مثلا نگران دوستش بود مبادا عاشق و قلببستهی یک مرد زندار شود و بیخبر از آنکه دوستش دقیقا زن همان مرد است.
– الان به چی داری میخندی؟
قیافهی چپر چلاقش زیادی خندهدار بود و شدت نفهمیاش را از خندهام نشان میداد.
به خودم آمدم و گلویی صاف کردم. خداراشکر آوای خندهام به قدری نبود که نگاهها را به این سمت جلب کند.
اخم کرده منتظر توضیحی از جانب من بود.
قیافهی بور و چشم و ابرو مشکیاش برایم به شدت جذاب بود.
– هیچی…فقط خیلی باحالی!
با حرص لب به دندان گحرکت کرد و مشتی حوالهی بازویم کرد. آخی اضافه کردم و خودم را عقب کشیدم.
– اِنقدر وحشی نباش!
– حقته…مثل دیوونهها میزنی زیر خنده بعد به من میگی بهشدت باحالی! بگو چرا زدی زیر خنده وگرنه همین وسط رسوات میکنم.
با تلاشی که سعی در پنهان کردن خندهام دارم، کف دستی به موهایم میکشم.
– هیچی بابا…راجب اون پسره دیگه چه اطلاعاتی داری؟
دیدهانش فکر کنم جای بیشتری برای گرد شدن نداشت.
همچنین دهانش!
– روانی من دارم بهت میگم پسره زن داره بعد میگی اطلاعاتی ازش نداری؟ سالمی تو آیا؟
برای مهار خندهام لب به دندان میگیرم و فشار اندکی وارد میکنم.
– نه خب…یه سؤاله دیگه…مگه حتما باید به اون آقا حسی داشته باشم که سؤال بپرسم؟
پشت نگاهی نازک کرد:
– نه خب…نگاهت یه چیز دیگه رو میگه!
کلافه پوفی کردم و چشم در حدقه چرخاندم. ول کن نبود!
– خیله خب…تو حالا بگو.
شانهای بالا انداخت.
– چندماه پیش…فکر کنم شش یا پنج ماه پیش بود که خبر ازدواجش تو دانشکده پیچید، ما که باور نمیکردیم زیرا اصولا به هیچکس رو نمیداد.
به قلبیل خواستنی بودن بحث خودم را جلو کشیدم و کف دست تکیه گاه چانه کردم.
– خب؟
دیده غرهای به سمتم رفت.
– خب به جمالت…هیچی دیگه ما هم مشاهده کردیم حلقه تو کف دستشه باور کردیم، البته اینم برات بگم که یه عده گفتن بخاطر اینکه دخترا اذیتش میکردن و مرتب بهش پیشنهاد میدادن الکی یه حلقه انداخته چراکه نمیدونم بدونی یا نه…پسره از این مذهبیاست!
اخمی کردم و سرم را بالا گحرکت کردم.
– یعنی چی بهش پیشنهاد میدادن؟
حواسش جمع زیر و رو کردن کتابهای درون کیفش بود و خداراشکر قیافهی درهم مرا نمیدید.
– آخه این پسره از اون مغروراست که به هیچکس پا نمیده، علاوه بر اون به دلیل دکتر بودنش کِیس مناسبی برای دختراست و اگر بخوایم ناحقی نکنیم واقعا خوش تیپه!
از ایناست که آدم جذبشون میشه.
این خاری که پیچکوار در حال چرخیدن گردِ دلم بود را چه میگفتند؟ هر چه که بود اامان بار بود که رخ میداد و به شدت اذیت کننده بود.
– تو…این خبرا رو از کجا میدونی؟
با خرسندی کتاب مورد نظرش را از کیف بیرون آورد:
– تو که میدونی من چقدر خرم میره تو این ترم بالاییآ!
یعنی در فکر چندین دختر میچرخید؟
کلافه بودم و این از گر گحرکت کردن یکبارهی بدنم مشخص بود. دست بالا بردم و سریعی خودم را باد زدم.
– بچهها کلاس کنسله استاد نمیآد!
نیلو لب به غر باز کرد:
– خب چرا زودتر ناضافه کردن؟ یه ساعته ما رو اینجا معطل کردن!
بیتوجه به غرهایی که در کلاس میپیچید کیفم را روی شانه انداختم و عزم بیرون راهی شدن کردم.
– کجا؟
وایسا این کتابا رو بذارم تو کیف بیام.
بیحوصله کف دست به سینه ایستادم و بچههای درحال خروج را دیدم.
کم کم کلاس خلوت شد و چند نفری وارد کلاس شدند که من رو به سمت نیلوفر چرخاندم:
– نیلو بدو دیگه یه ساعته توقف کردم!
بلند شد و کیفش را روی شانهاش گذاشت.
– کو یه ساعت؟ به پنج دقیقه ایستادنت میگی ی…اُو…چه حلال زاده هم هست!
ابرو بالا انداخته رد نگاه متعجبش را گرفتم.
در کنار آن چند مردی که وارد کلاس شده بودند، فراز هم بود!
کف دست و پاهایم لرزید و تند رو گرداندم.
– بدو بیا بریم دیگه!
سری تکان داد و باشهای زمزمه کرد. سرم را پایین انداختم و تا تمایل داشتم از کنارشان رد شوم، آن چیزی که نباید میشد شد!
– خانم محمدی جزوهتون رو نمیخواید بگیرید؟
چرخش سر فراز را به سمتم حس کردم اما بیهیچ نیم نگاهی به سمت پسرک پشت سرم برگشتم.
لعنت به این شانس نداشته که فراز از هیچی خبر نداشت! بدبخت به منی که این روزگارها حلقهام را گم کرده بودم.
پر استرس دلم میکوبید و ای کاش پسرک کف دست از خیره شدنم بر میداشت!
– ممنون.
کف دست جلو بردم تا جزوه را تحویل بگیرم اما در طی یک حرکت دستش را عقب کشید.
– اول از همه میل داشتم ازت تشکر کنم بابت اینکه جزوهت رو بهم دادی، واقعا کمک بزرگی بهم بود زیرا هیچکس اینکارو نمیکرد!
قلبم دیگر یکی در میان میزد.
بدبختی از سر و رویم میبارید و من از غیرت فراز بدجور خبر داشتم.
به پته پته افتادم:
– خوا…خواهش…میکنم.
و باز هم دستم را برای گرفتن جزوه جلو بردم بلکه این بحث را و بدبختی پشت بندش را پایان دهم.
– میخواستم برای تشکر از این لطف، به کافه دعوتت کنم…خوردن یه نوشیدنی به جایی بر نمیخوره!
متوقف شدن دل و نفسم فقط در یک لحظه اتفاق افتاد. دیگر نفسی را حس نمیکردم که از جاده بینی بالا برود و غرش فراز که در کلاس پیچید فاتحهی خودم و او را خواندم.
تمام شده بود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن