رز مـشــــــکـــیـ چـشـمانتــ پارت ۱۶

از زبان بهراد :

بی هدف راهی شدم تو سالن ، نگاهم به کیسه ای کشیده شد که کف دست تیدا بود .

وسایلش رو ریختم بیرون

با دیدن آذین ها

و ساعتی که واسم گحرکت کرده بود خشکم زد .

خدایا …

نمیخوام منو ببخشه

فقط طوریش نشه .‌..

از زبان تیدا :

متاسفانه چشم هامو باز کردم

متاسفانه هنوز زنده بودم …

من هنوز نفس میکشیدم …

در اتاق باز شد

با مشاهده کردن بهراد و سینی صبحانه ای که دستش بود ، حالت تهوع گحرکت کردم

تموم صحنه های دیشامگاه تداعی میشد واسم .

دویدم تو حموم

چون چیزی نخورده بودم فقط اسید معدم رو بالا آوردم .

راهی شدم بیرون

بهراد با نگرانی سؤال کرد :

حالت خوبه ؟

میمیل داشتم حرف بزنم ، اما نمیتونستم .

سه بار سئوالشو تکرار کرد و وقتی جوابی ازم نگوش داد یه قدم اومد به سمتم که کف دستمو گذاشتم رو گوش هامو شروع کردم به جیغ زدن

دیوانه وار خودمو زمین زدم

بهراد اومد میخواست بگیرتم ولی من کف دست و پا میزدم .

از اتاق که رفت بیرون جیغ هام قطع شد .

نفس هام کشدار شده بود

انگار تو اون عمارت مجلل ، من در پی ذره ای اکسیژن بودم ‌

ای فلک گر من نمیزادی اجاقت کور بود ؟

من که خود راضی به این خلقت نبودم زور بود

ای فلک گر من باشم یا نباشم کار گردون لنگ نیست

گر بمانم یا بمیرم کسی بی‌قرار نیست

ای شعر مورد علاقه ام بود چراکه وصف حالم بود

اگه انسانی تو زیستنم داشتم که بتونم بهش وصیت کنم ، قطعا میاضافه کردم این شعر رو ، روی سنگ قبرم بنویسه .

حالم بهم میخورد از خودم

از کی انقدر ضعیف شدم ؟؟؟؟

بهراد ، همه چیزمو ازم گراهی شدی

همه چیزتو میگیرم .

از اتاق حرکت کردم بیرون …

دوباره با دیدنش لرز کردم …

نمیمیل داشتم ضعف نشون بدم ، پس اهمیتی ندادم

– تیدا … خوبی ؟ ببین من ..

کف دستمو به نشونه ی سکوت بالا آوردم

رفتم تو آشپزخونه ، یه لیوان آب یخ خوردم .

پشت سرم اومد ، تا خواست چیزی بگه ، پیش کف دستی کردم :

بهراد الان دیدنت حالمو بد میکنه

لطفا هیچی نگو

پشت بهش وایساده بودم ، اما خوب میتونستم کف دست های مشت شده اش رو تصور کنم

کلافه اضافه کرد :

من دارم میرم کارخونه ، چیزی لازم داشتی زنگ بزن .

جوابشو ندادم .

تا از در رفت بیرون رفتم تو اتاق

کوله پشتیمو بر داشتم .

اول از همه راهی شدم و دوربین های مداربسته خونه رو خاموش کردم

کارت بانکی ، به همجاده طلاهایی که کادو عروسی بود رو برداشتم

چند دست لباس راحتی هم گذاشتم تو کوله و چادرم رو پوشیدم

پامو که از اون قفس لعنتی گذاشتم بیرون ، ناخودآگاه دویدم .

بی هدف ، تو خیابون ها میدویدم

یه ساعتی میشد داشتم الکی پرسه میزدم

جای گرفتم گوشه جدول کنار خیابون

یه بی ام دبلیو مشکی جلو پام ترمز زد .

دو نفر ازش پیاده شدن ، ناخودآگاه وحشت کرده ، از جا پریدم .

تا بخوام چیزی بفهمم ، گحرکت کردن و انداختنم تو ماشین .

تمایل داشتم پیاده شم که مشاهده کردم یه مرد کنارم نشسته .

با تبسم اظهار کرد :

سلام

– بر فرض که علیک

رو به رانندش اظهار کرد :

مسیر بیوفت

– چی چی رو جاده بیوفت

هوی با توولی داری کجا میبری منو

میریم پیش جادوی سیاه

– جادوی سیاه کیه؟

هیسسسسسسسس

بزار برسیم به عمارت بانو ، بعد صحبت می کنیم . نترس بهت آسیب نمیزنم

تمایل داشتم حرفی بزنم که با متوجه شدن نگاهش تقریبا خفه شدم با ضرب و زور از ماشین پیادم کردن

اوففففففففففف چه قصری

تو نظر اول جذاب بود

اما اون همه بادیگارد مسلح

مگه ملکه انگلیس رو اینجا نگه میداشتن .

دونفر اومدن و کشون کشون بردنم داخل

انداختنم تو یکی از اتاقا و حرکت کردن بیرون .

سه ساعت بعد ……….

در اتاق باز شد ، قبل اینکه بخوان با زور ببرنم ، خودم باهاشون همراه شدم

در اتاقی رو ، روبه روم باز کردن

زنی ، با روبنده سیاه و دیده های آبی

روی تخت نشسته بود

عین پادشاها

بخدا اگه اغراق کرده باشم .

بدون سلام گفتم :

چی میخواین ازم ؟

– من ؟ در اصل این تویی که به من و کمک هام نیازمندی

اصلا تو کی هستی ؟

– من ؟ اومممممممممم

بزار یه بیوگرافی بهت بدم

اسمم اسپاکو

لقبم ، جادوی سیاه

بزرگترین باند مافیای ایران رو دارم

زنی ، که هیچکس نتونسته پشتشو به خاک بماله

متنفرم از زنای مظلوم و بدبخت

میخوام روت سرمایه گذاری کنم

چرا میخوای کمکم کنی ؟

– این کمک یه قرضه

پسش میدی ، به وقتش

و اینکه چرا دارم بهت کمک میکنم به خودم مربوطه ، من کف دست رو جنس بنجل نمیزارم

خیلی زورم گراهی شده بود از این طور حرف زدنش ، اما انگار به سمتش کشیده میشدم . کلافه اظهار کردم :

من باید چه کاری انجام بدم ؟

چرا درست توضیح نمیدی ؟

– تو از این به بعد واسه من کار میکنی . مطمئنا قلبت نمیخواد تو کوچه خیابون ها ، بدون سرپناه حیات کنی

تو ، توی این قصر عمرتو میگذرونی و اگه بتونی اعتمادمو جلب کنی ، کف دست راستم میشی .

در عوض منم بهت کمک میکنم انتقامتو بگیری .

من ضمانت میخوام

– ضمانتش ، منم .

قبول .

………….. ۸ سال بعد .

هشت سال از روزگار های بی کسی من میگذره .

منم تموم خاطرات نحس اون روزگار ها رو جا گذاشتم .

روحمو جا گذاشتم

آدمی شدم که دیگه حتی خودمم خودمو نمیشناسم

اون دختر ضعیف و عاشق مرد

و به جاش وکیل بزرگترین باند مافیای ایران به دنیا اومد .

تو تموم این هشت سال درجا زدم

بسیار جاها اشک ریختم

از دردی که تو دلم بود ناله کردم

اما دیگه تموم شد

تصویر گذشته ، مثل یه فیلم جلو نگاهم میگذره

تنها کسی که پناهم بود ، تو اوج بی پناهی

اسپاکو …

زنی که مادر بود واسم

زنی که قلب پاکش رو ، پشت اون نقاب سیاه و بیرحم پناه کرده بود

دوسال درس خوندم تا بتونم تو بهترین دانشگاه کشور ، وکالت قبول شم .‌ شیش سال ، جون کندم تا بتونم

بهترین نتایج رو به اسپاکو نشون بدم

همه عاشق قدرت هستند

اما فقط عده ی کمی از افراد بهش میرسند .‌

من با درد رشد کردم و تاوانش رو از این جهان و آدماش میگیرم

درد دوستته ، شریکته

وقتی بدجور زخمی شدی ، بهت اطلاع میده ..

میدونی بهترین چیز راجع به درد چیه؟

بهت میگه که هنوز نمردی

نویسنده : ترنج

The post رز مـشــــــکـــیـ چـشـمانتــ پارت ۱۶ appeared first on رمان دونی.