یه جوری که انگار تعجب کرده باشه حرفم روقطع کرد وسؤال کرد:
_صبرکن چه برعلیه کردنی؟ ازچی حرف میزنی؟مگه بجز معذرت خواهی و اعتراف به عاشقیم چی بهشون بیان کردم که علیه تو کنمشون؟ چرا باید خانوادت رو برعلیه توکنم اصلا؟
هرآدمی خواستگاری میره و من هم عشقم رو یکبار دیگه از خانواده اش تمایل داشتگاری کردم.. فقط همین!
_تمایل داشتگاری نکن! اونا نمیدونن تو کی هستی و چه کارهایی بامن کردی..
ازخیانت و کثیفکاری هات خبر ندارن وباخودشون فکرمیکنن تو پسر پیغمبری و عاشق … ومن یه دختر بی احساس و تنوع طلب و پست فطرت!
_من خیانتکار و کثیف نیستم سارا..
باورکن سوتفاهم شده.. بیا رو در رو باهم حرف بزنیم و سوتفاهم هارو برطرف کنیم.. خواهش میکنم!
_باشه سوتفاهم بوده قبول! توهم بنده پاک وبیگناه خدایی اینم قبول!
اما هیچکدوم از این ها نظرم رو عوض نمیکنه کوهیار!
مخصوصا بعداز اون روز با اون آبروریزی که جلوی خونه ی پندارها جاده انداختی.. مخصوصا وقتی که درک کردم آدم نشدی و هنوزم انگ هرزگی می چسبونی و تهدید میکنی!
_سارا؟
این صوتی آرش بود که درست پشت سرم یابهتره بگم کنار گوشم اسمم رو صوت زده بود!
باتعجب به پشت سرم نگاه کردم که صدای قد بلند کوهیار اونطرف خط باعث شد گوشیمو از گوشم دورکنم!
_با اون مرتیکه دزد ناموس بیرونی سارا؟ آره؟ توداری جلوی اون به من جواب رد میدی؟ وای خدا لعنتت کنه.. اینها انگ نیستن بخدا که عین واقعیته وتو هزر ازآب دراومدی..
کف دستمو به نشونه ی از حرکت ایستادن واسه آرش قد بلند کردم و هممدت جواب کوهیار رو دادم:
_چرت وپرت گفتنت تموم شد؟ اگه تموم شد میخوام گوشی رو قطع کنم! ضمنا من باکسی بیرون نیستم و همسر آقای پندار بیمارهستن و ایشون رو آوردیم بیمارستان!
_توگوه خوردی دروغگوی خائن پندار همین الان جلو دیدهمه!
_دیگه داری شورشو درمیاری خداحافظ..
گوشی رو قطع کردم و بعداز سایلنت کردنش انداختم توی کیفم ورو به آرش اظهار کردم:
_کاری داشتی؟ خبرتازه ای شد؟
باقلبخوری سری تکون داد وبا چشم به گوشیم اشاره کرد وگفت:
_انگار نامیل داشته واست شر درست کردم! نمیخواستم داستان درست کنم!
_نه اصلا اینطور نیست.. چیزمهی نبود… بامن کاری داشتی؟
کلافه کف دستی به گردنش کشیدو گفت:
_هوم! میل داشتم بگم میتونی بری و مجبور نیستی اینجا بمونی!
باتعجب به صورت رنجورش چشم دوختم واظهار کردم:
_واسه چی برم؟ اصلا مگه میتونم برم؟
_اضافه کردم واست شرنشه به هرحال اصراری به موندت نیست! نسیم هم داره میاد…!
_دفعه قبل هم اظهار کردم که این حرف اشتباهه و شری در کارنیست.. مگه من چه کار اشتباهی میکنم که واسم شر بشه؟ من سرکارم هستم ودارم به وظیفه ام عمل میکنم.. ولی اگه نسیم با بودن من مشکلی داره…
بی حوصله میون حرفم پرید و همونطور که به طرف بخش، برمیگشت اظهار کرد:
_چرت وپرت نگو.. فعلا که انگار کسی دیگه با اینجا بودنت مشکل داره!
دنبالش راه افتادم و گفتم:
_صبرکن ببینم چی میگی تو؟
بدون حرف برگشت نگاهم کرد .. اومدم حرفی بزنم که صدای گوشیم مجدداً بلند شد
پوزخندی زد و باقدم های کشیده اونجا رو ترک کرد!
پوف کلافه ای کشیدم و اومدم گوشیمو جواب بدم و هرچقدر میتونم به کوهیار بگم که بامشاهده کردن شماره ی پندار نفسم رو یکجا بیرون فرستادم و کلمه ی اتصال رو لمس کردم..
_الو سلام…
_سلام دخترم.. کجایید؟ آمنه حالش چطوره؟ خوب شد؟
به ساعت روی مچم نگاهی انداختم.. حدودا هفت ساعت از اومدن ما به بیمارستان گذشته بود.. از این همه دلواپسی و لرزش آوای ساختگی پوزخندی روی لبم نقش بست… انگار پوزخندهای حرص درار آرش به من هم سرایت کرده بود..
بدون اینکه به حرف هام فکر کنم و کنترلی روی زبونم داشته باشم گفتم؛
_بستگی داره ازسوال هایی که سؤال کردید، انتظار شنیدن چه جوابی داشته باشید..
_بله؟ متوجه نشدم…
_یعنی اینکه من نمیدونم چه جوابی شادتون میکنه متاسفانه اما باید بگم همسرتون دچار سکته مغزی شدن و بعداز یک بار احیا شدن، بخش آی سی یو هستن و باید منتظر بیدار شدنشون باشیم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن