رمان زندگی شیرین ومبهم من پارت ۱۷

به نام خدا، هر چه داریم از او

خداوند احمد خدای سبو

خدای قلم های حیدر ستا

خداوند سیف و خدای شتا

به نام خداوند بود و نبود

خداوند یاسی به رنگ کبود

خداوند حسن و خدای حسن

خداوند ابرو به وقت شکن

خداوند بدر و خدای حنین

همان خالق کربلای حسین

خداوند سجاد زین العباد

که ساجد چو او در دو عالم مبا

♥️به نام خدا♥️

پارت ۱۷

۱۷.۱

پسر مذهبی وحساسی نبودم .

ولی نه درحدی که دانشجوی ام رو بغل کنم.

سختم بود .

از فردا در دانشگاه شایع شروع میشد.

استاد رستمی رابطه با دانشجو.

لعنتی به شانسم فرستادم.

ودختره با بی میلی درآغوشم ڪشیدم.

وبه طرف منزل به جاده افتادم.

در را که هنوز نیمه باز بود را با پا هول دادم ووارد حیاط شدم.

سپس بار دیگر در را با پاه بستم .

وبه خونه حرکت کردم.

وارد خونه ام شدم.

ودختر را مستقیم به اتاق خودم بردم.

اورا روی تخت گذاشتم .

از اتاق بیرون زدم که موبایلم در جیبم شروع به لرزیدن ڪرد.

موبایل را بیرون آوردم ونگاهی به شماره انداختم .

«آنا»

آیگون سبز را فشردم وگوشی را کنار گوشم گذاشتم .

که آوای گوش خراش آنا بلند شد.

-الـــــــــــــــوووو!

با آوای که به شدت خسته گی در آن موج میزد اظهار کردم:

+-سلام آنا….ببخشید کار پشت پام افتاد نتونستم بیام …..سفر بی خطر ….

با صوتی گوش خراش شروع ڪرد

-آرتین چطور قلبت میاد …..من پنج دقیه دیگه پروازدارم…قلبم برات تنگ میشه بیا ببینمت… ۱۷.۲

راهی شدن آنا بی اهمیت ترین موضوع برای من بود .

پس گفتم:

+-آنا جان موشک نیستم که تا پنج دقیقه دیگه خودمو برسونم که .

تا الانم تو یه ریز حرف میزنی پنج دقیقه تموم میشه خوب….

انا فین فینی کرد واظهار کرد:

-خدا لعنتت کنه…..دیگه علاقه ای بهت ندارم.فعلااا.

بهتری در دل بیان کردم وگوشی را خاموش کردم.

یک ساعت ونیم دیگر بازی استقلال وپرسپاماس یا همون دربی شروع میشد .

پس تا شروع بازی وقت داشتم .

از خونه بیرون زدم .

اول ماشین خودم را داخل اوردم.

وبعد به ماشین آریا منش را.

ماشین را پارک کردم.

میتمایل داشتم پیاده شوم که نگاهم به کوله اش ودوجعبه بسته بندی کرده شیرینی افتاد.

با سرخوشی جعبه شیرینی را بر داشتم.وکوله اش را دوش زدم وبه داخل راهی شدم.

کوله اش را روی مبل گذاشتم.

وخودم به آشپزخونه حرکت کردم.

جعبه هاش یرینی را دریخچال گذاشتم .

وبه طرف قهوه جوش رفتم .

قهوه ای اسپرسو ام را درماگ مخصوص خودم ریختم .

وتخمه بسته بندی کرده را از کابین دراوردم.

وبه نشیمن رفتم.

وسایل را روی میز گذاشتم.

وتلوزیون رو روشن کردم.

محمد حسین میثاقی درحال صحبت بود.

وداشت ترکیب را میخواند .

عاشقی این ترکیب گل محمدی بودم.

(حورا))

+-گل گل وگلللل .احسنت عبدی جون دمت گرم ساغول ساغول داداش ..

با آوای که از نشیمن میومد.

بیدار شدم.

گیج نگاهی به اطرافم انداختم.

که دوبارصدای فرد ناشناس بلند شد

+-سلام داداش….اره اره هستم….اره بیاین بیاین …..مسرور میشمم…اره تبریک تبریک هممون باشه. ۱۷.۳

تبریک هممون باشه.

تند رو سری ام را پوشیدم واز اتاق بیرون زدم.

واز جاده رو گذشتم .

وبه نشیمن حرکت کردم.

پشت فرد ناشناس به من بود.

وروی کاناپه ها معلوم بود دارز کشیده است.

از همونجا گفتم:

+-س..سسلامممم!

پسرصوتی تلوزیونش را کم کرد ولی همنجور خوابیده بود روی کاناپه .

+-آریا منش یادم نمیاد لکنت زبون داشته باشی ….جدیداً گراهی شدی؟!….

پس از اینکه حرفش را زد از روی کا ناپه ها کشیده شد.

واشاره ای به کاناپه کناریش کرد .

با شوک به طرفش حرکت کردم.

ونشستم.

که کاناپه روبه رویم قرار گرفت وبا شیطنت اضافه کرد

+-اگه لکنت زبون داری من دکتر خوب سراغ دارم ….معرفی کنم بهت؟؟!!

جوابش را ندادم.

چراکه کل اتفاقات امروزگار را به خاطر اوردم.

پسری که میمیل داشت به من کف دست درازی کند.

اشک دردیده هایم حلقه بست.

شرمنده سرم را پایین انداختم وگفتم:

+-شرمنده ام!

پس اظهار کردن حرفم اشک های که با لجاجت ان را نگه داشته بودم شروع کردن به چکیدن.

استاد رستمی با مهربونی نگاهم کرد وبیان کرد:

-دختر خوب حالا چرا گریه….درست توضیح بده که چی شد دقیقاا..

با خجالت سرم را پایین تر اوردم که با شیطنت اضافه کرد:

+-نوچ نوچ …آریا منش گردن من به جای تو درد گراهی شد…

حوصله مزه پرانی را نداشتم.

برای همین شروع کردم به توضیح دادن:

+-من دیشامگاه خونه استاد رستمی دعوت بودم…شب اونجا موندم …صبح که بیرون زدم دلم هوس نان خامه ای کرد …به دوستامم قول شیرینی خرمایی داده بودم.

بعد ماشین روشن نشد.

هرکاری کردم.

این پسره که میخواست …میمیل داشت…

اینجاهاش که رسیدم زبون گیر کرد ومجدداً گریه ام گراهی شد

که استاد گفت:

-خب؟!

این خب خیلی معنی ها داشت یعنی ادامه بده .حرف بزن .

+-بهم گفت …دنبالم بیا محله ما تعمییرگاه خوبی برای ماشین ها هست…ماشین را یک کف دست کاری کرد که روشن شد ودنبالش اومدم.

اما هرچه میومدم اطراف خلوت تر میشد ومغازه ای دبده نمیشد خشمگین ماشین را کناری پارک کردم که اون اتفاق افتاد وشما اومدین….

استاد کف دستی در موهایی پر پشت خوش حالتش کشید واظهار کرد:

-خدارشکر به موقع رسیدم .ماشینتو اظهار کردم دوستم اومد درست کرد ولی باید یه تعمیرات خوب ببریش.

اشک هام رو با کف دستام پاک کردم ودرجوابش ممنونی اظهار کردم.

کشیده شدم .

که کوله ام رو به کف دستم داد وگفت:

-دفعه بعد بیشتر مراقب باش!

لطفا کسی از این موضوع خبر دار نشه ۱۷.۴

لطفا کسی از این موضوع خبر دار نشه…

باشه ای اضافه کردم .

وکوله را روی دوشم انداختم روکردم سمت استاد.

واضافه کردم:

+-ممنونم ازتون…زحمت کشیدید ببخشید باعث دردسر شدم ..شرمنده!…

خواهش میکنمی بیان کرد.

به طرف در راهی شدم .

کتونی هایم را پوشیدم که استاد صوتم زد برگشتم سمت اش که یرش را خاراند وبا من من گفت:

-آریا منش ببین شرینی هات رو اوردم داخل …بعد داخل ماشین خراب میشد…

درجوابش گفتم:

+-خب؟!.

گفت :

خب گفتم صبر کنی برات بیارمش …

اونجور که درک کرده بودم امشب مهمان داشت پس نگاهش کردم واظهار کردم:

+-ممنونم استاد اما برای شما …امشامگاه مهمونی دارید من بازم میتونم بگیرم …

خندید وبیان کرد :

+-حالا نمیتمایل داشتم بهت بدمش .

تبسمی زدم .

خداحافظی کردم وبیرون از خونه شدم.

در خانه را با ریموت باز کردم.

وماشین را در حیاط پارک کردم.

نمیتمایل داشتم از اتفاقات ام روز کسی خبر دار بشه بنا براین تبسمی زدم وداخل خونه حرکت کردم.

که دخترا دور هم قرار گرفته بودن.

به طرفشان رفتم .

‌-سلام!

با آوای من سر هرسه به طرفم برگشت .

که نفس با خنده گفت:

-واییی ببینید کی اینجاست …عزیزمم دلم برات تنگ شده بود….خوش گذشت؟؟!!…

تبسم الکی زدم ودرجوابشان گفتم :

+-اره خیلی خوش گذشت الانم خسته ام باید بخوابم فردا کلاس داریم فعلا…. ۱۷.۵

+-اره به‌شدت خوش گذشت….الانم خسته ام باید بخوابم فردا کلاس داریم..

به طرف اتاقم راه افتادم.

بار دیگر مسیر حرکت کرده را برگشتم وگفتم:

+-گرسنه نیستم برای شمام صوتم نزنید..

وبه طرف اتاقم راهی شدم .

خسته باهمان لباس هایم خودم را روی تخت پرت کردم.

بغض داشتم.

دلم برای خانواده لم تنگ شده بود.

سریع موبایلم رو برداشتم وشماره همامان رو گراهی شدم:

پس از خوردن چند بوق مامان جواب داد.

-الو…الو حورا مولین….خوبی دخترم..

اطراف مولین به شدت شلوغ بود .

که با بغض اظهار کردم.

+-مولین !

مامان با صدام بادلواپسی بیان کرد:

+-جان مامان جانم دخترم اتفاقی افتاده…

نه بیان کردم وآوا هابیشتر شد .

-+مولین کجا هستین…؟؟!!…..

مولین درجوابم اظهار کرد:

-با عمو وپپربزرگت اینا اومدیم با خانواده پریماه اشنا شیم وجونا حرفشون رو بزنند…

تلخ لبخند زدم امشامگاه پس خاستگاری بردارم بود .

با آوای که پراز دلخوری بود گفتم:

+-آفرین دمتون گرم …صبر نکردین من بیام راهی شدین خاستگاری ….ناضافه کردین بزاریم دخترمونم باشه…

منتظر بهانه بودم تا بغضم بشکندپس باصوتی قد بلند شروع کردم به ضجه زدن.

که مولین با مضطربی بیان کرد:

– حورا حورا ؟!چی شد دخترم جون من گریه نکن قلبم برات دربیاد گریه نکن .

-چی شده؟!

این صدای بابا بود که از مولین سؤال کرد.

-چی بگم حورا تماس گرفت …بهش اظهار کردم اومدیم خاستگاری برای هیراد …دلخور شده…

بابا با حرص بیان کرد:

-حتما باید میاظهار کردی مگه نه هیراد گفت نگو..

با این حرف بابا بیشتر گریه ام گرفت .

انگار بابا آوام روگوش داد که اظهار کرد:

-سلام عزیز قلب بابا خوبی؟؟!!

گریه نکن دخترم .

درجوابشون با هق هق اظهار کردم:

++-من …من …دخترتون نیستم….اگه بودم برام ارزش قائل میشدین …

وتماس را قطع کردم.

با ثدای ببند شروع کردم به ضجه زدن.

از طرفی بخاطر اینکه هیراد امشب خاستگاریش بود ومن نبودم .از طرفیم بخاطر اینکه امروزگار قرار بود بهم کف دست دارزی بشه گریه میکردم.

با آوای بلند.

که دخترا پشت در اومدن .

فاطمه با نگرانی اضافه کرد:

+-خوبی حورا چی شده…

جوابی ندادم که اتناز گفت:

-اخ اخ نکنه درک کرده امشامگاه خاستگاری هیراد بوده…

نفس با حرص بیان کرد:

-اگه بخاطر اینه منم دلخور میشدم …نتونستن صبر کنن این بچه بیاد.

بار دیگر شروع به اشک ریختم.

کف دستگیره در تکان خورد .

که با جیغ بیان کردم:

-نیاین داخل برید بیرون …

همون موقع موبایلم زنگ خورد اسم بابا خود نمایی میکرد گوشی را جواب ندادم .

وکه مجدداً کف دستگیره در تکان خورد .

عطر ام را برداشتم وبه طرف در پرتا کردم.

واضافه کردم:

+-تنهام بزارین …

دخترا هم با گریه من گریه میکردن.

The post رمان زیستن شیرین ومبهم من پارت ۱۷ appeared first on رمان دونی.