در خاموشی سرش را به دیوار آسانسور تکیه داد
آوای سوتی آزاردهنده در گوش هایش پیچید
انگار مغزش در حال متلاشی شدن بود
قطره ی اشکی از گوشه چشمش سرازیر شد
مردی همجاده پسری نوجوان وارد شد و طبقه همکف را زد
در های آسانسور باز شد ولی قلبارای ثابت ماند
آنقدر به فضای خیابان روبرو خیره ماند که در ها بسته شدند
با دست هایی لرزان دکمه را فشرد
آسانسور سمت بالا حرکت کرد
اینبار که در ها باز شد با سری پایین افتاده بیرون وارد شد
قبل ازینکه بفهمد چه شده موهایش سوخت
بهت زده ناله کرد و سرش را بالا آورد
ارسلان با دیدهانی به خون قرار گرفته موهایش را از روی شال کشید و سمت جادهرو هلش داد تا دیده های کمتری تماشایشان کنند
دلارای کف دستش را روی سرش گذاشت
_ آی موهام خدا
ارسلان با شدت به دیوار پشت سر کوبیدش
_ کدوم گوری بودی هرزه؟ فرارکردی؟
با درد نالید
_ ولم کن ارسلان موهامو کندی
ارسلان با خشم صوتیش را بالا برد
_ بخوای با من بازی کنی جونتم میگیرم
دلارای بغض کرده لب گزید
سرش در حال آتش گحرکت کردن بود و هرکس رد میشد با کنجکاوی و ترحم چندثانیه ای نگاهشان میکرد
_ فرار نکردم … برگشتم
_ عادت کردی واسه هرچیزی ادا بیای نه؟
تو که آرزوت بود بیای تو تخت من حالا داری میشینی سر سفره عقدم اون وقت نازم میکنی؟
بزنمت آوا سگ بدی؟
قلبارای بی طاقت جیغ کشید
_ فرار نکردم لعنتی
دست از سرم بردار
گونهاش سوخت
ناباور کف دستش را روی گونهاش گذاشت و نگاهانش را بست
زده بودش؟
روزگار عقدشان؟
جلوی ان همه چشم؟
صوتی تهدید آمیز و سردش در گوشش پیچید
_ برای بار اول و آخر بهت میگم قلبی
من قراره حاجی رو به خاک سیاه بشونم پس خودم نباید نقطه ضعف داشته باشم
تو داری یک تنه میرینی به همه چی
یا گورتو از خونه و حیاتم گم میکنی که دوباره لخت تو تخت من نگیرنمون و آتو کف دست کسی ندیم
یا مثل بچه ی آدم عقدم میشی
بعدش میرم سراغ حاجی و تازه بازی شروع میشه
کاری نکن همین اول بازی مهره سوخته بشی دخترحاجی
کاری نکن قبل از حاجی تو رو آتیش بزنم
دلارای با نفرت دستش را پس زد
صورتش خیس اشک بود و سنگینی نگاه های رهگذران را حس میکرد
صوتی زنی از کمی دور تر رسید
_ جناب ملکشاهان؟ زودتر بفرمایید داخل
دارم بدون نوبت میفرستمتون معطل کنید اعتراض میکنن
دلارای عقب کشید و با حرص زمزمه کرد
_ تو هیچ فرقی نداری آلپارسلان ملکشاهان
نه با پدر خودت نه با برادر من
همونقدر کثیفی
فقط از یک سبک دیگهاش
کف دستی به صورتش کشید و با پاهایی لرزان سمت اتاق رفت
ارسلان پشت سرش جاده افتاد
با حرص سمتش برگشت و با آوایی که از حرص میلرزید اظهار کرد
_ تو کجا؟ تنها میرم
آلپارسلان بدون حرف هلش داد
گونه اش میسوخت و سر دردش شروع شده بود
دیگر ذوقی نداشت…
دوباره تکرار کرد
_ با تو نمیام اگر….
ارسلان با خشم بازویش را گرفت
_ ولت کنم مجدداً فرار کنی؟
مسیر بیفت حرف نزن
وارد اتاق که شدند دخترک حتی سرش را هم بالا نیاورد
احساس میکرد همه میتوانند رد انگشت های آلپارسلان را روی صورتش ببینند
زن با انرژی لبخند زد و خیره قلبارای شد
_ خوش اوممشاهده کرد ، در خدمتم
آلپارسلان جوابش را داد
بدون هیچ حاشیه و مقدمهچینی!
_ برای آزمایش قبل از عقد اومدیم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن