رنگ از صورت و رخم پرید وقتی چشمهام رو تیکه های شکسته ی اون ظرفهای چینی عتیقه که پر واضح بود قیمت گزافی دارن و نایاب هستن به گردش دراومد.
درد زخمهام از یادم حرکت کردن و جاشون رو وحشت این اتفاق گراهی شد!!!
این اتفاق ناخوشایند!
کلماتی که چنددقیقه پیش در مورد جهیزیه به زبون آورده بود هی تو سرم اکو میشدن و قلبم رو به تکاپو مینداختن.
اگه واقعا اینها موروثی باشن و قرار بود بعد از این به خواهر کویچکترش برسن پس من چه خاکی باید بر سر خودم می ریختم ؟؟؟
چه جوری میتونستم این اتفاق رو جبران کنم؟
با تاسف سرش رو به چپ و راست تکون داد و اظهار کرد:
-چُ چُ چ چ….ریدی! تیکه بزرگت گوشته!
خانم دکی جرواجرت میکنه!
خودمو جمع و جور کردم و با همون دست زخمیم که ازش خون میچیکد تیکه های شکسته ی ظرف رو جمع کردم وکف دستپاچه و سراسیمه، تته پتان کنان گفتم:
-آقا…آقا میثاق…ب…بخدا…بخدا نفهمیدم چ…چیشد…ندرک کردم چیشد.
این سگتون جویی…مویی نمیدونم چی چی…این حمله که کرد سمتم نمتوجه شدم چیشد پیش کف دستی ها از دستم افتادن رو زمین! به جان مادرم اگه عمدی باشه!
من…من نمیخواستم اینطوری بشه.
با اینکه می دید و میفهمید چقدر اون لحظه دچار وحشت و استرس شدم اما به جای اینکه منو آرومم کنه تا کف دستکم تا مرز سکته کردن پیش نرم تو همون حالتی که یه زانوش رو زمین بود و دستش هی سگش رو نوازش میکرد چرخید و انگشت اشاره اش رو به سمت قسمت مشخصی از کنج سقف گرفت و بیان کرد:
-اونجارو ببین…میدونی اونجاچیه؟
رد کف دستشو دنبال کرد و یه نگاه گذاری به جایی که بیان کرده بود انداختم و بعد جواب دادم:
-نه!
نیشخندی زد و خودش جواب داد:
– دوربینه!
نیشخندی زد و خودش جواب داد:
– دوربینه!
متعچب و آروم و همچنان با ترس پرسیدم:
-دوربین ؟
سرش رو به معنای مثبت بودن کلمه ی پرسشیم تکون داد و بعد بازهم سگش جویی رو نوازش کرد و گفت:
-آره…همچی هم ثبت شده.
احتمالا فردا پسفردا از طرف کلانتری میان سراغت…اون هم به جرم دزدی!
نمتوجه شدم چرا تا اینو اضافه کرد و تا من دوباره رد نگاهشو دنبال کردم و رسیدم به اون دروبین نصب شده ی کنج دیوار ته قلبم خالی شد.
به زانو رو زمین نشستم و با قورت دادن آب دهن خشک شده ام خیره به اون آدم بی احساس اضافه کردم:
-آقا میثاق من…من اگه بیفتم کلانتری من…من…
من هیشکی رو ندارم بیرونم بیاره…تورو خدا یه کاری کنین! بیچاره میشم…
ب….بخدا….بخدا عمدی نبود….
من شبیه بغض یا کریم بودم و اون شبیه آدم اهنی ای که یاسین خوندن تو گوشش،فرو کردن میخ آهنی در سنگ بود!
خونسرد جویا شد:
-سابقه داری! ؟
بهشدت بهسرعت جواب دادم:
-نه!
تبسمی خبیثانه رو صورت خودش نشوند و بدای بیشتر ترسوندن و حرص دادن من بیان کرد:
-در آینده ای نزدیک میشی!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن