❤️به نام خداوندجان آفرین.
حڪیم سخن درزبان آفرید.❤️
۱۵.۱
همون موقع آوای از اون ور خط متوجه شدم.
-اههـــــــــــــــــــــــــه !سپهرداد منم میخوام صحبت ڪنما…..همه اش به فڪر خودتی!.نامرد بزار منم باهاش صحبت ڪنم….
سپهرداد با غر .حرص اضافه کرد:
-بیا…بیااا ..گوشی کف دست خودت …توڪه منو روانی ڪردی!…فقط کف دست از سرم برادر ڪه ڪچلم ڪردی…..
-الو سلام ….خوبی اجی حورا؟!…..
با خنده گفتم:
+-به به …برادر سپنداد…من خوبم…توخوبی؟!
درجوابم اظهار کرد:
-منم بد نیستم وروجڪ…..به زودی میایم تهران ….راستی پیشاپیش تولدت مبارڪ…۱۶روزگار دیگه تولدتا …..اامان نفر ڪنم خودم بودم؟!…..
با ذوق گفتم:
+-مرسی مرسی….بهشدت خوشحالم ڪردی….
-خورا جان فعلا مزاحمت نمیشم…سپهرداد بیان کرد مهمانی هستی…..خوش بگذره مواظب خودت باش…فعلا…..
من هم درجوابش گفتم:
+-مرسی داداش سپنداد…..شادم ڪردی ازطرف من به همه سلام برسون ….فعلا.
موبایلم رو قطع ڪردم.
وسرم را بالا گحرکت کردم.
نگاهم درنگاهی ڪنجنڪاو بقیه افتاد.
موهای ڪه لجوجانه از روسری ام بیرون آمده بودند را .
داخل فرستادم ودرجواب نگاهی ڪنجڪاوشان اضافه کردم:
+-سپهردادو سپنداد…هم بازی بچیگی های من هسسریع….نوه های دوست پدر بزرگم …سپرداد ومن رابطی بهتری داریم چراکه …سپنداد از ده سالگی از ایران حرکت کرد منو دوسال بینمون اختلاف سنی هست…
سپهر وسپند دوقلو هسسریع .ڪه اونم در ژنشون هست.
سپند وسپهرپدر ومادرشون رو از دست دادند.
وسپند بهونه گیر میشه…وهمجاده مادربزرگش به خارج از ڪشور سفر میڪنه..چندماه پیش برگشت….
استاد سریع کشیده شد .
وبا ببخشیدی به طرف اتاقش راهی شد.
۱۵.۲
استاد تند بلندشد.
وبا ببخشیدی به طرف اتاقش رفت.
وبعداز چند دقیقه به
جمع ما برگشت.
دیده هایش قرمز قرمز بود.
کشیده شدم.
روڪردم سمت استاد وخاله جهان وگفتم:
+-دستتون درد نڪنه!زحمت ڪشیمشاهده کرد….من دیگه باید برم.
استاو وخاله شروع به اعتراض کردند.
استاد با اخم وجدیدت گفت:
-از اونجای ڪه من میدونم فردا هیچ گونه ڪلاسی نداری…وفڪر ڪردی الان اجازه میدم نیمه های شب خودت تنها به منزل برگردی؟!….امشب مهمان ما هستی.
پس ڪلی اسرار راضی به ماندن شدم.
پس از شامگاه بخیری به اتاق نسترن راهی شدیم.
وارد اتاقش ڪه شدم خنده ام گحرکت کرد.
همه وسایل اش به رنگ صورتی بود .
گلیم فرش های اتاقش هم صورتی رنگ بود.
نسترن با مشاهده کردن خنده من .
مشتی بر بازویم زد واضافه کرد:
-اگه از من بود ڪه ڪل اتاقم رو خاڪستری رنگ میڪردم….اما مامان جان ….میگن این اتاق باید دخترونه باشه.
«مامان جان »را جوری باحرص اضافه کرد ڪه باعث شد دوباره بخندم.
نسترن دربست وبه طرف ڪمقلبباس هایش راهی شد.
یڪ کف دست ست لباس راحتی مشڪی .ڪه شامل شلوار ورزشی ویڪ تیشرت بود را به سمتم گرفت.
وگفت:
-این لباس ها نوه هسشتابزده.نپوشیدم روزگارب تو بوده بپوشی….من میرم بیرون لباس عوض ڪن…
فرصتی برای اعتراض به من نداد وفوراً اتاق را ترڪ ڪرد.
راست میاظهار کرد.
لباس ها هنوز مراڪ هایش ڪنده نشده بود.
لباس های خودم را با لباس های جدید تعویض ڪردم.
بعد از چند دقیقه چند ضربه به در اتاق وارد شد.
وبعد آوای نسترن بلند شد.
-تمومی بیام داخل؟!…
بله ای گفتم .
ڪه وارد شد .
خودش هم لباس هایش را عوض ڪرده بود.
نسترن امد و روی تخت ڪنارم دارز ڪشید.
ڪنجڪاو ادامه داستان بودم.
۱۵.۳
ڪنجڪاو ادامه داستان بودم.
با خجالت رو ڪردم سمت نسترن واظهار کردم:
+-اومممم….میگم نسترن؟!.
نسترن به پهلو به طرفم دارز ڪشید.
وبیان کرد:
-جانم ؟!….بگو!….
سرم را پایین انداختم واضافه کردم :
+-میدونم فضاما هست….اما دوست دارم بدونم زندگی خاله جهان وعمو امیر چطور بوده ….
ریز خندید ومثل من به تاج تخت تڪیه داد.
وهردو به روبه رو خیره شدیم .
که نسترن شروع ڪرد.
-خب تا اونجایی بیان کردم ڪه هیچ ڪدوم از خانواده ها راضی به ازدواج نبودند….ڪه یڪ روز مادرم وپدرم به بهانه های مختلف از خانه بیرون میزنند وپنهانی از همه ازدواج می ڪنند…..
ووقتی آقاجونم خبر دار میشه بابام رو آق میڪنه.
بابام ومولینم درآپارتمانی نقلی حیات میڪردن.بابام هم پول داشته ولی نه به اندازه زمان مجردیش…..تا سه ماه بعداز ازدواجشون متوجه میشن مامانم بارداره یعنی دوماه قایمڪی ازدواج ڪرده بودن .پنج ماه بعد یعنی مولینم حامله شده بوده.
پریدم میان حرفش واضافه کردم :
+-تورو باردار بوده؟!….
۱۵.۴
+-تورو باردار بوده ؟!….
نسترن باحرص گفت:
-میزاری بگم یا نه؟!..
ببخشیدی گفتم ڪه بار دیگر شروع ڪرد.
-نه مولینم منو حامله نبوده. بعداز چندماه معلوم میشه مولینم دوقلو داره اونم پسر.اونجور ڪه گوش دادم آقا جونم پسر دوسته.
این خبر به گوش پدربزرگم میرسه .
بابای من تحت غاری بوده یعنی بچه ی آخر وعزیز دور دونه پدربزرگم.
وبابام رو میبخشه .
ومولینم رو قبول میڪنه همگی در عمارت خودشون زیستن میڪردند وعمودومم تازه زن عقد ڪرده بوده.
بعداز دوسال مادرم باز باردار میشه .
وخالم هم بارداربوده.
برای دڪتر به تهران میروند .
واز اونجا پدرم با یڪی از شرڪت ها قرار داد میبنده.درصورتی ڪه پدربزرگم گفته بوده این شراڪت صودی نداره برات…
هیچ بعداز دوهفته شریڪ پدرم ڪل پول های پدرم رو بالا میڪشه واز ایران به ڪاندامهاجرت میڪند.
بار دیگر این بین میماند پدربزرگم ؛پدرم وشرڪتی که ڪل پولش راهی شده واز بابای منم پول میخواد.
پدر بزرگم ڪل بدهی های پدرم رو صاف میڪنه ولی در عوضش میگه برو من پسری دیگه به نام امیر ندارم.
ومجدداً میونه پدرم وپدر بزرگم خراب میشه.
۱۵.۵
ودوباره میونه پدرم وپدر بزرگم خراب میشه.
با ڪنجڪاوی میگم:
+-پس داداش هات چی؟!الان ڪجا هسسریع؟!…..
تلخ میخندد ومیگوید:
-فوت شدن!……
کشیده هینی میڪشم وستم را جلوی دهانم میگذارم.
نسترن قطره اشڪی از چشم هایش میچڪد .
وبا چانه ای لرزان میگوید:
-در راه ڪه پدرم به تهران میرونده ماشینی بهشون میزنه …ڪه داداشام فوت میشن…وبابا تا یڪ سال نه میتونست مسیر بره وصحبت ڪنه…افسردگی شدید داشت…..
نگاهم ڪرد وبیان کرد:
-حورا ….با اینڪه داداشام فقط دوسالشون بود فوت شدن….اما دوسشون دارم….حتی اسم هاشون که میشنوم مسرور میشم.
نسترن رو درآغوش میگیرم وموهای بلندش را نوازش میڪنم.
ومی گویم :
+-شرمنده عزیزم…تسلیت میگم….
نسترن با صوتی ڪه پراز لرزش است میگوید :
-دلم میخواد با خانواده پدریم ومادریم آشنا شوم…دلم میخواد ببینمشون….
با بغض اش بغض می ڪنم ودر جوابش میگویم:
+-ڪار خدا بی حڪمت نیست….انشالله میبینشون….
وقتی سکوت میکند ومنظم نفس میکشد میدان به خواب رفته است.
اورا ارام روی بالشت میگذارم.
وخودم هم کنارش دارز میکشم .
وبا فکر های مختلف به خواب میروم
❤️❤️❤️❤️❤️❤️🔥⚡
The post رمان زندگی شیرین ومبهم من پارت ۱۵ appeared first on رمان دونی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن