_ خواهش میکنم پسر…بدو دوستات منتظرن!
وحید کف دست در جیبهایش فرو برد، کمی خیرهی انها شد و کیمیا که مشاهده کرد مکث دارد برای برگشتن، به سمتش قدم برداشت، کنارش شانه به شانه از حرکت ایستاد:
_ چه بامزهن…
با آوای کیمیا نگاهش به سمتش کشیده شد:
_ دوس داری؟
گیج به وحید نگاه داد:
_ چیو؟
وحید با شیطنت دیدهکی زد:
_ بچه!
کیمیا لبخندی شرمگین زده سر به زیر انداخت، وحید هم خندید و کف دست دور شانهاش حلقه کرد و سر در گوشش فرو برد:
_ قول میدم اگه بگی چی امروزگار ناراحتت کرده واست دو قلو بکارم!
کیمیا تلخ خندید و لب زد:
_ فکر نکنم نیازی باشه!
وحید گیج او را به خودش چسباند:
_ یعنی چی؟ چرا نیاز نباشه؟ نکنه دو قلو نمیخوای؟
کیمیا ریز خندید و وحید که از تغییر حال و هوای کیمیا راضی بود به شوخی ادامه داد:
_ خدارو چه مشاهده کردی شاید تا سه قلو هم هندل کردیم، ها؟
کیمیا اینبار میان خندهاش اشکی از دیدهش چکید و همین وحید را مضطرب کرد، به سمت خودش برگرداندش:
_ کیمیا؟ چیشده؟
اب دهانش را قورت داد و سر به زیر شد، ولی وحید صورتش را قاپ گرفته وادارش کرد در چشمانش خیره شود:
_ کیمیا؟ مرگ من بگو چیشده، داری میترسونیم!
به چشمان نگران و هراسیدهی مردش خیره شد و درحالی که اشک از چشمانش جاری بود، میان بغضش لب زد:
_ وحید…معذرت میخوام…من، من نمیمیل داشتم…من…
وحید عصبی از این نوع حرف زدنش به ارامی غرید:
_ د حرف بزن دختر جون به لبم کردی، چیکار کردی؟ برا چی معذرت میخوای؟
کیمیا نگاه بست و ترسیده از واکنش وحید یک کلام گفت:
_ من حاملهم…
خاموشی و یخ زدن کف دستان وحید روی صورتش جرعت باز کردن دیدهانش را نمیداد، هراسیده اشکهایش شدت گرفت که با فشاری که به تنش وارد شد، در اغوش گرم وحید فرو رفت.
شوکه گریهاش بند امد، دست روی سینهاش گذاشت و لب زد:
_ وحید؟
_ جانم؟ تو که منو سکته دادی، واسه این قلبخوری از صبح؟ کی فهمیدی؟ چرا زودتر ناظهار کردی؟
میان بهت و اشکهایش، لبخند زد:
_ یه، یه هفته…
حس خوبش چندان ماندگار نبود، مجدداً ان افکار و احساسات منفی در وجودش پیچید، برای همین از اغوش وحید بیرون امد و اضافه کرد:
_ ولی…اگه تو نخوای، وحید من…قصد ندارم با بچه تو رو پایبند کنم…یعنی، من…با اون اتفاق قبل که خودت خبر داری…نمیتمایل داشتم، من واقعا قصد بدی نداشتم یعنی…چطوری بگم، اگه بخوای…یعنی، اگه بچهرو نخوای، میتونم مجدداً بندازمـ…
اخم در هم کشیده و انگشت روی لب کیمیا فشرد:
_ هیس، ادامه نده…کیمیا من باورت داشتم که اومدم سمتت! اگه تو رو قبول نداشتم اینجا بودیم؟
کیمیا نگاهی به دور و ورش انداخت، ورجه وورجهی کودکانی که با جیغ و خنده بازی میکردند، عابران و زوجهایی که یا یک بچهی کوچک و یا بی بچه میگشسریع، بار دیگر مگاه به وحید داد:
_ نمیدونم…من، حس خوبی ندارم…به حورا هم گفتم…دلم نمیخواد، میترسم…اگه، اگه داداشم بفهمه چی؟ اگه بدش بیاد؟ اگه اذیتمون کنه؟ نمیبینی چقدر حورا که زنشه رو ازار میده؟ منو تو رو مگه راحت میذاره؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن