رمان زندگی شیرین ومبهم من پارت ۱۴

ای در درون جانم و جان از تو بی خبر

وز تو جهان پرست و جهان از تو بی خبر

ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته

عکس نورت تابشی بر کُن فکان انداخته

♥️به نام خدا♥️

🔥⚡🔥⚡🔥⚡

۱۴.۱

به سمت خانه اشان به راه افتادم .

به خانه اشان رسیدم.

ماشین را زیر درخت پارڪ ڪردم.

نگاهی درآینه به خودم انداختم.

شیرینی،گل وهدیه ها را براداشتم.

ازماشین پیاده شدم .

نگاهی به اطرافم انداختم.

دڪمه ی آیفون را با استرس فشردم.

آوای دلربا وقلبنشی پشت آیفون ڪه حدث میزدم مادر نسترن باشد اضافه کرد:

-بفرمایید!……. ڪیه؟!……

با خجالت گفتم :

+-‌ سلام خاله جان!…حورا هستم!

مادر نسترن با صوتی ڪه پراز خرسندی بود اضافه کرد:

-سلام عزیزم….بفرمایید دخترم……خوش اومدی….

ممنونی اضافه کردم.

در با تیڪی باز شد.

وارد شدم ونگاهی به اطرافم انداختم.

حیاطی ڪه بخاطر او مدن زمستان لخت شده بودند…

وخالی از هرگونه برگی بود.

خانه ای دوطبقه .

ڪه نسترن اینا واحد اول بودند.

ساختمانی با نماییی سلطنتی..

بخاطر شامگاه لامپ های جذاب وتزیینی نمای ساختمان را جذابتر ڪرده بود.

در وردوی خونه باز شد.

وقامت کشیده استاد نمایان شد.‌

نگاه از ساختمان های روبه رویه ام گحرکت کردم.

از سنگ فرشها گذشتم.

ومقابل استاد ایستادم.

با تبسم اضافه کرد:

-سلام دخترم!.

۱۴.۲

-سلام دخترم!

تبسمی زدم واضافه کردم:

+-سلام استاد….خوب هستید….حالتون خوبه؟!…..

استاد تڪ خنده ای ڪرد واظهار کرد:

-با عمو امیر راحت ترم….حال منم خوبه دخترم….

میمیل داشتم اعتراض ڪنم.

ڪه عمواظهار کرد:

-آخ دخترم….بفرمایید داخل…هوا سرده…

ممنونی بیان کردم .

وارد خانه شدم وعمو امیر پشت سرم وارد شد.

نیم بوتم را درآوردم.

ڪه عمو امیر دمـپایی های روفرشی را جلویم گذاشت.

ممنونی اظهار کردم.

دمپای های جالبی بود.

دمپایی صورتی رنگ خز دار.

وتوپ های عای پشم پشمی های صورتی.

عمو جلوتر از من به راه افتاد .

وارد نشیمن شدیم.

عمو بفرماییدی اظهار کرد.

روی مبل گل گلی های رنگا رنگ جای گرفتم.

نگاهی به خونه انداختم.

سه تا آتاق ڪنار هم روی مسیر رو.
ڪه ڪنار آشپزخونه بود.

وآشپزمنزل ای ڪه نزدیڪ نشیمن بود.

-سلام عزیزمم…خوش اومدی….

با آوای نسترن به سمت اش برگشتم.

از روی مبل بلند شدم.

ونسترن را در آغوش گرفتم.

نسترن ڪنارم قرار گرفت.

همان موقع صدای تق تق ڪفشی وارد شد.

۱۴.۳

همان موقع صدای تق تق ڪفشی وارد شد.

نگاهم را از نسترن گحرکت کردم.

وبه زن جوان روبه رویم دوختم.

محو جذابیی زن شدم.

لباس ساحلی یقه قایقی پوشیده بود.

موهای زرده اش را دم اسبی بالا بسته بود.

وچشم های سبزش راخط دیده ڪشیده بود.

ورژلب قرمز رنگی زده بود.

اولین چیزی ڪه درصورتش اش به نگاه می رسید.

دیده های یشمی اش بود.

نزدیڪم شدوکف دستش را جلوآورد.

قد بلند شدم ومقابلش از حرکت ایستادم.

کف دست را جلو آوردم.

وباآوای آرومی بیان کردم:

+-سلام خاله جان…

به‌یک‌باره مرا درآغوش گحرکت کرد.

وڪنار گوشم گفت:

-سلام عزیزم…..خوش اومدی …..واقعا مثل تعریف های ڪه ازت متوجه شدم…..دلربا هستی…

ریز خندیدم ودر جوابش گفتم:

+-به دلربایی شما نیستم….ڪه …

لبخند زد وممنونی اضافه کرد.

روی مبل ڪنار عمو امیر قرار گرفتم قرار گرفت.

وروڪرد سمت ام واضافه کرد:

-راحت باش عزیزم…..

ڪنار نسترن روی مبل های دونفره جای گرفتم.

همون موقع یاد هدیه های ڪه گراهی شده بودم افتادم.

شیرینی وگل را برداشتم روی عسلی های میز گذاشتم .

واضافه کردم :

+-من شیرینی دانمارڪی ونون خامه ای گحرکت کردم….خدا ڪنم عاشق شده باشین.

وباڪس هدیه های دیگه را برداشتم

۱۴.۴

وباڪس هدیه های دیگر را برداشتم.

باڪس اول را به کف دست نسترن دادم وروڪردم سمت اش وگفتم :

+-هدیه ای ناقابله….

کشیده شدم.

به سمت مادر نسترن به را افتادم.

وباڪس دوم رو به به کف دستش دادم وبیان کردم:

+-بفرمایید خاله جان!….انشالله خوشتون بیاد….

ممنونی بیان کرد.

-اییییی جان….چه قشنگههه….

با جیغ نسترن به طرفش رفتم.

به‌سرعت پرید وگونه ام را بوسید وگفت:

-عزیزم چرازحمت ڪشیدی…..بسیار دلبرهه….

مادر نسترن بلند شد.

وبه طرفم اومد.

گونه ام روبوسید.

وبا لبخند گفت :

-بسیار مهربونی عزیزم….بسیار زیباهه…

نگاهی به انگشتر در دست اش ڪرد.

خاله قد بلند شد وبه آشپزمنزل حرکت کرد.

آروم نزدیڪ نسترن شدم.

وڪنار گوشش اظهار کردم:

+-نسترن!…..اسم مولینت چیه؟!….

نسترن درحالی ڪه با کف دستبندش ور میرفت بیان کرد:

-جهان!….

دنیا شجاعی……

آهانی اظهار کردم.

وبعداز چند دقیق مجدداً سؤال کردم:

+-خانواده مامانت ڪجا هستند؟!….

نسترن بلاخره دل از کف دستبنداش ڪند .

نگاهم ڪرد وگفت:

-این داستان رو هیچڪس نمی فهمه….زیرا مثل خواهرمی بهت میگم…

با ڪنجڪاوی بیان کردم :

+-باشه بابا……من برای ڪسی نمیگم….

نسترن شروع ڪرد به صحبت ڪردن:

-اونجور ڪه گوش دادم.

خانواده مامانم دوتا دختر داشتن…..مولینم وخواهرم…..خاله ام دوسال از مولینم بزرگتره…..مولینم اونوقت هفده سالش بوده….ڪه عاشق بابام میشه….بابام بردار شوهر خاله ام میشده…..بعد پسر عموی مولینم عاشق مولینم بوده واز وقتی مادرم به جهان اومده…گفته بودند عروس حاج رضا هست….. وبابامم هم از بچگی میبیان کردن دختر عموش قراره در آینده بشه زنش…..تا وقتی ڪه خاله ام عروس عروس خانواده اشون میشه…..وبا مشاهده کردن مادرم وشیوطونیاش همه چی عوض میشه…بابام هم ڪه سنی نداشته….همش بیست سالش بوده…

بابام خودش میگه دختر عموش براش مثل خواهر بوده….وحسی بهش نداشته ودلش برای مولینم رفته بوده.

دخترا شام آماده هست.

۱۴.۵

دخترا شام آماده هست.

بیاین شام.

با صدای خاله جهان ڪه از آشپزمنزل آوامون میزد .

به خودمون اومدیم.

نسترن بلند شد.

وکف دست منم دنبال خوده اش ڪشید.

باهم وارد آشپزخونه شدیم.

عمو امیر صنقلبی را برای من ونسترن بیرون ڪشید.

وبفرماییدی اضافه کرد.

نگاهی به میز مقابلم انداختم.

هزاز جور مقلب غذا ودرسر بود.

روی صنقلبی ڪنار نسترن نشستم.

ومقدتری از قرمه سبزی خوش رنگ برای خودم ڪشیدم.

آروم آروم مشغول خوردن بودیم.

با حس سنگینی نگاهی.

سرم را بالا آوردم.

نگاهم در نگاه عمو امیر گره خورد.

عمو امیر ملایم لب زد .

-نوش جان .

سری به معنی منونی تڪون دادم.

بعد از اینڪه شام را خوردیم.

ڪمڪ خابه دنیا سفره را جمع ڪردیم.

وبعد از آن به نشیمن راهی شدیم.

خیلی ڪنجڪاو ادامه داستان زندگی خاله جهان بودم.

خودم ونسترن ڪنار هم جای گرفته بودیم.

عمو امیر با فنجون های چای به جمعمون پیوست.

وپس از چند دقیقه خاله جهان با ظرف شیرینی خوری به ما اضافه شد.

خاله جهان پس از چند دقیقه اضافه کرد :

-متولد چه ماهی هستیم عزیزم.

چایی ام را روی عسلی ڪنارم گذاشتم.

وگفتم:

+- متولد ۱۳۷۹/۹/۱۷هستم.

نسترن با ناباوری وتعجب اضافه کرد:

-حورااا….میدونستی منم دقیقا همین روزگار به دنیا اومدم.

نه ای گفتم .

ڪه نسترن لبخند زد واضافه کرد:

-اوه چه تفاهمی داریم.

آوای زنگ موبایلم بلند شد.

موبایلم را در ڪوله ام در آوردم با متوجه شدن اسم مخاطب سریع دڪمه ای اتصال را زدم.

ڪه صوتی سپهرداد در گوشی پیچید.

با خوشحالی بیان کردم:

+-سلامم…. داداشم…

خندید وگفت:

-به به حورا خانم…..داخل آسمونا دنبالت میگشتم ….توی تلفن پیدات ڪردم…..

با خنده اظهار کردم

+-چطوری بی معراهی شد…

سپهرداد با حرص اظهار کرد:

-بی معحرکت کرد منم یا تو؟!….خاله سوسڪه دقت ڪردی از وقتی حرکت کردی تهران دیگه حالی نمی پرسی….

با عصابنیت گفتم:

+-سپهردادددددد!….

خاله سوسڪه چیه؟؟؟

بهت بگم عمو سوسڪه….

ریز خندید واضافه کرد:

-حالا حرص نخور….صورتت جوش میزنه….راستی به زودی میایم تهران متوجه شدنت…..

با ذوق گفتم :

+-ای جونمم…ڪی میاید؟!…..این هیرادخاڪ بر سری هم بیارید…..
حالا فقط فڪر پریماه جونشه…..

قد بلند شروع ڪرد به خندیدن.

همون موقع آوای از اون ور خط شنیدم .

The post رمان زیستن شیرین ومبهم من پارت ۱۴ appeared first on رمان دونی.