برام مهم نبود گم میشم و چی میشه
فقط دوست داشتم راه برم انقدر که حداقل آروم بشم یه ذره
همین طور تو حال و هوای خودم بودم که سیاوش جلوم ظاهر شد
بهم زل زده بود و جلوی نگاه متعجب من که نمیدونستم من و از کجا پیدا کرده فقط بیان کرد:
_بریم ساحلِ سورو…..
_منو از کجا پیدا کردی؟
_مگه گمت کرده بودم…..میتمایل داشتم باهات حرف بزنم که خودت اومدی بیرون و ترجیح دادم دنبال راه بیوفتم ببینم تویی که اینجا ها رو نمیشناسی اول صبح کجا جاده افتادی عین سرگردونا….
یه دفعه یاد حرفای دیشامگاه فربد که افتادم سرم و پایین انداختم و کف دسته ی ساکو تو کف دستم محکم گراهی شدم
جلوی سیاوش بهم گفت آبروبر
اظهار کرد تو زندان…..هرزگی کردم و…..
_ما چه حرفی داریم بهم بزنیم؟
_اولیش اینکه حرفای فربد از عقل ناقص خودشه و من هیچ کدومو باور نکردم پس نمیخواد معذب باشی
واقعا میگه؟؟
سرمو گراهی شدم بالا
هنوزم صورتش خندون بود
_چی میگی حالا….بریم؟؟!
یه ذره خیالم راحتتر شد با حرفش
چرا فربد مثل سیاوش نبود هیچوقت که همینقدر قبولش داشته باشم؟
_اونجا دیگه کجاست؟
_جایی که فکر کنم حالتو خوب کنه….
خوب میشه؟؟ منکه فکر نکنم
اما به جای اینکه بخوام مخالفت کنم دنبالش مسیر افتادم
***
#تاوان
#پارت۲۸۳
فکر کنم دو ساعت گذشته
جا بود اما خودم قرار گرفتم رو شن ها و نزدیک به دریا
کف دستامم دور زانوهام قفل کرده بودم و به آوای دلنشین موج ها گوش میدادم
صدایی که میگفت جهان و اتفاقاش هر چی میخواد باشه من ساکتش خودمو دارم
سیاوش اومد با دو تا لیوان شربت خاکشیر که خنک بودنشون از دور لیوان مشخص بود
یکیشو داد کف دستم. خودشم قرار گرفت
زیاد منتظر نموند و شروع کرد
_چند سال پیش فقط اینجا آروم میشدم…..
برگشتم سمتش و منتظر موندم تا ادامه بده
که اونم نگاهشو چرخوند به طرفم
_همون موقعی که بهم اظهار کردی نه و خیلی زود عقد کردی با اون…..
شرمنده شدم جلوش و سرمو انداختم پایین
_نتونستم تهران بمونم و تنها جایی که آرومم میکرد تا فکرم ازت آزاد بشه اینجا بود…..
یادمه بسیار زود از محله راهی شد
الانم نمیدونم منظورش از این حرفا چیه
اما حس خوبی ندارم برای همین
نباید بازم امیدوار یا اذیتش کنم
_درسته یه بار ازش جدا شدم و ببخشید که تو ماشین بهت دروغ گفتم اما متوجه شدی که دیشب اضافه کرد دوباره ازدواج کردیم درست نیست یادآوری گذشته ها وقتی من یه زن متاهلم
_نیستی…..مطمئنم…..
آب دهنمو قورت دادم و بار دیگر نگاهایی که ازش فراری بودن و برگردوندم سمتش
#تاوان
#پارت۲۸۴
_وقتی فربد اون حرفا رو راجع بهت میزد فکر میکردم به یاد شوهرت عوض شدی ولی مجدداً که متوجه شدمت و باور کردم تو هنوزم همون دختری هستی که همیشه بودی و این فربد بود که عوضی شده بود…..اینم یعنی خوب میشناسمت
حالا منکر شدی اما میدونم وقتی بازم از اون پسره فاصله میگیری یعنی چیزی بینتون نیست
اما اینکه چرا دروغ اضافه کردید و نمیدونم…..
وا حرکت کردم…..
_پس…..چرا طوری وانمود کردی که باور کردی….
لباشو به طرف پایین کشید
_نمیدونم شاید زیرا خودمو زده بودم به اون جاده و وقتی تو ماشین اضافه کردی دعوای زن و شوهری داشتید اظهار کردم حتما همینه……
روم نمیشد دیگه بهش چیزی بگم
چیزی ام نداشتم بگم چراکه دیگه بدرد نمیخورد
اون بدون اینکه بخوام واقعیت و متوجه شده بود
_میترسی ازش؟؟
از اون آدم؟؟…..آره چون به پاره ی تنم وصله
ولی بهشدت تلخه که این حرفا رو یه غریبه بهم میزنه و داره غم دلمو میشکافه و من فقط جلوش شرمندگی دارم
چیزی نگفتم تا حساس تر نشه و بیشتر سوال نپرسه
نگاهم و دادم به دریا
_قضیه ی ما فرق میکنه…..شنیدی که الان پدر و مادریم….مسئامام باید اول از همه به فکر امیرمون باشیم
خودمم از حرفام خندم گراهی شده بود زیرا در مورد اون هیچ کدوم واقعی نبود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن