ریحانه&
بالاخره امروزگار آوردیمش خونه
با اینکه صورت جمع شده و خیس عرقش میاضافه کرد چقدر درد میکشه اما ویلچر؟؟ اصلا…. فقط عصا
عالیه خانم یکی از اتاقای پایین و براش آماده کرده اونم با هزار تا بهونه میاضافه کرد من فقط اتاق خودم راحتم و این حرفا
اما وقتی با لجبازی پله های ورودی رو به سختی اومد و به نفس نفس افتاد اونم با کمک امیرحسام و عصا،خودش کوتاه اومد اینجا بمونه
انقدرم اصلا هم به روی خودش نیاورد که کم آورده
اخلاقاش مضخرف ولی حتی فکرشم نمیکردم انقدر غد باشه
ولی اینکه چه دردی و تحمل میکنه رو تا عمق وجودم حس میکردم
امیر حسام داشت کمکش میکرد رو تخت جابه جا بشه…..منم عصا رو از دستش گحرکت کردم
من و مامانم یه روزایی حال و روزگارمون همین بود از صدقه سری منوچهر
اما خب بازم به اندازه ی الان محمد طاها درد نکشیده بودیم
فکر که میکنم به یاد من اینطوری شده بازم قلبم میترکه و میخوام زار بزنم به یادگار حماقتم اما خدا رو هزار بار شکر میکنم که بدتر از این نشد….
_ریحانه؟!بیا اینا رو درست کن….
از فکرم اومدم بیرون و نگاه خیسم تو نگاهاش قرار گرفت
مطمئنم الان دیگه بسیار بیشتر از قبل ازم بدش میاد که باعث حال و روزشم
بدون اینکه دوباره نگاش کنم رفتم کنارش و بدون توجه به فاصله ی خیلی نزدیکمون که لعنتی تو این وضعم تپش قلبمو زیاد کرده بود مشغول صاف کردن بالشای پشتش شدم
#جزرومد
#پارت۲۵۲
بالشا کم بودن و میدونستم اینطوری راحت نبود
اما تا اومدم بگم
تکیه شو بی هوا داد و بازوی گچ گراهی شده به یاد کتفش خورد تو صورتم….
سنگین بود و از دردی که به استخون گونه م انداخته بود یه نگاهم جمع شد
مثل همون روز تو شرکتش….
_آخ….
_آخ….
صدای جفتمون در اومد
میتونستم بگم از قصد زد تا قلبش خنک بشه اما یه نگاه به چشماش میاضافه کرد واقعا خودشم انگار آزرده شده
_امیر حسام حواست کجاست؟
باید آروم به بالشا تکیه ش بدی….در ضمن اینا کم بود میخواستم برم بیارم بازم
_مگه سالمم همون طوری ولم میکنی یه طرفی برم….ده کیلو گچ بهم آویزونه که الان خورد به صورتش….
من به یاد محمدطاها اضافه کردم اما اون چی؟؟
به یاد من اینطور با امیرحسام دعوا میکنه؟
امیر حسامم طلبکار شد اما با لحن شوخش گفت
_ببخشید تروخدا مهندس….بهت اظهار کردم یه لحظه خودتو نگه دار تا من بگیرمت اونوقت معلوم نیست کجاها چرخ میزنی خودتو ول کردی تو صورتش….
یه لحظه از من نگاه دزمتوجه شد؟ نه بابا؟
اما آوای امیرحسام باعث شد برگردم سمتش
_ریحانه این چیزیش نمیشه….تو خودت خوبی؟
پشیمون شدم از تندی با امیر اما کف دست خودم نیست…هر آخی که میگه دل من از جا کنده میشه
دستم و از صورتم برداشتم و آره ی آرومی به دروغ گفتم و راه کج کردم سمت کمدی که سرویس خواب داشت و دوتا بالش ازش برداشتم و راهی شدم کنار تخت
منتظر به امیرحسام خیره شدم ولی شونه بالا انداخت و بهش تشر زدم
_ کشیدهش میکنی؟!
#جزرومد
#پارت۲۵۳
کمکش کرد….
خوبه باز هم هیکل هستن وگرنه میخواستیم چیکار کنیم؟
_صورت اینُ؟؟….ریحانه صورتت کبود شده که….درد میکنه نه؟؟چیکار کردی تو پسر؟
به امیر حسام ریز خندیدم
_فکر کنم از قصد زد تا منم مثل خودش بشم
اینطوری ازم انتقام میگیره ها…توام یاد بگیر بعدا همین طوری برام تلافی کنی
_چشـــــم بانوووو…..
_چقدر تو لوووسی…
_آااخ….چیکار داری میکنی؟
صداش دورگه شد
اصلا امیر بلد نیست آروم بهش برسه و فکر نمیکنه با تکون اضافه چه دردی تو تن آدم میپیچه….
_باید یه پرستاری چیزی بگیریم تو بلد نیستی اصلا…. ببین صورتش کبود شد
نگاه قرمزش سمت من برگشت….
_لازم نکرده….برو بیرون میخوام استراحت کنم….
انقدر با یه لحن بد گفت که اول جا خوردم اما بعد قلب پرم که دنبال بهونه بود پرتر شد
آخه به من بیشعور چه که وقتی انقدر ازم بدش میاد
سرم و انداختم پایین و حرکت کردم بالا تو اتاق خودم….
اامان کاری که کردم گوشی رو برداشتم به مولین زنگ زدم تا یه ذره آروم بشم
اظهار کردم کتکش زدن ولی بین خودمون بمونه….هرچند….کی رو داشتیم مگه بهش بگه؟؟
به هر حال کار از محکم کاری عیب نمیکرد
اینم اظهار کردم براش دعا کنه زودتر خوب بشه تا عذاب وجدان من آروم بگیره
این آخریا حرکت کردارش بهتر شده بودا اما نمیدونم چرا دوباره زد به سرش و منو به دیده یه آدم اضافی مشاهده کرد که تو شرکت الکی الکی ضایعه م کرد
آره…اصلا از اول تقصیر خودش بود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن