رمان زندگی شیرین ومبهم من پارت ۱۶

بسم الله الرحمن الرحیم

هست کلید در گنج حکیم

به نام آنکه هستی نام ازو یافت

فلک جنبش، زمین ساکت ازو یافت

خدایی کافرینش در سجودش

گواهی مطلق وارد شد بر وجودش

❤️به نام خدا❤️

۱۶.۱

وبا فڪرهای مختلف به خواب رفتم.

بااحساس خارش بینیم .

چشم هایم را آرام باز ڪردم.

نسترن شیطان را روبه رویه ام دیدم.

نسترن تڪه ای از موهایم را به دماغم نزدیڪ ڪرده بود.

وقصد داشت مثلا من را از خواب بیدار ڪند.

خنده ام گحرکت کرد.

اما خنده ام را مخفی ڪردم.

نسترن دوباره موهایم را گرفت وبا دماغم مالید.

عطسه ای کردم وبا غراضافه کردم:

+-اهههههه…پشه اذیت نکن…

میخبر داشتم نسترن به جمله پشه حساس هست .

بهش میاضافه کردم «پشه مزاحم »ونقطعه ضعف اش همین ڪلمه هست.

با جیغ جیغ گفت:

-پشه مزاحم خودتی….بیدارشووو…..

خندیدمـودیده هایم رو ڪامل باز ڪردم.

نسترن با چشم هایی گرد شده اظهار کرد:

‌-تو بیداربودی عجوزهه؟!.‌….

با برآشفتهت مصنعویی بیان کردم:

+-اه اه!…..عجوزه خودتی نگبت….

سری به نشانه تأسف برایم تڪان داد دادوبه سمت ڪمد لباس هایش حرکت کرد.

به عقب برگشت ونگاهم کردوبیان کرد:

-راستی صحبت بخیر!…..

با خنده قش وقوسی به بدنم دادمودرجوابش گفتم:

+-صبح توهم بخیر پشه جونم…..

وتند به طرف سرویس حرکت کردم.

نسترن باصوتی ڪه رگ های خنده داشت اضافه کرد:

-عجوزه خانم توکه بیرون میای؟!?………

ریز خندیدم وپس انجام ڪاری های مربوطه به بیرون وارد شد م

۱۶.۲

لبخند زدم وپس از انجام ڪاری های مربوطه به بیرون وارد شدم.

نسترن دراتاق منتظر من بود.

با دیدن من تبسمی زد واظهار کرد :

-بریم عزیزم؟!……

سری تکان دادم وهمراهش از اتاق بیرون زدم.

به آشپزخانه راهی شدیم.

عمو امیر وخاله جهان منتظر ما بودند.

خاله متوجه شدنمون با مسروری اضافه کرد:

-سلام عزیزای قلبم …صبح جذابی زمستونی شما بخیر با شه ….بفرمایین صبحانه!….

ممنونی گفتم.

کنار نسترن نشستم.

ومشغول صبحانه خوردن شدم.

پس از خوردن صبحانه کشیده شدم.

ورو ڪردم سمت خاله واضافه کردم:

+-خاله جان کف دست شما درد نڪنه!….زحمت ڪشیدید.

خاله ممنونی گفت.

با ڪمڪ نسترن میز صبحانه را جمع ڪردیم.

به نشیمن حرکت کردم .

روڪردم سمت عمو امیروخاله جهان .

واضافه کردم:

+-ببخشید زحمتتون دادم….زحمت ڪشیدید….واقعا خوش گذشت.

عموبا اخم اظهار کرد:

-نشونم از این حرفا بزنیا!…..خوش اومدی دخترم …مسرور شدم….

لبخند زدم وپط از خداحافاظی.

جمع گرم وصمیمانه را ترڪ ڪردم.

سوار ماشین شدم.

قلبم هوس نان خامه ای ڪرد.

به دختراهم قول شیرینی خرمایی داده بودم.

از اامان دوربرگردان عبور ڪردم.

وبه طرف سطح شهر رفتم.

از ماشین بیررون وارد شدم.

روبه روی تابلو ایستادم بزرگ ودلربا نوشته شده بود.

۱۶.۳

در مغازه را باز ڪردم.

زنگوله های ڪه از در آویز بودن شروع ڪرد به صدا در آمدن.

وتوجه عده ای ڪمی از افراد وپرسنل های سیرینی فروش به من جمع شد.

به طرف فروشنده جوان راهی شدم.

تبسم دندون نمایی زد.

وبا آوای مردونه ای اضافه کرد:

-سلام خانوم بفرمایید؟!….چیزی لازم دارین….مغازه دراختیار شما….بفرمایید خجالت نڪشید…

از پسرڪ معلوم بود از آن دسته از پسرهای زبان باز است.

ممنونی گفتم.

وبه طرف ویترین خامه ها حرکت کردم.

پسرڪ کشیده بیان کرد:

– محمد….داداش ببین خانم چی میخواد…خانم باشما….

به طرف پسرڪ راهی شدم ونگاه غره ای بهش حرکت کردم.

ودوباره به طرف ویترین برگشتم.

پسری ڪه حالا میاطلاع داشتم اسمش محمد هست به طرفم آمد.

وبیان کرد:

-بفرمایید ابجی ..

اشاره ای به نان خامه ای ها ڪردم وگفتم :

+-نان خامی ای میتمایل داشتم ؟!…

-جعبه یڪ ڪیلویی خوبه اجی؟!….

بله ای بیان کردم.

نون خامه ای را بسته بندی ڪرد.

ورو ڪردم سمت اش وگفتم:

+-شیرینی خرمایی هم میمیل داشتم …اون جعبه یڪ ڪیلویی….

پسر دوباره به ویترین راهی شد وجعبه ای دیگر
برایم بسته بندی ڪرد.

۱۶.۴

پسر مجدداً به ویترین راهی شد وجعبه ای دیگر برایم بسته بندی ڪرد.

پول شیرینی هارا حساب ڪردم وبعداز خسته نباشیدی از مغازه بیرون زدم.

وسوار ماشینم شدم.

سویچ را چرخاندم.

ولی درڪمال تعجب ماشین روشن نشد.

هرچه استرارت زدم فایده نداشت.ڪه نداشت.

همان موقعه ماشین چهار صد وپنجی نوڪ مدادی ڪنارم از حرکت ایستاد پسری جوان بود عمیق نگاهم ڪرد واظهار کرد:

– اجی ماشینتون خراب شده؟!

بله ای اظهار کردم .

ڪه پسر گفت:

-بیایین ڪوچه( ….)

خونه من اونجاست تعمییرات ماشین اینا هست .میتونید بیایین.

الانم پاتون رو روی ڪلاچ بردارین.بجاش بزارین روی ترمز وڪلاچ وتنده یڪ بیاینن تا مسیر.

باشه ای گفتم .

وهمان ڪار های ڪه پسر اضافه کرده بود انجام دادم.

ماشینم روشن شد ودنبال پسرڪ رفتم.

هرچه نزدیڪتر میشدم متوجه خلوتی ڪوچه میشدم.

وهرچه دیده میچرخاندام .

مغازه ای نمی دیدم.

همه اش خانه های لوڪس .

پسرک توقف کرد.

ومن هم ایستادم .

وبا عصبانیت به طرفش راهی شدم .

انگشت اشاره ام را به طرفش گراهی شدم .

واظهار کردم:

+-منو مسخره خودتون ڪرمشاهده کرد؟!….اینجا همه چی هست جز تعمییرات ماشین..

پسرڪ تڪ خنده ای زشتے ڪرد وگفت:

-اوههههه فڪر ڪردی اوردمت اینجا خلوت ڪه بهت تعمییرات نشون بدم جوجه…اوردمت اینجا حال ڪنیم باهم .

به طرفم وارد شد .

وشروع ڪردم به جیغ زدن.

پسر با برآشفتهت گفت:

-هیش دهنت رو ببند…اینجا هیچڪس صوتتونمی شنوه ..الانم مثل بچه های خوب دنبالم بیا….
وگرنه بخواهی اذیت ڪنی …بلایی سرت درمیارم ڪه مرغ های آسمونم به حالت گریه ڪنند.

ودوست را گرفت وڪشید.

رفتم داخل شوڪ .

به حس خیسی چیزی روی لبم به خودم اومدم.

اه از نهلدم بلند شد.

دوباره من استرس داشتم وخون دماغ شدم .

برای نجات خودم لگدی به پسر زدم.

۱۶.۵

برای نجات خودم لگدی به پسر زدم.

ڪه با حرص برگشت سمتم ومحڪم توی دهنم زد.

فڪر ڪنم دوتا از دندون هایم از جایشان ڪنده شدند.

از درد زیاد وبخاطر بدبختی زیادم شروع به گریه ڪردن ڪردم.

(آرتین)

امروزگار آنا با ڪاندا میرفت .

وحتما من باید امروزگار هممسیرش بودم.

از خونه بیرون زدم .

وسوار ماشین شدم.

درحیاط را به ریموت باز ڪردم.

وبیرون اومدم.

هرچه ریوت را زدم ڪه در بسته شود .

د بستع نشد.

ڪلافه در ماشین را باز ڪردم .

وبه داخل راهی شدم .

در رابستم.

وبه بیرون آمدم.

میتمایل داشتم سوار ماشین شوم ڪه آوای جیغ دخترڪی را شنیدم.

بی اهمیت سوار ماشین شدم.

ڪه دوباره صدای جیغ دخترڪ قد بلند شد.

از ماشین پیاد شدم.

وبه طرف منبع آوا حرکت کردم.

با متوجه شدن روبه روم از پسر بودن متنفر شدم.

پسری ڪه دختری را گراهی شده بود ودختر درحال فرار بود.

چندبار همچین صخنه های دیده بودم.

آروم ترین مڪان بود واگر با این صحنه ها مواجه میشدیم جای تعجب نداشت.

به طرف پسر حرکت کردم .

روبه روش از حرکت ایستادم .

وبهش توپیدم:

– مگه ناموس نداری بدبخت ڪه اینجور به جون دختر مردم افتادی.

پسر با اخم وعصبیت رو ڪرد سمتم واضافه کرد:

-به توچه تو هواست به خودت باشه.

نیشخندی زدم ونگاهم را به دختر دادم چهره اش زیادی آشنا بود.

همانطور ڪه نگاهم به دختر بود بهش اظهار کردم:

+-دقیقا به من چه ربطی داره….ولی فڪر ڪنم به پلیس ربط داشته باشه…مگه نه؟!…..

پسر تا اسم پلیس را متوجه شد دو پا داشت ودو پا ی دیگر قرض گحرکت کرد وپا به فرار گذاشت.

به طرف دختر برگشتم.

نگاهم ڪرد وبا هق هق بیان کرد:

-اا…استاددد!….

حالا شناختمش .

آریامنش دانشجوی ترم یڪ .

دخترشاعر .

با عصابنیت گفتم:

+-بلهههه….شما اینجا چیڪار میڪنید خانم آریامنش….نمیدونید خطر ناڪه اونم تنهایی اومدید.

میخواست جوابم را بدهد ڪه با کف دست هایش سرش را گرفت وآخی اضافه کرد.

به‌سرعت به طرفش راهی شدم.

-خوب….

هنوز حرفم تمام نشده بود ڪه از حال راهی شد.

سریع بغلش ڪردم.

اوففف لعنتی .

لعنت به این شانس.

پسر مذهبی وحساسی نبودم.

اما نه درحدی ڪه دانشجوی دخترم را بغل ڪنم وآن را داخل خانه ببرم.

❤️♥️🔥⚡❤️🔥⚡

😍مرسی ازشما ڪه رمانم رو دنبال می ڪنید😍

The post رمان حیات شیرین ومبهم من پارت ۱۶ appeared first on رمان دونی.