دستمو به سمتش دراز کردم تا لباس های زیرمو بهم بده اما به جای اینکار از کنارم قد بلند شد و راه افتاد سمت در.
با نگاه دنبالش کردم تا وقتی که
چرخید.
پشنش رو به در تیکه داد و رو به من اضافه کرد:
-بیا ازم بگیرشون…
تبسم محو و کمرنگی روی صورتم جای گرفت.
لبخندی که لحظه به لحظه واضح و واضح تر میشد.
انگشت اشاره ام رو خیلی آروم روی لب پایین کشیدم و حین برانداز کردن قامت قلبنشینش که عجیب برای من ستودنی و بی نظیر بود جویا شدم:
-میخوای اذیتم بکنی !؟
شونه هاش رو بالا و پایین کرد و ریلکس جواب داد :
-اَی…بگی نگی…شاید !
حالا بیا و بگیرش…از معطل شدن خوشم نمیاد…میدونی که؟
یهو متوجه شدی هردو رو دور انداختم اونوقت که….
جمله اش رو ادامه نداد و ترجیح داد به فیسم خیره بشه و حق انتخاب رو به خودم بسپاره.
لباسی که روی بخشی از بدنم نگه داشته بودم رو رها کردم و آهسته بیان کردم:
-من اینجور اذیت شدنارو دوست دادم..
با تحسین و شوخ طبعی اضافه کرد:
لباسی که روی بخشی از بدنم نگه داشته بودم رو رها کردم و آرام گفتم:
-من اینجور اذیت شدنارو دوست دادم..
با تحسین و شوخ طبعی اضافه کرد:
-جوووون…پَ بیا…بیا پیش بابا….
پاهامو پایین تخت گذاشتم و صاف ایستادم.
با تبسم از اون فاصله ی نه چندان زیاد به صورتش خیره شدم و بعدکاملا عریون و برهنه ،با گام های آهسته و شمرده به سمتش حرکت کردم درحالی که در تمام اون لحظه، با لذت پنهانی،مشغول همون کاری بود که به خاطرش منو سمت خودش کشوند.
تماشای برهنه جاده راهی شدن من…
تماشای اندام لختم….
موهایی که حالا خیلی خیلی بلندشده بودن و کشیدهیشون تا باسنم بود رو آرام دو طرف شونه هام انداختم ودرحالی که هر بار با گام سینه های عریونم، به آرومی تکون میخوردن،به میثاق نزدیک و نزدیک تر شدم تا وقتی که رو به روش از حرکت ایستادم.
به میثاقی که هیچوقت فکر نمیکردم یه تصمیم حماقت بار و احمقانه منو باهاش تا این مرحله از ارتباط و احساس بکشونه!
با تبسم به صورتش زل زدم و بعد کف دستمو دراز کردم و گفتم:
-حالا بده…
به جای اینکه اونارو کف کف دستم بذاره، خیره به صورتم پرسید:
به جای اینکه اونارو کف کف دستم بذاره، خیره به صورتم سؤال کرد:
-من بپوشم برات ؟!
پبشنهاد لذت بخشی بود.
از اون پیشنهاد های پرسشی که باید در جوابشون گفت نیکی و پرسش آخه؟!
سرم رو به آرومی تکون دادم و گفتم:
-اهوم!
نگاهش از چشمهام به سمت گردن و بعد س.ینه هام پایین اومد.
مکث کرد و پایینتر حرکت کرد تا وقتی که بین دو رونم مکث کرد.
چند لحظه بعد مجدداً سرش رو بالا گرفت و آهسته گوشزد کرد:
-من برات بپوشم درد داره!
جمله ی اخطاریش نفسم رو توی سینه حبس کرد و درونم رو داغ!
بازدم نفسم رو آرام رها کردمو لب زدم:
-دردشو دوست دارم…اگه به خوشی دردهای چنددقیقه پیش باشه…
تا اینو بیان کردم بازوم رو گراهی شد و کشیدم سمت خودش و بعد جای خالی داد و منو با صورت به در تکیه داد.
جوری که پشت به خودش باشم.
کف هردو کف دستم رو به در تکیه دادم و لبم رو به دندون گرفت.
از پشت بهم چسبید و بعد کف کف دستش رو به آرومی از روی شکمم کشید و با رد شدن از سینه هام ،انگشتاشو به گلوم رسوند.
اونارو بیخ گلوم گذاشت و آهسته گفت:
-فکر کنم هنوز ازت سیر نشدم مروا….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن