وحید بار دیگر دست دور شانهاش حلقه کرد و او را در اغوشش کشید:
_ تو به اینا فکر نکن زن…من حلش میکنم!
کیمیا نفس عمیقی کشید:
_ ولی من هنوز میترسم….
سر خم کرد و بوسهای روی موهای کیمیا زد:
_ اظهار کردم حلش میکنم کیمیا، دیگه هم حرف بیخود نزن، خب؟
کیمیا سری تکان داد و هممسیر هم وارد شهربازی شدند، دیدن ان همه کودک، شاید میتوانست احساسات کیمیا را بهتر کند!
حورا
بعد از برگشتن کیمیا از قرارش، نبیان کرده هم درک کردم که به وحید همهچیز را اظهار کرده، تبسم کجی به رویش زدم و سعی کردم با او حرف بزنم، اما مدام میپیچاند و انگاری نمیخواست فعلا راجع به او حرف بزند!
من هم اصراری نکردم، در عوض ولیده راهی مزون شدیم، بعد از ان شب، که قصد داشتم با ان لباس حرص قباد را دربیاورم، ان هم در مراسم عقد کیمیا، حالا عملا پشیمان شده و میتمایل داشتم لباس بازتری انتخاب کنم!
هم ولیدهی دعوایش بودم، هم کتک خوردنش! ولی من باید زهرم را میریختم!
میان رگالها که میچرخیدم، کیمیا هم ان سمت سالن مشغول توصیح لباسش و انتخاب مدل مد نظرش بود، در میان همهی ان لباسهای رنگارنگ، لباس یاسی رنگی چشمم را گراهی شد که مسلما خودم از پوشیدنش در یک مراسم مختلط خجالت میکشیدم!
ولی باز هم دوستش داشتم، وقتی خودم مشکلی با این قضیه ندارم و لباس را میپسندم، فکر نکنم مانعی هم وجود داشته باشد!
حالا که هدف حرص دادن قباد هم هست، قطعا پوشیدنش لذتبخشتر است!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن