آلپارسلان خشمگین در اتاق نگاه گرداند
کسی نبود
کوه لباس های زنانه روی تخت ها به دیده میخورد و انواع و اقسام لوازم آرایش نامرتب روی زمین پخش شده بود
خوب میاطلاع داشت دخترها طبقه پایین ، سرکارهایشان هستند
در را محکم بهم کوباند و سمت حمام قدم برداشت
صدای آب به گوش میرسید
بدون هیچ مکثی کف دستش را روی دستگیره گذاشت و در باز شد
قلبارای وحشت زده هیع کشید و کف دستش را جلوی بالاتنه برهنه اش گرفت
در وان دراز کشیده و کف اطرافش را گحرکت کرده بود
با نگاهان گمسرور شده خیره صورت عصبی آلپارسلان ماند
آوایش میلرزید ولی اشک هایش میان قطرات آب گم شده و به دیده نمی رسید
_ اینجا … چیکارمیکنی؟
ارسلان جلو وارد شد
قلبارای زانوهایش را در آغوش کشید و نالید
_ برو بیرون ، مگه طویلهست که اینطوری میای تو حموم؟
ارسلان یک دستش را لبه وان گذاشت ، روی بدن دخترک خم شد و همانطور که چانه اش را میگراهی شد با خشم کنار گوشش پچ زد
_ تو اینجا تو وان ریلکس کردی و بچهی من اونور داره تو تب میسوزه ، حالا تو بگو طویله هستش یا نه؟
رنگ قلبارای پرید ، چشمانش سیاهی راهی شد و نگاهش را به زمین دوخت ولی حرفی نزد
ساعت ها زیر پتو اشک ریخته بود
تا جایی که صدای اعتراض دخترها مجبورش کرده بود به حمام پناه ببرد
حسی شامگاهیه به دیوانه شدن داشت
پاره تنش چند متر آن طرف تر بیتاب بود و او نمیتوانست برود
نمیتوانست زیرا به محض رسیدن ، بازی های جمتوجه شد آلپارسلان شروع میشد…
غرورش درد میکرد ولی وقتی دخترکش اشک میریخت غرور به چه کارش می رسید؟
ای کاش تنها مشکل غرورش بود تا معطل نمیکرد و برای داشتن هاوژین مقابل پاهای آلپارسلان زانو میزد
او ولی به خوبی این مرد را میشناخت
آلپارسلان نبخشیده بودش!
کینه اش آنقدر بزرگ بود که هرگز فراموش نمیکرد
نباید نقطه ضعفی به عزیزی هاوژین دستش میداد!
بی حال زمزمه کرد
_ مگه نتمایل داشتی پدری کنی؟
بچه اینطوریه…
مریض میشه ، تب میکنه ، گریه میکنه
آلپارسلان سرش را پایین تر آورد
عصبی خیره در نگاهان قلبارای زمزمه کرد
_ منو عصبی نکن دخترحاجی
قلبارای پوزخند زد
موهای کوتاه و خیسش اطرافش پخش شده بود و لب هایش به کبودی میزد
_ دخترحاجی مرد ارسلان!
تو کشتیش ، پدر و مادرش کشتنش ، برادراش کشتنش
مچ زخمی اش را بالا گرفت و ادامه داد
_ خودش ، خودشو کشت!
ارسلان دندان هایش را روی هم فشرد و قلبارای سرش را نزدیک تر کشاند
حالا بین لب هایشان کمتر از یک بند انگشت فاصله بود
_ من واسه بچهی تو مادری نمیکنم پسرحاجی!
با دل و جونم بزرگش نمیکنم که یک روز هوس کنی عذابم بدی و بگیریش ، فرداش پشیمون شی و قسطی و قرضی بذاری ببینمش
آلپارسلان نگاهش را در صورت خیس دخترک چرخاند
قلبارای خودش را جلوتر کشید و لرزان پچ زد
_ من رو نیمکت ذخیره نمیشینم
بازیچهات نمیشم تا…
صدایش قطع شد
لب های ارسلان به شانهاش چسبید و نگاهش روی بالاتنه دخترک گشت
صدای مرموزش تن دخترک را لرزاند
_ بدنت فرق کرده مولین کوچولو!
قلبارای نفس زنان خودش را عقب کشید و بدنش را زیر آب و کف پنهان کرد
آلپارسلان پوزخند زد
_ از کی خودتو میپوشونی؟
دلارای پر حرص پچ زد
_ برو بیرون
ارسلان دندان روی هم فشرد و انگشتش را روی گردن دخترک کشید
_ بزرگ شدی
قلبارای در خود جمع شد
هنوز هم نسبت به این مرد نقطه ضعف داشت
آلپارسلان انگشتش را به بالاتنه دخترک رساند و زمزمه کرد
_ مولین شدی!
قلبارای نالید
_ برو … برو بیرون
آلپارسلان خونسرد ، ازمیان دندان های بهم فشرده اش ادامه داد
_ مولینِ بچهی من!
کف دستش را زیر آببرد و دورکمر برهنه دخترک حلقه کرد
_ با خودت فکر نکردی مادر بچهی ملکشاهانا شدن آسون نیست و پشیمونی سرش نمیشه؟
اون مدت که واسه جهان آوردنش زمینو به زمان دوختی نمیدونستی زاییدنِ بچهی آلپارسلان دکمه غلط کردم نداره؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن