آلپارسلان خشمگین در اتاق نگاه گرداند
کسی نبود
کوه لباس های زنانه روی تخت ها به نگاه میخورد و انواع و اقسام لوازم آرایش نامرتب روی زمین پخش شده بود
خوب میخبر داشت دخترها طبقه پایین ، سرکارهایشان هستند
در را محکم بهم کوباند و سمت حمام قدم برداشت
صوتی آب به گوش میرسید
بدون هیچ مکثی دستش را روی کف دستگیره گذاشت و در باز شد
قلبارای وحشت زده هیع کشید و کف دستش را جلوی بالاتنه برهنه اش گرفت
در وان دراز کشیده و کف اطرافش را گرفته بود
با دیدهان گشاد شده خیره صورت عصبی آلپارسلان ماند
صدایش میلرزید ولی اشک هایش میان قطرات آب گم شده و به نگاه نمی آمد
_ اینجا … چیکارمیکنی؟
ارسلان جلو رسید
قلبارای زانوهایش را در آغوش کشید و نالید
_ برو بیرون ، مگه طویلهست که اینطوری میای تو حموم؟
ارسلان یک دستش را لبه وان گذاشت ، روی بدن دخترک خم شد و همانطور که چانه اش را میگراهی شد با خشم کنار گوشش پچ زد
_ تو اینجا تو وان ریلکس کردی و بچهی من اونور داره تو تب میسوزه ، حالا تو بگو طویله هستش یا نه؟
رنگ قلبارای پرید ، نگاهانش سیاهی رفت و نگاهش را به زمین دوخت اما حرفی نزد
ساعت ها زیر پتو اشک ریخته بود
تا جایی که آوای اعتراض دخترها مجبورش کرده بود به حمام پناه ببرد
حسی شبیه به دیوانه شدن داشت
پاره تنش چند متر آن طرف تر بیتاب بود و او نمیتوانست برود
نمیتوانست چون به محض رسیدن ، بازی های جمتوجه شد آلپارسلان شروع میشد…
غرورش درد میکرد ولی وقتی دخترکش اشک میریخت غرور به چه کارش می وارد شد؟
ای کاش تنها مشکل غرورش بود تا معطل نمیکرد و برای داشتن هاوژین مقابل پاهای آلپارسلان زانو میزد
او اما به خوبی این مرد را میشناخت
آلپارسلان نبخشیده بودش!
کینه اش آنقدر بزرگ بود که هیچگاه فراموش نمیکرد
نباید نقطه ضعفی به عزیزی هاوژین دستش میداد!
بی حال زمزمه کرد
_ مگه نخواستی پدری کنی؟
بچه اینطوریه…
مریض میشه ، تب میکنه ، گریه میکنه
آلپارسلان سرش را پایین تر آورد
عصبی خیره در چشمان دلارای زمزمه کرد
_ منو عصبی نکن دخترحاجی
دلارای پوزخند زد
موهای کوتاه و خیسش اطرافش پخش شده بود و لب هایش به کبودی میزد
_ دخترحاجی مرد ارسلان!
تو کشتیش ، پدر و مادرش کشتنش ، برادراش کشتنش
مچ زخمی اش را بالا گحرکت کرد و ادامه داد
_ خودش ، خودشو کشت!
ارسلان دندان هایش را روی هم فشرد و قلبارای سرش را نزدیک تر کشاند
حالا بین لب هایشان کمتر از یک بند انگشت فاصله بود
_ من واسه بچهی تو مادری نمیکنم پسرحاجی!
با قلب و جونم بزرگش نمیکنم که یک روز هوس کنی عذابم بدی و بگیریش ، فرداش پشیمون شی و قسطی و قرضی بذاری ببینمش
آلپارسلان نگاهش را در صورت خیس دخترک چرخاند
دلارای خودش را جلوتر کشید و لرزان پچ زد
_ من رو نیمکت ذخیره نمیشینم
بازیچهات نمیشم تا…
آوایش قطع شد
لب های ارسلان به شانهاش چسبید و نگاهش روی بالاتنه دخترک گشت
صدای مرموزش تن دخترک را لرزاند
_ بدنت فرق کرده مامان کوچولو!
قلبارای نفس زنان خودش را عقب کشید و بدنش را زیر آب و کف پنهان کرد
آلپارسلان پوزخند زد
_ از کی خودتو میپوشونی؟
دلارای پر حرص پچ زد
_ برو بیرون
ارسلان دندان روی هم فشرد و انگشتش را روی گردن دخترک کشید
_ بزرگ شدی
قلبارای در خود جمع شد
هنوز هم نسبت به این مرد نقطه ضعف داشت
آلپارسلان انگشتش را به بالاتنه دخترک رساند و زمزمه کرد
_ مامان شدی!
دلارای نالید
_ برو … برو بیرون
آلپارسلان خونسرد ، ازمیان دندان های بهم فشرده اش ادامه داد
_ مولینِ بچهی من!
کف دستش را زیر آببرد و دورکمر برهنه دخترک حلقه کرد
_ با خودت فکر نکردی مادر بچهی ملکشاهانا شدن آسون نیست و پشیمونی سرش نمیشه؟
اون مدت که واسه جهان آوردنش زمینو به زمان دوختی نمیدونستی زاییدنِ بچهی آلپارسلان دکمه غلط کردم نداره؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن