شاید یکی دو قاشق ته ظرف مانده بود که سالار هم بعد از بدرقه کردن رسید و بیان کرد:
_دختر عمو دیگه نخور منم گرسنمه
لحنش به قدری بامزه شده بود که به حرفش گوش کردم و ظرف و قاشق را به کف دستش دادم.
_لطف میکنی اگه یه قاشق تمیز بهم بدی!
نگاه ریز کردم و اضافه کردم:
_دهنم تمیزه تمیزه
لبش کج شد و موهای کمی کشیدهش شاید به گمانم تکانی خورد که قرنیه هایم باری روی لبهایش و قدری روی موهایش متمرکز شد.
_ترنم خانوم من ممکنه اگه وجه اشتراکامون زیاد بشه خبطی بکنم خدای نکرده که به شما دختر مذهبی بر بخوره ها !
گندش بزنند این مرد را…..
با این نگاهان هیزش…..
با این حرف های شوخش……
عصبانی رو گحرکت کردم و به آشپزخانه حرکت کردم.
با صوتی کشیده بیان کردم:
_من دارم برای خودم تخم مرغ درست میکنم میخوای؟
وارد آشپزخونه شد و من منتظر نگاهش کردم.
_درست کن دخترِ حاجی من الان انقدر گرسنمه که میتونم توی باریکاندام مردنی رو هم بخورم
دیدهانم به آنی گرد شد و اورا به خنده انداخت.
مثل اینکه از دیشامگاه تا بحال به سرش چیزی خورده بود.
پسرک هیز حاج محمود را خودم باید ادب میکردم.
اخمی کردم و تخم مرغ هارا درون کاسه شکستم و هم زدم.
روغن ریختم و داغ که شد مایع را درونش ریختم.
سفره را روی میز انداختم.
چراا از حرکت ایستاده بود نگاهم میکرد؟
حق داشتم با همین ظرف بزنم توی سرش تا چشمان هیزش را از من بگیرد؟
قرار گرفت و بی توجه به من برای خودش لقمه میگرفت.
آنقدر تند که من متوجه شدم نجنبم تمام میشود و زودتر از او لقمه نجویده بعدی را نوش جان میکردم.
_آفرین خانوم
درسته اسمی زنمی ولی من زن لاغر نمیخوام ادامه بده همین طوری !
در دیده هایش زل زدم و گفتم:
_جناب عالی غلط میکنید
بنده همینی که هستم را زیادی قبول دارم
ابرو بالا انداخت و بیان کرد:
_تو به من اظهار کردی غلط کردم؟
اضافه کرده بودم جهنم برات میسازم؟
اخلاقمو خوب گراهی شدم برات دور بر ندار خانوم!
بغض کردم.
همین صبح بود که فکر میکردم از کدام جهنم حرف زده است.
و من چه خوش خیال بودم.
.
.
.
مادرم زحمت کشیده بود از غذاهای شب که اضافه وارد شده بود یک قابلمه آورده بود.
و برای ظهر و شب انگار غذا داشتیم.
وقتی آقا بلند شد و به اتاق راهی شد و من با تمام حرصی که از کف دستش داشتم سفره را جمع کرده و ظرف های اندک را شستم.
وسایل را از توی صندوق ها خارج کردم و توی کابینت جا دادم.
وقتی هم که نره غول تشریفش را آورد اضافه کردم تا صندوق هارا به اتاق ببرد.
دیگر نیازی به آنها نبود و میتوانستم به مولین برگردانم.
هیچ کاری جز زل زدن به منزل نداشتم که انجام دهم.
آن بی شعور هم که چپیده بود توی اتاقش….
قد بلند شدم و از آشپزخونه خارج شدم.
خزان و سرخوشی دیشب با نگاه اشکی شان دلم را به درد آوردند.
خودم کم غصه خودم را میخوردم آن بیچاره ها هم برایم دل می سوزاندند.
قصد کردم با تلفن منزل به آنها زنگ بزم.
تلفن جمشاهده کرد بود و من زیادی ذوق داشتم.
چند بار دستم را روی صفحه اش تکان دادم و شماره منزل شادی را گرفتم.
آوای مادرش توی گوشی پیچید و من حض کردم.
صوتی مادرش توی گوشی پیچید و من حض کردم.
مادرش نمونه نداشت واقعا !
_سلام خاله شهین، شادی جان هسسریع؟
با مهربانی اضافه کرد:
_تویی عروس خانوم؟
و من دلم را انگار کسی چنگ زد!
کدام عروس؟
_آره خاله جان
_خوشامگاهخت بشی مادر الهی
من فقط تبسم زدم و با صدایی که شاید به گوش های خودم هم به زور رسید تشکر کردم.
آوای مسروری که در گوشم هایم طنین انداز شد مثل اسمش مسرور شدم.
انگار تمام حرف های سالار پوچ شد و به هوا حرکت کرد.
_سلام دختر، خوبی دیشب چطور گذشت؟
با خنده گفتم:
_عالی!
خندید و با لحن ساکت تری گفت:
_متوجه شدی اظهار کردم خوش می گذره با پسرِ حاج محمود
مشاهده کردی؟
الانم که ذوق زده ای!
صدای قهقهه ام به هوا حرکت کرد.
او چه فکری میکرد و من در چه فکری بودم!
_شادی دیشب هیچ اتفاقی نیفتاد
راستش بین خودمون باشه به کسی چیزی نگو
البته خزان مشکلی نداره
_جدی میگی؟ خواجه بود طرف؟
باز صدای خنده ام کشیده شد.
ملایم تر مبادا صدایم را بشنود به سرخوشی گفتم:
_خواجه کدومه بابا !
رو می دادم بهش ازم بالا میراهی شد.
دیشامگاه یک سیلی هم از من نوش جان کرد تا فاصله اش را با من حفظ کند !
از آن طرف خط با صوتی بهت زده ای اظهار کرد:
_دروغ میگی !
_دروغم کجا بود.
کمی جا به جا شدم و با دیدن چهره به خون جای گرفته اش با آوای لرزانی رو به شادی اظهار کردم:
_خوشحالی جان من بعدا زنگ بزنم؟
شادی که قطع کرد با لحن ترسناکی که اصلا آن را درک نمیکردم اضافه کرد:
_من ازت بالا میحرکت کردم؟
هه خواجه بودن رو به ریش ما می بندی؟
من بخوام ازت بالا ببرم تو که سهله خدام بیاد زمین نمیتونه جلومو بگیره
استغفراللهی گفتم که دستم را کشید و از جا کندم.
آخی بیان کردم که محکم هلم داد و من رو توی اتاق پرت کرد.
زهره ترک شده بودم.
لعنت به من و آن زبان بی جایم.
سگک کمربندش که باز شد از ترس پاهایم را جفت کردم.
نکند کاری با من بکند؟
گرچه من همسرش بودم.
بهیکباره کمر بندش بالا آمد و تن و بدن نحیفم را نشانه گحرکت کرد.
من که توقع چنین کاری را نداشتم یکباره جیغم به هوا رفت.
گوش داد و بیشتر زد.
آنقدر زد که انگار کف دستان خودش درد گحرکت کرد که رهایم کرد.
میل داشت بیرون برود ولی با حرفش داغانم کرد:
_دیگه برای کسی زنگ نمیزنی درک کردی؟
دیگه با اون دوستات همنشینی نمیکنی
خونه آقا هم با خودم میری با خودم می آیی
تو روت بخندم سر زیستن که فقط منو تو باید ازش بدونیم رو همه جا جار میکشی و با خنده از این میگی که نتونستی شب حجله شوهرتو تمکین کنی؟
بدنم درد میکرد، اما حرف هایش حقیقت بود.
راست میگفت من نباید میبیان کردم.
من نباید زیستن ویران شده ام را خار دیده خودم می کردم.
نباید
نباید
نباید
آن هم با خنده انگار چه کاری کرده ام!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن