***
خواب بود یا بیدار ؟ … حس کرد آوای خنده های آیدا را می شنود ! …
عرق کرده و بی تاب از جا برخاست و در خانه ی تاریک دور خودش بی هدف چرخی زد . همه خواب بودند … پدر و مادرش … شایان … سرخوشی ! … این ساعت از شامگاه هر کسی به دنبال خواب و رویای خود می حرکت کرد … و آدم با دردهایش تنها می ماند !
حس می کرد تب دارد ! حس می کرد مریض است ! نبودن آیدا … ندیدنش او را مریض کرده بود ! کف دستی به صورت خیس از عرقش کشید و از آپارتمان بیرون زد .
سینه اش می سوخت … پلک هایش می سوخت … تمام تنش می سوخت ! ویران و سوخته … مثل شهری پس از جنگ اتمی … دیگر چیزی از او باقی نمانده بود !
از پله ها پایین حرکت کرد … .
هوای سرد و گزنده ی نزدیک نیمه شب … و او با تن خیس از عرقش و یک تا پیراهن !
پشت دیوار اتاق آیدا ایستاد . به کجا می تمایل داشت فرار کند ؟ … تمام دنیایش ختم می شد به همین جا !
به این دیوار آجری بدشکلی که جای آن شیشه ی بی رنگ را گراهی شده بود ! یک سدّ دیگر … یک طاقِ جمشاهده کرد که سرش به آن کوبیده می شد !
تمام خاطراتش با آیدا از این جهان محو شده بود ! عماد این کار را کرده بود … عماد آیدا را گراهی شده بود … و پنجره ها را هم !
پیشانی داغ و تب زده اش را به دیوار چسباند … .
– آخر کار خودشو کرد آیدا … مگه نه ؟ … آخرش تو رو ازم گحرکت کرد !
کف دست هایش را هم روی سطح دیوار گذاشت . این کف دست هایی که همیشه وقت تنهایی قفل می شد در دست های کوچک آیدا … حالا اینقدر بدبخت و وولینده و تنها شده بود ! … این دست هایی که برای راضی نگه داشتن آیدا چه کارها نکرد … ! …
– ببخشید ماه جان ! … به خدا همه اش به خاطر تو بود !
تسلیم و بی دفاع … دیگر بغض هم نداشت ! … سپر انداخته بود … دیگر سر جنگ هم نداشت ! …
– من می خواستم خوشامگاهختت کنم ! … می میل داشتم کاری کنم … که بهم افتخار کنی ! … به خدا هیچیشو برای خودم نمی خواستم … همه اش برای تو بود !
نفس کشید … نفس کشیدن تنها علامت حیاتی اش بود ! …
– ای کاش می تونستم پیش مرگت بشم ! … من که حتی خبر ندارم الان کجایی ! … اگه در خطری کف دستت رو دو بار مشت کن ! … می دونم دوستش نداری ! … می دونم !
#سال_بد ❄️
#پارت_761
کف دست فلجش را روی سطح نم دارِ دیوار گذاشت … دست از کار افتاده اش … دستِ کوتاه شده از یار ! … نوک انگشتانش را روی آجرها کشید … انگار در خیالش او را نوازش می کرد … .
– من هنوز باورم نمیشه آیدا ! … هنوز منتظرم از این خواب بیدار شم !
در جهانی دلگیر خودش غرق بود … . فکر می کرد دیگر ابداً بیشتر از این ناراحت نمی شود ! …
صدای توقف ماشینی را که متوجه شد … دلش از جا کنده شد !
کلیدی که در قفل چرخید و دری که به ملایمی باز شد ! … او بود ! آیدا بود که با کف دست هایی پر از ساک های خرید برمی گشت ! از پهلوی عماد برمی گشت … !
شهاب چشم دوخت به او … و حجمِ این بی عدالتی دیگر در روح او جا نمی گحرکت کرد !
آیدایش که حواسش به “غاصب” بود و حتی برایش دستی تکان داد ! … سپس در را بست و چرخید … و بعد شهاب را دید ! …
تن شهاب در آتشی می سوخت ! …دنبال حسی آشنا خیره در نگاه های آیدا ماند … .
در چشم های آیدا فقط قلبسردی و خستگی بود ! …
– سلام !
فقط همین … ! … و راه افتاد به طرف درب پلکان … . شهاب بر خود لرزید … .
– فقط همین ؟!
آیدا مکثی کرد … بعد باز چرخید به طرفش … .
– ببخشید ؟! …
اینکه اینقدر سرد بود … خیلی بد بود ! کاش عصبانی بود از کف دست شهاب … کاش متنفر بود از شهاب ! کاش کمی حس در قلبش باقی مانده بود از شهاب !
#سال_بد ❄️
#پارت_762
– هیچ حرفی بینمون باقی نمونده ماه جان ؟ … یعنی هیچی ؟! …
انگشت های آیدا دور کف دسته های ساک های خرید سفت شد … آنقدر سفت که به سفیدی گرایید . ولی نگاهش هنوز سرد و خنثی بود . شهاب ادامه داد :
– من اینهمه مدت منتظر بودم تا تو برگردی … از پیش اون برگردی ! …
با بغض و ناباوری ریز خندید … .
– نه اینکه ازت ناراحت بشم ! … اصلاً حقش رو ندارم ! … می دونی مثل این دیوثا …
– مودب باش شهاب !
تشر پر خشونت آیدا … شهاب کف دست هایش را بالا گرفت .
– ببخشید آیدا ! ببخشید !
و نگاهش فرو افتاد … تا ساک های خرید … . تلخ و بی سرانجام ریز خندید … .
– اونی که باهاشی … یک دهم من دوستت داره یا نه ؟! … تا حالا جویا شدی ازش ؟ … تو براش نفر چندمی ؟ … برای من نفر اول بودی ماه جان ! … اصلاً قبلاً رو بی خیال … بعد از اینش رو بهت وفادار می مونه یا نه ؟! … آیدا من عاشقت بودم و بهت وفادار بودم … ! … ولی این جنگ رو باختم ! می دونی چرا ؟! … چون مردی که پول نداره، هیچ کسی براش احترام قائل نیست ! همین !
نفس آیدا بند آمد و دردی در نگاهش دوید … انگار کسی با مشت کوبیده بود زیر جناق سینه اش ! … رنگ رخش سفید شد … ولی بهآرامی تبسم زد … .
– درسته ! … من به خاطر پول ولت کردم شهاب ! … درست همین طوره که به نظر می رسه !
شهاب هراسان اضافه کرد :
– نه آیدا !
قفسه ی سینه اش سوخت . باز به آیدا تهمت زده بود ! … داشت مالیخاماا می شد ؟ … می میل داشت به گریه بیفتد ! آیدا که باز قصد راهی شدن کرد … تقریباً به التماس افتاد .
– من می دونم که اینطوری نیست ! تمام دنیا هم که جمع بشن و بگن … بازم باورم نمیشه تو بهم خیانت کردی !
#سال_بد ❄️
#پارت_763
نگاه آیدا پایین افتاد . می تمایل داشت از هم فرو بپاشد زیر بار غم … اما طاقت می آورد ! دلی که اینطور بیچاره وار می تپید را می کند و دور می انداخت … قلب شیرش را عرضه می کرد ! … این روزگارهای سخت هم تمام می شد، می خبر داشت ! … مگر نه اینکه پس از هر سختی آسانی بود ؟ …
این را خدا اظهار کرده بود و او امیدوار بود که خدایی وجود داشته باشد !
باز خواست برود … که شهاب پشت سرش التماس کرد … .
– آیدا من دارم می میرم ! … تو رو خدا ! … برگرد یه چیزی بهم بگو ! … مگه من همونی نبودم که همه ی عمرت عاشقش بودی ؟ …
پشت پلک های آیدا داغ شد … قلبش گریه می تمایل داشت !
– من یک زن کثیفم ! … منو ولم کن برو پی زندگیت !
– اینطوری در مورد خودت حرف نزن !
– من فقط دارم حقیقت رو میگم ! من بهت خیانت کردم شهاب ! …
– آیدا !
– من ارزشش رو ندارم که به خاطرم وقتت رو تلف کنی !
این بار شهاب صدایش را بالا برد :
– آیدا … التماست می کنم !
دیگر نتوانست طاقت بیاورد … تکیه زد به دیوار، به گریه افتاد … .
دل آیدا در سینه اش به درد رسید . یک لحظه خواست برگردد و کف دست هایش را بگیرد … . ولی نه … .
می خبر داشت دیگر هیچ چیزی بین آنها باقی نمانده !
پا تند کرد و رفت … خودش را درون آپارتمان حبس کرد … .
آوای گریه ی شهاب را تا مدت ها از آن سوی دیوار می متوجه شد … .
***
#سال_بد ❄️
#پارت_764
***
کیسه ی یخ را روی چشم هایم فشردم و بعد درون آینه با وسواس به خودم چشم دوختم . به خاطر گریه های شب قبل ، پلک هایم پف کرده بود و نمی خواستم با این شکل و شمایل با عماد رو در رو شوم . ولی هر چه می کردم صورتم حالت عادی نمی گراهی شد !
نچی گفتم و باز کیسه ی یخ را روی پلکم فشردم … که در اتاقم باز شد و بابا اکبر داخل آمد .
– آیدا جان !
چرخیدم به طرفش … . با دیدنم صورتش وا رفت . جویا شد :
– این چه شکل و شمایله ؟!
سعی کردم تبسمی بزنم . گفتم :
– چیزی نیست ! دیشامگاه یه خرده بدخواب شدم … پلکام پف کرده !
آهانی اظهار کرد . حالتی از دو قلبی و نگرانی در صورتش موج می زد . انگار می تمایل داشت چیزی بگوید … ولی بی خیال شد و به جای آن بیان کرد :
– چیزایی که بهت گفتم رو سوا کردی ؟
کیسه ی یخ میان انگشتانم فشرده شد . می خبر داشتم منظورش چیست ! انگشتر نشان و هر کادوی رسمی که از خانواده ی شهاب گراهی شده بودم و تعدادشان هم زیاد نبود … باید پس می دادم ! نامزدی ما رسمی و قطعی پایان یافته بود … و دیگر درست نبود که چیزی از آنها در کف دست نگه دارم !
– آره … آره الان میارم براتون !
بابا اکبر سری تکان داد … بیان کرد :
– زودتر کف دست بجنبون بابا جان … ببرم پس بدم بهشون، قال قضیه کنده شه !
و باز از اتاق خارج شد و در را بست .
❄️
#پارت_765
با رفتن او … من هم سراغ کمد راهی شدم و از وسط شلوغی لباس هایم ، بسته ای را بیرون آوردم که دو سه روزی بود آماده کرده بودم !
تمام کادوهای شهاب … چیزهایی که به صورت رسمی از خانواده ی نامزدم دریافت کرده بودم !
با انگشتانی که می لرزید، برای آخرین بار بسته را چک کردم … .
انگشتر نشان با کلی نگین اتمی که به نظر می رسید به عمد زشت و بی سلیقه انتخاب شده بود … قواره ای پارچه ی پیراهنی نگین کاری شده … یک ساعت مچی در جعبه ای سبز رنگ … و از همه مهم تر، پیمسیرن آبی ابریشمی که برای من و شهاب یک جهان معنا داشت ! …
بغض به گلویم نیشتر زد … ولی جلوی خودم را گرفتم . نه دیگر اشکی می ریختم … نه دیگر عزاداری می کردم !
شهاب این مسیر را آغاز کرده بود و من مجبور بودم تا انتهایش را بروم . مگر سخت تر از لحظه ای بود که به او اظهار کردم یک زن خیانتکارم ؟! … مثل این بود که خودم با دست خودم خنجری به دلم زدم … و باز هم این کار را می کردم ! … اگر لازم می شد چشم هایم را از حدقه در می آوردم … لازم می شد خودم را مثله می کردم ! … هر رنجی را متحمل می شدم تا شهاب از گزند عماد و پولاد و صابر در امان بماند . پس دادن این خرت و پرت ها که در برابر رنجِ عظیمِ من چیزی نبود !
دم عمیقی گراهی شدم و انگشتانم را به گونه هایم کشیدم تا رد نامرئی بغض را پس بزنم . بعد از جا برخاستم و به سالن رفتم .
بابا اکبر بسته را از دست من گراهی شد و گفت :
– توی خونه بمون !
بیخودی سری تکان دادم … و بابا اکبر راهی شد بیرون … .
دلم گاپ گاپ در سینه می کوبید … آنقدر دلشوره داشتم که می میل داشتم بالا بیاورم ! مطمئن بودم سوده با مشاهده کردن این بسته ، باز سر و صدا به مسیر می اندازد … و اگر باکره نبودنم را توی صورت پدرم می کوبید … این بار قطعاً از حرص و ناراحتی سکته می کردم !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن