آوا نمی کنن !

– مریم دوست پسر نداشت بابا

– میدونم بابا … فقط نمیدونم کدوم بی پدر مادری این حرفو انداخته تو روستا … به پدرشم بیان کردم … برو دنبال دخترت … دهن بین مردم نباش … ولی گوش نمیده …

مجدداً حالم بد شد … چهره مریم تو ذهنم اومد … مظلوم تر از اون مگه بود تو روستا … با آوای بابا به خودم اومدم

– غذارو میپیچی ببرم ؟ ظهر شده … پسرا خسته تشنه موندن

به‌سرعت چشمی گفتمو پارچه بزرگ مخصوص بستن دیگو برداشتم . رو زمین پهن کردمو دیگ ته چینی که درست کرده بودمو وسط پارچه گذاشتم . به تعداد بابا و داداشام بشقاب برداشتمو روی در دیگ گذاشتم . چهار طرف پارچه رو بالای دیگ گره زدم .

آب خنک و دو تا لیوان با قاشق و چنگال گذاشتم تو یه سطل بزرگ کف دسته دار . بابا کشیده شد. بقچه دیگو با یه دست و کف دسته سطلو با دست دیگه گحرکت کرد . تشکر کردو رفت

تو چهار چوب در آشپزخونه توقف کردم و به رفتن بابا چشم دوختم .

خونه ما آخرین خونه روستا قبل از جنگل بود .

من تو این جنگل بزرگ شده بودم … هیچوقت ازش نمیهراسیدم … ولی حالا با گم شدن مریم … بابا بین درختا گم شد و برگشتم تو . انقدر عجله کرده بودم یادم رفت برای خودم غذا کنار بکشم .

اگه وقت دیگه بود الان پشت سر بابا میدوئیدم تا با اونا نهار بخورم .

ولی الان نه میل به غذا داشتم نه جرئت دوئیدن تو جنگل .

در آشپزخونه رو به داخل بستم و دوباره از پله های چوبی وسط آشپزخونه به سمت سقف حرکت کردم

در چوبیشو کنار دادم و وارد پشت بوم زیر سقف شیروونی خونه شدم . جایی که معدن ماجراجویی های بچگیم بود . اینجا جایی بود که از کیسه های برنج گحرکت کرده تا سیب زمینی و پیاز و سیر رو نگهداری می کردیم …

هرچیزی اینجا بود … از رخت خواب های قدیمی و اضافی تا صندوق قدیمی مادر بزرگ …

هرچیزی که فکرشو نمیکردی هم اینجا بود …

از بچگی حتی عروسک بازی هام هم رو این پشت بوم بود … مخصوصا وقتی بارون میومد و آوای دونه های بارون رو سقف حلبی و شیبدار برام مثل یه دنیای جمشاهده کردی بود …

به سمت صندوق قدیمی حرکت کردم و بار دیگر درشو باز کردم . سه ماهی بود که دنبال کلید صندوق بودم

بلاخره از تو بقچه های قدیمی مامان خدابیامرزم کلیدشو پیدا کردم .

نمیدونم چرا دلبسته شدم کسی نفهمه دنبال چی هستم .

شاید چراکه خودمم نمیدونستم دنبال چی میگردم . در صندوق رو سخت باز کردم و بود تند پوسیدگی ریه هامو پر کرد .

چندتا عطسه پشت سر هم کردم و با کف دست خاک جلومو کنار دادم

انگار سالها بود این صندوق باز نشده …

شاید درست از بعد مرگ مولین …

اامان چیزی که روی صندق بود یه ظرف چینی قدیمی بود … زیرش لباس سفید و گلداری که از رو عکس بابا اینا درک کردم لباس عروس مامانه …

چندتا پارچه گلدوزی شده و یه چادر مشکی …

پوفی کردمو از رو چمدون قد بلند شدم

انتظار داشتم مولینم به‌شدت آدم باحال تری بوده باشه و چیزای خاصی این تو گذاشته باشه …

اما خبری نبود . خواستم در چمدونو ببندم که دیدم یه سری خرت و پرت تو پارچه وصل شده به درش هست .

مجدداً درو کامل باز کردمو اون جیب بزرگ و پوسیده رو کشیدم .

از حرکت دستم کشش در رفت و وسایل داخلش ریخت تو چمدون …

چنتا انگشتر … یه چیزی شامگاهیه گردنبند … یه شیشه عطر قدیمی … یه کلید زنگ زده … یه کاشی نقاشی شده رنگی …

و

… یه دفترچه قدیمی … با ذوق دفترچه رو برداشتم ولی با باز کردنش ذوقم خالی شد

فقط یه سری شماره تلفن توش بود … و چنتا آدرس …

یه سری نقاشی مسخره که شک ندارم خط خطی های خودم بود

پوفی کردمو دفترچه رو گذاشتم تو جیبم

در چمدونو بستم و قفل کردم

برگشت از پله ها پائین … اینم از ماجرا جویی من…

چه انتظاری داشتم ! که مثل فیلما اون بالا نقشه گنج پیدا کنم ! هی تی تی … قبول کن قسمتت یه حیات بدون هیجانه !

ته هیجانت فرار کردن مرغا از مرغدونیه … به اطراف نگاه کردم … از زندگیم ناراضی نیستم … اما خب … روحم بیشتر از اینا میخواد …

آتیش تو اجاق دیگه خاکستر شده بود .

حلب مخصوص رو اجاقو گذاشتم سر جاش و از آشپزخونه حرکت کردم بیرون . درشو از بیرون بستمو به سمت پله های تراس رفتم

بقیه خونه ما حدودا یکمتر بالای زمین بود فقط آشپزخونه که بخاطر اجاق و تنور سقف قد بلند تری داشت دقیقا رو سطح زمین بود .

از پله ها بالا رفتم و خواستم کفشامو در بیارم که با صدای شکستن چوب از جام پریدم و برگشتم سمت جنگل

از جائی که من توقف کرده بودم چیزی مشاهده کرده نمیشد

کنجکاوی از یه طرف و ترس از طرف دیگه باعث شده بود مردد سر جام وایسم .

دوباره صدای شاخ و برگ اومد و اینبار نا خداگاه از پله ها پائین اومدم

دقیق تر خیره شدم و چند قدم به سمت جنگل راهی شدم

تو نور ظهر سایه روشن شدیدی پائین جنگل بود …

یه لحظه حس کردم یه گرگ مشاهده کردیم

ولی پلک زدم یه پسر اونجا بود

یه لحظه بگشت سمت منو نگاهم کرد

ولی بدون هیچ عکس العملی نگاهشو گرفتو رفت

نمیشد اظهار کرد انگار منو نمشاهده کرد چراکه مطمئنم نگاهش روم بود

هم سن تورج داداش کوچیکم می زد اما بسیار هیکلی تر بود . چهره اش اصلا آشنا نبود و لباس هاش هم یکم عجیب بود …

تو نور جنگل خوب نتونسته بودم لباس هاشو تجزیه تحلیل کنم .

اما جلیغه چرمی که تنش بود شامگاهیه فیلم های قدیمی بود

از بین درخت ها دیدیم که دور میشد .

یهو حس ترسم بیشتر شدو تند برگشتم سمت خونه

باید به بابا میبیان کردم یه غریبه اینجا متوجه شدیم .

شاید به گم شدن مریم مربوط بود

خونه ما یه تراس بزرگ داشت که چهارتا اتاقمون بهش در داشت

همه اتاق ها از داخل هم به هم راه داشتن و هر کدوم یه پنجره بزرگ . جز اتاق من که دو تا پنجره داشت …

کفش هامو در آوردمو وارد اتاق خودم شدم

رو سریمو از دور سرم با کردمو رو تختم که از حجم رختخواب ها بالا اومده بود ولو شدم

دفترچه مولینو بیرون آوردم و شروع کردم به خوندنش

تازه ساعت دو شده بود و حوصله ام حسابی سر راهی شده بود

ترسم هم کمتر شده بود

برای همین دوباره زدم بیرون تا به مرغدونی پشت خونه سر بزنم

از کنج خونه که چرخیدم دوباره حس کردم کسی رو تو جنگل متوجه شدیم

دقیقی شدم … خودش بود … در حال دوئیدن بود و یهو از مشاهده کردم گم شد .. چند قدم به سمت جنگل حرکت کردم

ولی نمیمشاهده کردمش

یهو دیده های یه گرگو تو جنگل متوجه شدم

یه گرگ واقعی بود … از ترس نفسم راهی شد …

یه گرگ انقدر نزدیک روستا … خشکم زده بود

آماده بودم حمله کرد فرار کنم

ولی سرشو برگردوند و در جهت مخالف خونه راهی شد

زانو های پام شل شدو رو زمین افتادم

یه گرگ واقعی متوجه شدم

تند دوئیدم سمت خونه و خودمو چرت کردم تو خونه

درو قفل کردمو راهی شدم سمت تلفن

سریع زنگ زدم به بابا . این منطقه موبایل خوب آنتن نمیداد

اما خوشبختانه بابا رو تونستم بگیرمو جواب داد

– جانم بابا

– بابا … گرگ … گرگ متوجه شدم کنار خونه

نفس نفسم نمیذاشت درست حرف بزنم

بابا با وحشت اظهار کرد

– چی ؟ گرگ ؟ الان کجاست ؟

– رفت تو جنگل … پشت خونه متوجه شدیمش …

باشه ای اظهار کردمو کز کردم کنج خونه . انگار از همه جا صوت می اومد

برای پرت کردن حواسم تلویزیون رو روشن کردم

ولی آواش بیشتر داشت عصبیم میکرد

رفتم کنار پنجره پشتی و به جائی که اون گرگو متوجه شدم خیره شدم

من اینجا بزرگ شدم . وسط این جنگل …

درسته اسم روستامون بیکی (پنجه گرگ) بود … ولی سالها بود کسی اینجا گرگی ندیده بود

بسیار طول نکشید که بابا اینا اومدم

تورج و تیام رفتن پشت خونه دنبال رد پای گرگ و بابا اومد تو

– تی تی … خوبی بابا ؟

– گرگه نگاهم کرد … ولی خودش گذاشتو حرکت کرد … خیلی وحشت کردم …

– پسرا راهی شدن ردشو بگیرن… مطمئنی گرگ بود ؟ سگ نبود ؟

– مطمئنم بابا … بسیار نزدیک بود … یه گرگ سیاه بود …

با این حرفم بابا تلفنو برداشت تا به همسایه ها خبر بده

تو قلبم آشوب بود . نکنه یه گرگ به مریم حمله کرده باشه …

هوا گرگ و میش بودو خیلی زود بارون شروع شد

از همون بارون های شمشاهده کرد پائیزی . پسرا زود برگشتن و تورج اظهار کرد

– چیزی نمتوجه شدیم … رد پائی نبود …مطمئنی تی تی خواب نمشاهده کردی ؟

با اخم اضافه کردم

– مطمئنم … خیلی نزدیک بود

تیام نشست کنار بخاری و گفت

– بخاطر بارون نشد خوب بگردیم… الانم که بارون زمینو میشوره میبره

اون شب تا بخوابیم فقط بحث گرگ و دزمشاهده کردن مریم بود .

بابا و چند نفر دیگه قرار شد فردا برن تو جنگل دنبال گرگ …

منم باز باید خونه میموندم و جایی نمیرفتم .

صبح مثل همواره ۷ بیدار شدمو راهی شدم سمت آشپزخونه .

هوا تازه روشن شده بود و از بارون دیشامگاه کل حیاط و جنگل تازه بود .

بعد صبحانه بابا اینا حرکت کردن و من برگشتم تو خونه .

با مجله و کتابای قدیمی خودمو سرگرم کردم تا ساعت ۱۰ شد… باید نهار دست میکردم .

از پشت پنجره جنگلو بررسی کردم که حس کردم بار دیگر همون پسرو مشاهده کردم

درست همونجای دیروزگاری …

روسریمو برداشتمو سر کردم . تند حرکت کردم بیرون و کفشمو پوشیدم

آروم و قدم زنان داشت رد میشد که داد زدم

– آهای … تو کی هستی ؟

حتی برنگشت سمت صوتم .

– هی … آقا … با تو ام …

بدون توجه به صدای من مسیرشواز کنار حیاط گحرکت کرده بود و میرفت داخل جنگل . هراسیدم پشت سرش برم . ولی از حرص جواب ندادن بهم یه تیکه چوب خشکیده از رو زمین گرفتمو پرت کرد سمتش .

تیکه چوب به کتفش برخورد کرد و یهو توقف کرد

بلاخره برگشت سمتم . اول نگاهم کرد ولی بعد به اطراف نگاه کرد. انگار دنبال چیزی بود عصبی دوباره اظهار کردم:

– اینجا محدوده ماست . چرا اومدی اینجا؟

ابروهاش بالا حرکت کرد و آروم گفت

– با منی ؟

– جز تو کس دیگه ای مگه اینجاست ؟

متعجب تر شد و یه قدم اومد سمتم

با این حرکتش عقب راهی شدم که گفت

– تو منو میبینی ؟

موهای تنم صاف شد از حرفشو تنم یخ کرد . اما زود خودمو جمع و جور کردمو بیان کردم

– در ذهنش گذراندی من احمقم ؟ نه تورو نمیبینم … تو یه روح سرگردانی … تو حیاط ما چکار میکنی ؟ اصلا تو کی هستی ؟ تا حالا تو روستا نمتوجه شدمت

همچنان شوکه بود . انقدر که باعث میشد قلبم سریع بزنه

اما میدونستم اینا فیلمشه … این پسرا انقدر پر رو خالی بند بودن که از هر حرفی برای سر کار گذاشتن ما نمیگذشتن …

آروم یه قدم دیگه اومد سمتمو اضافه کرد

– تو اون چوبو پرت کردی که خورد به من

– آره …

– تو میتونی منو لمسم کنی ؟

nحالا حسابی هراسیده بودم ! چقدر احمقم …

یه پسر غریبه اینجاست و من خودم پا شدم از خونه اومدم بیرون … اگه به زور بخواد بهم تجاوز کنه چی ؟

هر چی میکشم از فضامامه … عقب حرکت کردمو اظهار کردم …

– بهم کف دست بزنی جیغ میکشم داداشام بیان… بیان بیچاره ات میکنن …

چه دروغ جالبی … از زمین ما تا اینجا اگه هنجره ام هم پاره میشدکسی صدامو نمیگوش داد

اما دعا کردم اون باور کنه . بازهم اومد سمتم و کف دستشو به سمتم گحرکت کرد و بیان کرد

– من لمست نمیکنم … خودت بهم دست بزن …

چی میگفت ؟ نکنه دیوانه بود … سر تا پاشو دقیق چشم دوختم . یه شلوار مشکی عادی پاش بود با یه پیمسیرن بدون آستین چرمی … بازوهای عضلانیش کاملا پیدا بود و یه خالکوبی رو بازو چپش بود که تو دید من نبود . چوست جو گندمی و موهای نسبتا کشیدهی داشت …

چشم و ابروش قهوه ای عادی بود

تو دیده هاش هیچ اثری از دیوانگی نبود

عقب رفتم و بیان کردم

– از اینجا برو … اینجا خونه ماست … تو جنگلم یه گرگ دیدم … بهتره مواظب باشی

دوباره ابروهاش پرید بالای پیشونیش و گفت

– گرگ؟ یه گرگ سیاه ؟

– تو گرگ منم دیدی ؟

با این حرفش زانوهام شل شد … چه غلطی بود کردم اومدم بیرون … با صدایی که به زور در می اومد بیان کردم

– گرگ تو ؟

یه لحظه حس کردم دنیا سیاه شد . همه جا چرخید

تا به خودم بیام مشاهده کردم تو بغلش منو گراهی شده تا نیفتم

به‌سرعت هولش دادم عقب و بیان کردم

– بهت بیان کردم به من کف دست نزن

کف دست هاشو به علامت تسلیم بالا گراهی شد و بیان کرد

– آروم باش … خواستم نخوری زمین …

انگار گرمای بدنش هنوز حس میشد .

به قدری تنش داغ بود که مطمئن بودم طبیعی نیست

همین که تو این هوا با این لباس ها بیرون بود خودش طبیعی نبود

عقب حرکت کردمو گفتم

– از اینجا برو …

یکم مردد نگاهم کرد ولی چیزی نبیان کرد. تو خاموشی برگشت و به سمت جنگل رفت

اول آروم میرفت و بعد شروع به دوئیدن کرد

پلک زدم و لحظه بعد یه گرگ بود که داشت ازم دور میشد

بار دیگر دیدهامو بازو بسته کردم

ولی چیزی تو جنگل نبود !

پیشونیمو با کف دست گرفتم که داغ بود

حتما حالم بده … دیشامگاه اتاقم سرد بود سرما خوردم

دارم توهم میزنم …

با ترس و لرز برگشتم سمت خونه …

سینا :::::::::

تو شوک اتفاقی که افتاد بودم !

اون دختر واقعا منو دید ! مطمئنم یه انسان عادی بود …

هیچ بو و نشونه خاصی نداشت

اما چطور منو مشاهده کرد ! هم منو تو حالت عادی … هم تو حالت گرگ …

باید به آلفا خبر میدادم …

ولی نه ! اگه میگفتم … لو میراهی شدم که میام اینجا …

اونوقت خودم تو دردسر می افتادم

وارد غار ورودی دنیای خودمون شدم

از پل مخفی رد شدمو با برخورد باد سرد به پوستم از حرکت ایستادم .

اینجا جهانی ما بود … دنیای سرد و ابری ما …

غار این سمت بالای کوه بود و با سرعت از روی کوه پائین اومدم و به سمت دهکده راهی شدم

نزدیک دهکده تبدیل شدم و نفس گرفتم

به‌شدت آروم و ریلکس مسیر خونه رو پیش گرفتم

چند وقتی بود بخاطر یاسمن میرفتم اون سمت و تا الان کسی ندرک کرده بود .

نمیمیل داشتم به این زودیا خودم باعث لو راهی شدن خودم بشم

نرسیده به خونه مسیرمو کج کردم و خودمو به پشت کلبه یاسی اینا رسوندم

با تقه آرومی که به پنجره اتاق یاسی زدم تند پنجره رو باز کرد .

عاشق این لبخندهای ذوق زده اش بودم

کف دستشو به سمتم دراز کردو گفت

– بازم تونستی … بوش از همینجام حس میشه …

خندیدمو اظهار کردم

– پس چی فکر کردی … اما اینجوری نمیدم که

نگاهاشو ریز کردو اطرافو نگاه کرد

خواست خم شه به سمتم و یه بوس کوچولو مثل همیشگی رو لبم بکاره که گفتم

– آ… آ… امروزگار کلی دردسر کشیدم … بیشتر میخوام

ریز ریز خندید و پر روئی زیر لب گفت که گفتم

– خسیس نباش دیگه یاسی …

– اگه بابام اینا ببینن میکشنت سینا

– می ارزه خانم … این بوسه ها به همه چی می ارزه …

با این حرفم تبسمش کنده تر شدو آروم رو تاقچه پنجره قرار گرفت

پنجره خونشون یکم بالا تر از کمرم بود

به سمتش رفتمو کف دستمو قاب صورتش کردم

موهای مشکیشو پشت گوشش دادم و گونه اش رو نوازش کردم .

داغ و دلتنگ لبشو بوسیدم . اونم همراهیم کرد .

به‌شدت مشتاق دیدارش بودم . یاسی مال من بود … از روز اول که دیدمش میدونستم مال منه … از وقتی فقط ۷ سالم بود …

دست دیگه ام رو کمرش جای گرفتو ناخداگاه شروع به فتح تنش کرد که کف دستشو گذاشت رو کف دستم

آروم ازش جدا شدم

با خجالت سرشو پائین انداخت و بیان کرد

– دو هفته دیگه جشن سالانه است

چراکهه اش رو تو کف دستم گراهی شدمو سرشو بلند کردم

– با پدرت صحبت میکنم … نگران نباش …

تو چشم هاش اشک جمع شد و اضافه کرد

– قبول نمیکنه سینا …

دستمو تو جیبم بردم و اون مشت گل یاسی که براش چیده بودم تو دامنش ریختم .

عاشق گل یاس بود…

چیزی که به‌شدت وقت بود اینجا پیدا نمیشد …

درست از زمان مرگ مهتا و شروع این سرمای لعنتی دیگه هیچ گلی جزگل یخ اینجا پیدا نمیشد …

آروم گونه اش رو بوسیدمو اضافه کردم

– راضیش میکنم … شک نکن … تو فقط مال منی یاسی …

منتظر نموندم مخالفت کنه و با سرعت دور شدم …

مهم نیست من یه گرگینه ام و اون یه پریه …

حتی اگه مجبور شیم دوتایی از اینجا میریم …

ولی نمیذارم کسی بهش دست بزنه …

مخصوصا اون خوناشام ها…

اگر رمان ماه خون رو توی اپلیکیشن مطالعه کرمتوجه شد، شاد میشیم که نظرتونو درمورد آثار خانم ها پونه سعیدی و سارا.ص برای بقیه رمان خوان‌ها پایین همین مطلب بنویسید.

رمان ماه خون