ریحانه&
بالاخره امروز آوردیمش خونه
با اینکه صورت جمع شده و خیس عرقش میگفت چقدر درد میکشه اما ویلچر؟؟ اصلا…. فقط عصا
عالیه خانم یکی از اتاقای پایین و براش آماده کرده اونم با هزار تا بهونه میگفت من فقط اتاق خودم راحتم و این حرفا
اما وقتی با لجبازی پله های ورودی رو به سختی اومد و به نفس نفس افتاد اونم با کمک امیرحسام و عصا،خودش کوتاه اومد اینجا بمونه
انقدرم اصلا هم به روی خودش نیاورد که کم آورده
اخلاقاش مضخرف ولی حتی فکرشم نمیکردم انقدر غد باشه
اما اینکه چه دردی و تحمل میکنه رو تا عمق وجودم حس میکردم
امیر حسام داشت کمکش میکرد رو تخت جابه جا بشه…..منم عصا رو از دستش گراهی شدم
من و مولینم یه روزگارایی حال و روزمون همین بود از صدقه سری منوچهر
ولی خب بازم به اندازه ی الان محمد طاها درد نکشیده بودیم
فکر که میکنم به خاطره من اینطوری شده بازم قلبم میترکه و میخوام زار بزنم به خاطره حماقتم اما خدا رو هزار بار شکر میکنم که بدتر از این نشد….
_ریحانه؟!بیا اینا رو درست کن….
از فکرم اومدم بیرون و نگاه خیسم تو دیدهاش جای گرفت
مطمئنم الان دیگه خیلی بیشتر از قبل ازم بدش میاد که باعث حال و روزگارشم
بدون اینکه مجدداً نگاش کنم رفتم کنارش و بدون توجه به فاصله ی بسیار نزدیکمون که لعنتی تو این وضعم تپش دلمو زیاد کرده بود مشغول صاف کردن بالشای پشتش شدم
#جزرومد
#پارت۲۵۲
بالشا کم بودن و میدونستم اینطوری راحت نبود
اما تا اومدم بگم
تکیه شو بی هوا داد و بازوی گچ گحرکت کرده به خاطره کتفش خورد تو صورتم….
سنگین بود و از دردی که به استخون گونه م انداخته بود یه دیدهم جمع شد
مثل همون روزگار تو شرکتش….
_آخ….
_آخ….
صوتی جفتمون در اومد
میتونستم بگم از قصد زد تا دلش خنک بشه ولی یه نگاه به دیدهاش میاظهار کرد واقعا خودشم انگار آزرده شده
_امیر حسام حواست کجاست؟
باید آروم به بالشا تکیه ش بدی….در ضمن اینا کم بود میمیل داشتم برم بیارم بازم
_مگه سالمم همون طوری ولم میکنی یه طرفی برم….ده کیلو گچ بهم آویزونه که الان خورد به صورتش….
من به خاطره محمدطاها اضافه کردم اما اون چی؟؟
به یادگار من اینطور با امیرحسام دعوا میکنه؟
امیر حسامم طلبکار شد ولی با لحن شوخش اظهار کرد
_ببخشید تروخدا مهندس….بهت اظهار کردم یه لحظه خودتو نگه دار تا من بگیرمت اونوقت معلوم نیست کجاها چرخ میزنی خودتو ول کردی تو صورتش….
یه لحظه از من نگاه دزمتوجه شد؟ نه بابا؟
اما آوای امیرحسام باعث شد برگردم سمتش
_ریحانه این چیزیش نمیشه….تو خودت خوبی؟
پشیمون شدم از سریعی با امیر اما کف دست خودم نیست…هر آخی که میگه دل من از جا کنده میشه
کف دستم و از صورتم برداشتم و آره ی آرومی به دروغ بیان کردم و مسیر کج کردم سمت کمدی که سرویس خواب داشت و دوتا بالش ازش برداشتم و حرکت کردم کنار تخت
منتظر به امیرحسام خیره شدم اما شونه بالا انداخت و بهش تشر زدم
_ قد بلندش میکنی؟!
#جزرومد
#پارت۲۵۳
کمکش کرد….
خوبه باز هم هیکل هستن وگرنه میمیل داشتیم چیکار کنیم؟
_صورت اینُ؟؟….ریحانه صورتت کبود شده که….درد میکنه نه؟؟چیکار کردی تو پسر؟
به امیر حسام لبخند زدم
_فکر کنم از قصد زد تا منم مثل خودش بشم
اینطوری ازم انتقام میگیره ها…توام یاد بگیر بعدا همین طوری برام تلافی کنی
_چشـــــم بانوووو…..
_چقدر تو لوووسی…
_آااخ….چیکار داری میکنی؟
آواش دورگه شد
اصلا امیر بلد نیست آروم بهش برسه و فکر نمیکنه با تکون اضافه چه دردی تو تن آدم میپیچه….
_باید یه پرستاری چیزی بگیریم تو بلد نیستی اصلا…. ببین صورتش کبود شد
نگاه قرمزش سمت من برگشت….
_لازم نکرده….برو بیرون میخوام استراحت کنم….
انقدر با یه لحن بد گفت که اول جا خوردم ولی بعد دل پرم که دنبال بهونه بود پرتر شد
آخه به من بیشعور چه که وقتی انقدر ازم بدش میاد
سرم و انداختم پایین و حرکت کردم بالا تو اتاق خودم….
اامان کاری که کردم گوشی رو برداشتم به مامان زنگ زدم تا یه ذره آروم بشم
اظهار کردم کتکش زدن اما بین خودمون بمونه….هرچند….کی رو داشتیم مگه بهش بگه؟؟
به هر حال کار از محکم کاری عیب نمیکرد
اینم اظهار کردم براش دعا کنه زودتر خوب بشه تا عذاب وجدان من آروم بگیره
این آخریا رفتارش بهتر شده بودا اما نمیدونم چرا بار دیگر زد به سرش و منو به چشم یه آدم اضافی مشاهده کرد که تو شرکت الکی الکی ضایعه م کرد
آره…اصلا از اول تقصیر خودش بود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن