اعصابش به هم ریخته بود
حوصله این یک نفر را اصلا نداشت!
_ هومن ببین…
قبل از اینکه جمله اش را تمام کند برای ثانیه ای مکث کرد
شاید اینطوری بهتر بود
اگر آبروریزی هم رخ می داد می توانست هومن را مجاب کند تا به گوش خوانوادههایشان نرسد
نفس عمیقی کشید
هومن جویا شد :
_ چی شده؟ اگر کار مهمی داری بزاریمش برای یک شامگاه دیگه
قلبارای بی میل سر تکان داد :
_ نه مشکلی نیست
_پس بریم یه دوری بزنیم
دلارای زمزمه کرد :
_ بریم
_ کاش هنگامه هم میاومد
فکر میکردم چون هم سنید خوب با هم کنار بیاید
نمیدونم چرا دوست نداره بیاد
قلبارای پوزخند زد :
_ بخاطر داداشش!
هومن بی خبر از همه جا خندید :
_ من که از خدامه خواهرم و نامزدم باهم صمیمی باشن
قلبارای سر تکان داد
منظورش از برادر الپارسلان بود نه هومن!!!
بی توجه به هومن موبایلش را روشن کرد
با مشاهده کردن تعداد تماس های بی پاسخ لب گزید
هم مدت ارسلان دوباره تماس گراهی شد
تماس را وصل کرد و کنار گوشش گراهی شد :
_ بله مولین؟
ارسلان عصبی عربده زد :
_ مولینی بهت نشون بدم اون سرش ناپیدا
لب های دلارای کش رسید
همش که او نباید تنها زجر میکشید!
اینبار نوبت ارسلان بود
کمی هم او حرص میخورد…
_ من تا دو ساعت دیگه میرسم خونه ، الان نمیتونم حرف بزنم
ارسلان عصبی زمزمه کرد :
_ میکشمت قلبی ، جفتتونو میکشم
قلبارای خندید :
_ باشه عزیزم!
نمیدانست چه علاقه ای به شدت دادن به آتش الپارسلان دارد اما از اینکه او را در حال میدید لذت میبرد
منکر ترسش نمیشد!
از او مدت عصبیتش وحشت داشت اما در عین حال از اینکه توانسته تا این حد عصبی اش کند شاد بود
_ من پدر تو رو در میارم دختر جون
قلبارای مجدداً لبخند زد :
_ مروارید خانم خیلی سلام رسوند
_ تو گوه خوردی پا شدی رفتی اونجا
چی زر زدی جلوی مروارید؟!
دلارای بدجنس تبسم زد :
_ نه مولین جون پسرشون نبود
اتفاقا حاجی هم اضافه کرد هومن و الپارسلان فرقی برای من ندارن حتی هومن عزیزتره!
تا خدمتکار هم شاد بود که خبری از آقا ارسلان نیست!
همون بهتر که نبود تا شبمونو خراب کنه…
الپارسلان فریاد کشید :
_ گوه تو حاجی و خدمتکار و تو!
به اون ولد زنا بگو بزنه کنار ماشینو
قلبارای سرخ شده لب گزید و تماس را قطع کرد
هومن روبه روی کافه سنتی ایستاد :
_ پیاده شو عزیزم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن