وقتی به منزل رسیدند هونر چمدان را کنار در گذاشت و همانجا وسط هال دستهایش را برای نیلوفر باز کرد.
_بیا ببینم توی فرودگاه نتونستم طوری که میخوام بغلت کنم
نیلوفر به سویش پرواز کرد و طوری در آغوش هم فرو راهی شدند که تپش قلب یکدیگر را حس میکردند.
_نحیف اندام و ظریف… من عاشقتم بووکه شووشه… و چه بوی خوبی میدی
_هونرم… اامان باره قلبهامون اینطور به هم چسبیده. نزدیک نه ها، چسبیدن
_چسبیدن نه ها، یکی شدن
_بله، ماورای نزدیکی
_مثل الماس یک تکه
نیلوفر سرش را بلند کرد و با تمام عشقش هونر را نگاه کرد.
_عاشق حرفاتم
_و من عاشق همه چیزتم
هونر انگشتش را به صورت، گردن و استخوان ترقوهی او کشید و اضافه کرد
_در استخوان ترقوهت میشود شراب نوشید
عاشقانه به مرد جوانی که قلب و ایمانش را میربود نگاه کرد و بیان کرد
_شاعری یا ساحر؟
نگاه هونر برقی زد و بیان کرد
_عاشقم
و لالهی گوش دختر را بوسید. نیلوفر دیدههایش را بست و پیشانیاش را به سیب گلوی هونر چسباند.
_همواره عاشق شدم سیبک گلوت رو و ریش و سیبیلت رو لمس کنم
هونر با خنده سیبیل و ریشش را به گونهی نیلوفر کشید و بیان کرد
_منم همیشه دلبسته شدم توی چشمهات غرق بشم و لبهای بوسیدنیت رو ببوسم
نفس نیلوفر حبس شد و ناخودآگاه به لبهای خوش فرم هونر چشم دوخت و او ادامه داد
_بعد از نگاههات همیشگی لبهات برام جذابترین بودن
ضربان دل هر دو بالا حرکت کرده بود و هونر در حالیکه او را بین بازوانش داشت گفت
_اجازه میدی ببوسمت؟
نیلوفر در حالیکه دلش توی دهانش میزد، با نگاهانش تائید کرد و صورتش را به صورت هونر نزدیکتر کرد. نفسشان روی صورت هم پخش شد و هونر آهسته لبهایش را روی لبهای او گذاشت. چندین ثانیه همانطور ماندند. زیباترین حس دنیا بود و نیلوفر حس کرد دارد با دهان هونر آمیخته میشود. بوسه و آمیختگی لب و دهان عاشق و معشوق با هم، حتی از آمیزش پیکرها هم عمیقتر و محسوستر است. هونر نبض شتابزده و ضربان شدید نیلوفر را حس کرد و شیفتهی بکر بودن احساساتش شد.
_تپش دلت رو مثل کبوتری توی دستهام حس میکنم
و دوباره لبهایش را به لبهای نیلوفر فشرد و اینبار با عطش و پشت سر هم بوسیدش.
انگشتهای ظریف نیلوفر تیشرت هونر را فشرد و در لبهای مردی که عاشقش بود مثل یک رویا غرق شد.
لبهای هونر را دوست داشت و در عکس پروفایل تلگرامش دید میزد و فکر میکرد که بوسیدن آن لبها چه لذتی دارد.
باورش نمیشد که در حال بوسیدن همان لبها بود و هونر طوری میبوسیدش که انگار این حظِ لب گحرکت کردن و جان دادن پایانی نداشت.
بالاخره هر دو خمار و مست از هم جدا شدند و ته نگاههای هم خیره شدند.
_لبهای دلبرت چقدر خوشمزه هست دختر… قلبم برات آتیش گرفته
_قلب من هم… دوستت دارم هونر. خیلی بیشتر از قبل
آغوش و بوسهی داغی که بینشان اتفاق افتاده بود عشق و تمنای قلبشان را بیشتر کرده بود.
هونر کف دستش را به موهای نیلوفر کشید و گفت
_الان در کدامین پلهی عاشقی هستی؟
_چند پله هست؟
_ده پله
_پس روی پلهی هشتم هستم
_پس من هم روی پلهی نهم هستم. یادت باشه که من همیشگی بیشتر از تو عاشقت هستم
نیلوفر روی نوک پاهایش کشیده شد و اینبار او بود که لبهای هونر را عمیق و پر احساس بوسید.
********
دو روزگار از بازگشت هونر گذشته بود و او روزگار اول را با خانوادهاش و روز دوم را در گلفروشی گذرانده بود و بالاخره وقتی کارهای عقب افتادهاش تمام شد با بیقراری به نیلوفر زنگ زد.
_نیلو
_جانِ نیلو
_طعم لبهات هنوز توی دهنمه دختر خورشید
نیلوفر با خجالت ریز خندید و هونر اظهار کرد
_بیا گلفروشی یکم بغلت کنم
_دارم به بغلت معتاد میشم
_بیا سیرینم، پرواز کن و بیا
ساعتی بعد نیلوفر در گلفروشی بود و هونر احمد آقا و شاهین را مرخص کرده بود و دست او را گراهی شد و بالا برد.
روی کاناپه جای گرفتند و هونر موهایش را نوازش کرد.
_در تو هزار زن هست. با تو از زیستن سیر و خسته نمیشم
نیلوفر انگشتانش را لای انگشتان هونر قفل کرد و بیان کرد
_عاشق هر هزار زنِ درون من هستی؟
_عاشق هر هزار زن درونت هستم. قوی، مغرور، نحیف، مسئاماتپذیر، عصبانی، شکننده، پر از مهر، ناز، سرکش، قلببر، لطیف. همهی این زنهای درونت رو دوست دارم
********
هونر میتمایل داشت کم کم در مورد نیلوفر با خانوادهاش صحبت کند و بگوید که قصد ازدواج با او را دارد. میاطلاع داشت موافق نخواهند بود و نیان، یا دختری از کردستان را انتخاب خواهند کرد. اما در تصمیمش مصمم بود و حاضر بود به خاطر عشق بجنگد. باید راضیشان میکرد. آدمی نبود که خانوادهاش را رها کند و نیلوفر را هم رها نمیکرد.
صبح قبل از حرکت کردن به مغازه، به خونهی پدریاش رفت. خواهرش، هورا بغلش کرد و اظهار کرد
_بهبه خیره اینموقع صبح اومدی! افتخار دادی به ما
هونر به کنایه و لودگیاش خندید و بیان کرد
_درست متوجه شدی، خیره
هورا دیدهکی زد و اضافه کرد
_چه جور خیری؟ بازم میخوای بری سفر و برامون سوغاتی بیاری یا معجزه شده و میخوای زن بگیری؟
هونر هم مثل خودش دیدهکی زد و گفت
_میخوام زن بگیرم
هورا شوخی را فراموش کرد و با دیدههای گرد شده مادرش را بلند آوا کرد.
_داااااایه
هونر لبخند زد و اظهار کرد
_آتیش بپا نکن
و به مادرش که متعجب از آشپزمنزل بیرون میآمد خیره شد.
_دختر چرا داد میزنی؟
_سلام مادر
جلو حرکت کرد و صورت مادرش را بوسید و هورا با شادمانی اضافه کرد
_هونر میخواد زن بگیره
مادرش با چشمانی که پر از شادی شده بود نگاهش کرد و بیان کرد
_سلام عزیزِ مادر. راست میگه این دخترِ دیوانه؟
_بله، بیا بشین حرف بزنیم. بابا نیست؟
در حالیکه روی مبلهای راحتی مینشستند پدرش هم از اتاق بیرون وارد شد و هونر به احترامش سر پا ماند.
_صبحت خوب و خوش پسر. چه خبر شده هورا سر و آوا مسیر انداخته؟
هونر لبخند زد و سلام و علیک کرد و هورا بازوی پدرش را گرفت و گفت
_داره عروس میاد براتون ارقلبان خان
پدرش خندید و اظهار کرد
_بهبه مبااارک
کف دستی به شانهی هونر زد تا بنشیند و در حالیکه خودش هم کنار او روی مبل همیشگی و تکیاش مینشست بیان کرد
_پس بالاخره راضی شدی. هورا مادرم رو صوت بزن، آرزوی این روزگار رو داشت
هورا با شوق به اتاق مادربزرگش راهی شد و مادرش در حالیکه دیس شکلات را مقابل هونر میکشید اظهار کرد
_تاقانهکهم… نمردم و این روزگار رو هم دیدم
_صدوبیست ساله بشی مادر
_تو هم همینطور پسرم. خب تعریف کن چه عجب راضی به ازدواج شدی؟
_دیگه وقتش رسیده
_پس به داییت و طوبی خبر بدم
مادربزرگ هممسیر هورا با سرخوشی و قربان صدقه گویان به سالن آمد و هونر به احترامش کشیده شد و جلو رفت و بغلش کرد.
آوای مادربزرگ از شادی میلرزید و بیان کرد
_خدا رو شکر میکنم به خاطر این سرنوشت که دیدن عروس تو نصیبم شد
هونر کف دستش را گرفت و همگی روی مبلها نشستند و به مادرش که منتظر جواب بود نگاه کرد و گفت
_چیزی نیست که لازم باشه به دایی و زندایی خبر بدی
مادرش متعجب به پدرش خیره شد و نگاهِ هورا و مادربزرگ هم روی هونر ثابت ماند.
_پس نیان…
_کسی که میخوام باهاش ازدواج کنم نیان نیست مادر
همه سر جایشان تکانی خوردند و مادرش بیان کرد
_یعنی چی؟ اینهمه سال ما به نگاه عروس به نیان خیره شدیم و اونها به نگاه دولید به تو
_مادر، من تا به حال به شما گفتم نیان رو میخوام؟ یا به خودش حرفی در این مورد زدم؟
مادرش هاج و واج و ناراضی به پدرش و مادربزرگ خیره شد. هورا متعجب بقیه را نگاه میکرد و مادربزرگ با غمی که در چروکهای صورتش بود هونر را نگاه میکرد.
_نه، حرفی نزدی، ولی مخالفت هم نکردی
_من همواره اضافه کردم فعلا قصد ازدواج ندارم، اضافه کردم هیچکس رو امیدوار نکنید به نام من
پدرش متفکر هونر را نگاه میکرد و چند ثانیه بعد خاموشی را شکست و رو به همسرش اظهار کرد
_حق با هونره. شما خودتون بریدین و دوختین، این پسر تقصیری نداره
هورا که از حرف پدر جرات گراهی شده بود با شوق رو به هونر گفت
_حالا عروس خانم کی هست؟ میشناسیمش؟
مادرش آهی کشید و به مبل تکیه داد. مادربزرگ که در هر صورت با ازدواج هونر شاد میشد کف دستی به دامن قد بلند عروسش کشید و اضافه کرد
_حتما پسرم دختر شایستهای رو پسنمشاهده کرده و در نظر گرفته، خوشحال باش سروه
هونر رو به هورا و بقیه اضافه کرد
_اسمش نیلوفره. کورد نیست، فقط یه مادر داره و پدرش فوت کرده
مادرش اظهار کرد
_یعنی شایستهتر و سرتر از نیانه؟
_خوب و شایسته بودن نیان مبارکِ همسر آیندهش باشه و ربطی به من نداره. من میخواستم با دلدادگی ازدواج کنم، مثل خودت و بابا. و نیلوفر دختریه که عاشقش شدم
_فکر نمیکنی کورد نبودنش برامون مشکل ایجاد کنه؟ تفاوت فرهنگها مهم نیست برات پسرم؟
_نه مادر. خوبی و انسانیت در همهی فرهنگها و قبیلهها یکسانه
مادرش خواست چیزی بگوید که پدرش دیدههایش را به معنی “راضی باشید و حرفی نزنید” به هم فشرد و زبان همسرش را بست. فقط هورا بود که ریز لبخند زد و اضافه کرد
_خیلی دلم میخواد ببینمش هونر
_خواهید متوجه شد و مطمئنم همتون خواهید پسنمتوجه شد
مادربزرگ شکلاتی به دهان گذاشت و گفت
_بە هیوای پڕ بەرەکەتی و پیرۆزی
)انشاالله که خیر و مبارک باشه(
********
روزگارها میگذشتند و نیلوفر و هونر یا در گلفروشی و یا در خانهی هونر مشاهده کردار میکردند. هونر فعلا چیزی راجع به خانوادهاش به او ناضافه کرده بود و هورا هر روز اصرار میکرد که قراری گذاشته و نیلوفر را با او آشنا کند. مادر نیلوفر در اثر شیمیدرمانیهای زیاد و پیشرفت سرطان، بیمارتر شده بود اما به خاطر حالِ خوشِ دخترش تلاش میکرد خوب به نظر بیاید و نیلوفر از وخامت حالش خبردار نشود. خوشامگاهختی و مسروریِ این روزگارهای دخترش چیزی مثل معجزه بود و شب و روزگار دعا میکرد که ادامهدار باشد و لبش بعد از این بخندد.
آخرِ شامگاه، نگاهِ نیلوفر بین صفحه گوشی و مادرش که خوابیده بود در حرکت کرد و وارد شد بود و با هونر راجع به یک نقاش ژاپنی به اسم هوکوسای، که به Gakyo rojin manji به معنی “پیرمرد دیوانهی هنر” معروف بود، حرف میزدند. هر دو عاشق هنر بودند و نقاشی و ادبیات از وجوه اشتراکشان بود. از آنتوان چخوف که پزشکی را رها کرد و داستاننویس شد تا ویکتور هوگو که هونر میاضافه کرد در وقت تحریر شعرها و رمانهایش خود را لخت مادرزاد در خونه حبس میکرده، و نیلوفر کلی به این مسئله خندید، حرف میزدند و از با هم بودن و صحبتشان لذت میبردند.
_اسم کانال چقدر دلنشین شده
نیلوفر اسم کانال را، که حس میکرد خانهی او و هونر است، آوای سیرین گذاشته بود.
_دوست دارم در همه چیز ردی از تو باشه، همونطور که رد پاهات روی دلم هست
_آه دختر… ز جان خوشتر چه باشد ، آن تو باشی🥹
_جانِ منی هونر… یک لباس جمشاهده کرد خریدم برات بپوشم 🤭
_اُاُاُاُاُ بپوش و عکس بگیر برام ببینم
_باشه
کمی بعد عکسی با پیجادهن مشکی تنگ و بالای زانویش برای او فرستاد. زیباتر از همواره.
_این عکس… شما خیلی دلربا تشریف دارید. باید مثل ماه در آسمان که پی خودش میگردد نگاهتان کرد🥹🤗
_خوشت اومد؟ 😅
_از عکس بِکِشمت بیرون و …
_چی؟ 🙈🤭
_اگر اینجا بودی 😋
_خجالتم نده دیگه😅
_خجالتی بودنت رو دوست دارم. دخترِ همۀ هوسها هستی، چقدر میخوامت 😈
سری هم به کانال زدند و نیلوفر از توجه یکی از دختران کانال به هونر برآشفته شده و مثل گربهی خشمگینی از پشت گوشی چنگولهایش را درآورده بود. اما از محبت و وفاداری هونر به خودش مطمئن بود، زیرا عاشقی و صداقت او را در خیابان و مغازه و همه جا در حضور دختران و زنان و در دیدههایش و حرکت کردارش متوجه شده بود و شکی نداشت.
_دختره همش داره روت ریپ میزنه میخنده برات آقای بابان😏
هونر به حسادتش لبخند زد و نوشت:
_پسرها هم به پیامهای شما ریپ میزنن، منم کمکم دارم حسودی میکنم خانم مهرزاد🙃
_واقعا حسودی میکنی؟🤭 میدونی که نگاه من هیچ پسری رو جز تو نمیبینه
_البته پسرهای دیگر فقط اسمت را میدونن، اما من بوی روحت را میدونم☺️
_داری من رو میبری به پلهی دهم🥹
_خوبه، پس رسیدی به من. چی خوردی؟ الان چه بویی میدی دختر؟
_انار خوردم😅
_بوی انار میدی😍 میتونم شامگاهی که انار خوردی تا بامداد تمامی بدنت را ببوسم 😋😈
دلش از حرف هونر قیلی ویلی رفت و گر گرفت. هونری که خیلی از این حرفها به او میزد اما وقتی کنار هم بودند بیشتر از چند بوسه و بغلهای طولانی به او نزدیک نمیشد. شیفتهی پاکی و رفتار اصیل هونر بود و در این زمانهای که بیشتر پسرها در مجازی و واقعیت فقط دنبال لاس و سکس بودند، چنین پسری یک جواهر واقعی بود.
اما مدتی بود که فکری زجرش میداد و درگیرش کرده بود. این فکر که شاید هونر بدن او را به خاطر گذشته و روابطی که داشت، نمیخواست و لایقِ نزدیک شدن نمیاطلاع داشت، آشفتهاش میکرد. چند بار خواسته بود این موضوع را به او بگوید ولی حجب و خجالت و اینکه مبادا هونر فکر کند او سکس میخواهد، مانع شده بود.
********
بعد از یک هفته که همدیگر را نمشاهده کرده بودند، هونر از نیلوفر آدرس منزلی شاگردش را پرسید و دنبالش رفت. این یک هفته سرش گرم بیماری مادربزرگش و آزمایشگاه و سونوگرافی بود و دلش برای نیلوفر تنگ شده بود. فقط تلفنی حرف زده بودند و نیلوفر هم مشغول درمانِ دورهی مادرش بود.
وقتی نیلوفر سوار ماشین شد، هونر کف دستش را گراهی شد و گفت
_سلام ماهِ من
_سلام خورشیدِ من
هونر خندید و نیلوفر بیان کرد
_بله تو نورِ حیات منی
هونر کف دست نیلوفر را به لبهایش چسباند و بوسید و بیان کرد
_خسته و مشتاق دیدارم. نیاز دارم بغلت کنم
و ماشین را سمت خونهاش راند. وقتی رسیدند نیلوفر دست به کار شد تا غذایی برای هونر آماده کند.
از پشت بغلش کرد و بیان کرد
_از بیرون سفارش میدم بیا بشین
نیلوفر که با بدن ظریف و باریکش در آغوش هونر گم شده بود، کف دستانِ دورِ تنش پیچیده شدهی او را بوسید و بیان کرد
_تند یه چیزی درست میکنم، کاری نداره که همش گیاه و علف میخوری
بدجنسانه خندید و هونر بیشتر بدنش را فشار داد و اظهار کرد
_که علف میخورم آره؟
و لپش را از پشت گاز گرفت. نیلوفر غش غش خندید و سعی کرد از دستش فرار کند.
_آخ آخ ببخشید شوخی کردم
_چطوره تو رو بخورم برای ناهار؟
_منو نقووول
لبهایش را محکم بوسید و زمزمه کرد
_شکرعسل برای خوردن هست
طولانی از هم بوسه گرفتند و بالاخره نیلوفر خودش را عقب کشید و گفت
_هونر عقل و هوش منو نگیر، گرسنهای بذار غذا درست کنم. هر چند که نمیدونم چه غذای گیاهی درست کنم
_تو حتی اگه گوشت هم بپزی میخورم
متعجب به او نگاه کرد و اظهار کرد
_شوخی میکنی؟
هونر عاشقانه نگاهش کرد و اضافه کرد
_نه، میخورم چراکه توی غذایی که تو بپزی عاشقی هست و رد نمیکنم
_ای پدرسوخته چند ماه قبل اینو نمیاضافه کردی و مجبور بودم غذاهای وگن بپزم برات
هونر چشمکی زد و گفت
_اونوقتها روی پلههای عشق نبودیم
بعد از ناهار و خوردن میگوهایی که نیلوفر از فریزر پیدا کرد و سرخ کرد روی کاناپهی سه نفرهای که جای همیشگیشان شده بود نشستند و هونر نیلوفر را از پشت بغل کرد. موهای دختر را بوسید و زیر گوشش زمزمه کرد
_آرامشم
نیلوفر پیشانیاش را به چانه و ریش هونر کشید و گفت
_روشنایی چشمهام، نفسم
کف دستهایشان توی هم قفل شده و روی سینهی نیلوفر بود و هونر گفت
_بوی نفسهات… بدون تو حیات یک ژرفای بیانتهاست
_کاش بدونی چقدر عاشقتم. از پلهی دهم عاشقی هم گذشتم و به سوی آسمان پرواز کردم
_سیرینِ من… به قول کافکا «بالِ تو را میبوسم پرنده قلبم» حتی قلبم میخواد از موهات و پیشونیت تا مچهات و پشت زانوهات و ساق پاهات را ببوسم
ضربان قلب نیلوفر شدت گرفت و در آغوش هونر مچاله شد. اما از طرفی آن موضوع دلخورکننده به ذهنش وارد شد و بغض در گلویش جای گرفت. نتوانست مانع فرود اشک از نگاهش شود و هونر خیسی اشک او را روی کف دستش حس کرد و گفت
_ببینمت، گریه میکنی؟!
تنهی او را از روی سینهاش جدا کرد و نگاهش کرد. بغض نیلوفر بیشتر شد و سرش را تکان داد.
_چیشد نیلو؟ بگو ببینم
_هونر تو من رو نمیخوای؟
_مگه میشه نخوامت؟ چه فکرهایی توی اون سر قشنگت هست؟
_خب… راستش… یه چیزی هست که من خیلیم راضیام ها، ولی یه فکری در موردش اذیتم میکنه
هونر اشک دیدههای او را پاک کرد و گفت
_زود بگو ببینم چیه
_توی این مدت هیچوقت نتمایل داشتی بهم نزدیک بشی، حرفهایی میزنی که حس میکنم منو میخوای اما… ولی وقتی با همیم فاصلهت رو حفظ میکنی. به خاطر گذشتهم و روابطم دوست نداری به من کف دست بزنی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن