_محمدطاها گفت صداش نکنیم….از ظهر تا حالا که برگشتیم سردرد داره….
ظهر؟!؟!
چرا ظهر؟!
مگه تا الان با هم نبودن؟!
به من چه آخه برام فرقی میکنه؟!
نه….
_مامان بزرگ من شام خوردم برم اتاقم……
غمگین شد اما سرشو تکون داد
یه جای خالی میتمایل داشتم؛ تنهایی میتمایل داشتم؛
به زمین و وقت بد گفتن،به خودم….بیشتر میخواستم….
فراموش کردن اون لباس خواب
عروسیه سه هفته ی دیگه ی اونو میخواستم
در اتاق و که بستم پیشونیم و تکیه دادم بهش
همونجا اشکام مهلت نداد و صورتم و خیس کرد….
یکی…دوتا….پشت سر هم…
اما بی صوت…
ولی ناتوان…
ولی بی رمق….
تموم نمیشد….
باید میگذشت….
باید عین یه مترسک وایمیستادم تا بگذره.….
اما،نمیگذشت…..نمیشد….
عین زهر بود برام ثانیه ها….حرفا…..کارا…..
چند دقیقه…چند ثانیه….نمیدونم
اما اون در شده بود جای کسی که باید به بغلش پناه میبردم
_دیر کردی؟!
_هیییع….
هراسیده کف دست گذاشتم رو قلبم و برگشتم….
من هنوز به سایه ی نشسته رو تخت خیره بودم که
شامگاه خوابو روشن کرد و قد بلند شد
لعنت بهش….
اینکه همواره بوی عطرش سه متر جلوتر از خودش میاد و چرا ندرک کردم؟!
اخم داشت….
پلک بستم و لب به دندون گرفتم تا آروم بشم….تا داد نزنم تا جیغ نکشم….
تا همه رو نریزم اینجا…..
تا اون نسرین سوء استفاده کن نَگه دارم خودمو میندازم به محمدطاها….
وضعم خنده داره….زیاد….
تو غم باده قلبم فکر اینم؟!؟!؟!
بایدم باشم
من مثل این نیستم….
میترسم از آبروم…
از اینکه بهم انگ بزنن….
از اینکه به مامانم حرف بزنن….
دیده باز کردم
کف دستم و دراز کردم سمت پریز و برق اتاق و روشن کردم
طلبکار بود؟!
طلبکار بود….
به چه حقی…
_برای چی اینجایی وقتی من نیستم….میخوای این اتاقم ازم بگیری گورمو یه جای دیگه گم کنم تا دیدهم به ریختت نیوفته….
_نگفتی چرا انقدر دیر….
باورم نمیشد داره چی میگه.؟!
من نمیدرک کردم….یا اون نمیدرک کرد هم هر دفعه که باهاش حرف میزدم تو ذهنم سوال میشد
آخه این حجم از نفهمی و وقاحت و پرو بودن برام قابل هضم نبود….
وسط حرفش اومدم
_به تو چه؟! مگه من بهت میگم امروزگار…..
نفسم سنگین شد ولی باید بگم دیگه
_که با شیدا خریدای….. عروسیتونو میکردین کی اومدین؟!
کف دستاش و انداخت تو جیبش و رو به روم وایساد….
_خب بپرس…..جوابتو میدم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن