رز مـشــــــکـــیـ چـشـمانتــ پارت ۱۵

از زبان تیدا :

هر طور بود اشک هامو نگه داشتم

راهی شدم واسه جشن تولد ، کادویی که واسم تدارک مشاهده کرده بود ‌‌…

این که واسش مهم بودم

حسی که بهم میگفت میشه به این مرد تکیه کرد …

تو ماشین ، تو مسیر برگشت بهراد ازم جویا شد :

تو چرا انقد جغد دوست داری

– چون وجه مشترک داریم باهم

وجه مشترک ؟

– آره

همه میگن جغد نحسه

میگن کل شامگاهو ناله میکنه

از بی کسی ناله میکنه ، از درد ناله میکنه ..

عین من .

همه بهم میاضافه کردن نحسم

منم کل شبو بخاطر درد کتک هایی که میخورد ناله میکردم

من خود جغدم

تو حق نداری اینجوری راجع به خودت صحبت کنی تیدا

تو مهمی …

تو عاشقی منی ..

– ترحم رو اصلا دوست ندارم

تو دلدادگی رو ترحم میبینی ؟

از زبان بهراد :

جلوی در خونه وایسادم

تا پیاده شد ، کف دست انداختم زیر پاش و بغلش کردم .

هراسیده بود ، نفس نفس میزد

با لحن تخسی که این روزگارها پیدا کرده بودم گفتم :

ما امشب با هم کار داریم

– چی … چ .. چه .. کاری

ب .. بهراد .. نکن توروخدا …

یکم ناراحت شدم ، یعنی منو نمیمیل داشت . همونجور که تو بغلم بود از پله ها حرکت کردم بالا و انداختمش رو تخت .

قلبگیر بودم از راهی شدارش اینو خودش هم متوجه شد .

لباس هامو عوض کردم و بی حرف پشت به تیدا خوابیدم

تو فکر بودم که کف دست های گرم و ظریفی دورم حلقه شد :

– ببخشید ، نمی‌خواستم آزرده کنم …

من امادگیشو ندارم ‌بهراد …

جوابشو ندادم ..

قلبم نمیخواست دعوامون بشه ، اونم شامگاه تولدش .

ترجیح دادم خاموشی کنم ‌

وقتی مشاهده کردم از اونم صوتیی در نمیاد

با تعجب برگشتم سمتش که با متوجه شدن دیده های زیباش که خیس اشک بود ، خشکم زد . من که چیزی بهش نبیان کردم .

حرفمو به زبون آوردم که با هق هق جواب داد :

من .. من .. نمی .. نمی‌تمایل داشتم غمگینت کنم ..

طاقت دیدن اشک هاشو نداشتم

تن نحیفشو به آغوش کشیدم

دستمو رو کمرش ، نوازش وار به حرکت در آوردم که لرزید :

نبینم تو بغلم بلرزی خورشیدم

– بخشیدی ؟

جوابشو ندادم ، به جاش خودمو انداختم روش و مشغول بوسیدن لب هاش شدم .

مشخص بود که خیلی اذیت میشه بخاطر وزنم ، خب معلوم این بدن باربی تحمل هیکل منو نداشت

ولی جیک نمیزد .‌

انقد بوسیدمش که خودمم خسته شدم .

انگشت شصتمو رو لب های قرمز و متورمش کشیدم .

رو لباش‌ لب زدم :

دوست دارم پیشی کوچولو .‌

دیدهاشو بسته بود

لذت میبردم از اذیت کردنش

نفس داغمو تو گودی گردنش خالی کردم .

شکنجه مو تموم کردم و از روش قد بلند شدم .

در اغوش گحرکت کردمش محکم ، مالکانه

پرنده کوچولوم در آغوش من تسلیم بود . سرش رو قد بلند کرد و با اون نگاه هایی که جاذبه سیاه چاله رو داشت ، بهم خیره شد

این همون نگاهی نبود که در گذر دوران ، مرد ها رو دچار غرور میکرد ؟

همان نگاهی که به تو احساس مردانگی میداد

چقدر جنگ ، خونریزی ، اکتشاف ، شعر ، شکار

در طول تاریخ به خاطر مشاهده کردن همین نگاه ستایشگر در چشمان زنان رخ داده بود ؟

از زبان تیدا :

یک ماهی از روزگار تولدم میگذشت ‌

عشقی که به بهراد داشتم وصف ناپذیر شده بود

آره ، من عاشق شده بودم‌

عاشق شدم و محرم این کار ندارم

فریاد که غـم دارم و غـم خوار ندارم

حسی که بهش داشتم یه عاشق شدن ساده نبود

خود عاشقی بود ، عاشقیی عمیق

چند روز دیگه ولادت حضرت علی ( روزگار مرد ) بود .

بسیار دلم میتمایل داشت واسش یه هدیه بگیرم .

زنگ زدم به آوا ، کسی که تو بدترین شرایط با متین کنارمون بود .

بعد از سه بوق جواب داد :

سلااام بر بانو تیدا

– سلام ، چطوری

قربونت ، تو چطوری ؟

– خوبم خداروشکر ، یه زحمتی داشتم واست .

جونم بگو

– ببین چند روزگار دیگه روزگار مرده

میخوام واسه بهراد جشن بگیرم

میای امروزگار بریم خرید ؟

اوهوووووو کی میره این همه جادهوووو

– من تا تهش میرم .

اوه اوه خانوم عاشق پیشه ، اوکی من یه ساعت دیگه اونجام ‌

– مرررررررررسی ، فقط به بهراد چیزی نگی ها ، میخوام سوپرایز بشه .

چشششششششم .‌

خیلی خرسند بودم از اینکه قرار بود محبتمو شاد کنم .

راهی شدم و از تو اتاق ، کارتی رو که بهراد بهم داده بود و هر ماه یه مبلغی رو بهش واریز میکرد بر داشتم .

وای ، گوشیم فقط ده درصد شارژ داشت ، ولش کن بابا …

بعد از پوشیدن لباس ها و چادرم ، یه تک زدم به آوا که پی ام داد دم دره

یه بار دیگه همه چیز رو چک کردم و رفتم بیرون .

………… پنج ساعت بعد :

حتما الان فکر میکنید که من همه چیز رو خریدم .

خب آره تقریبا همه چیز رو خریدم

ولی الان ساعت هفت عصره و تا از این ترافیک خلاص بشیم ، قطعا دو ساعت طول میکشه

گوشیم خاموش شده بود از بی شارژی .

نگران بودم و لب میگزیدم

خدا کنه بهراد خونه نیومده باشه .

از زبان بهراد :

با قدم های عصبی ، تو خونه راه می‌رفتم .

پاهامو با ضرب به زمین میزدم

تیدا نه تنها کارت بانکی که بهش داده بودم رو برده ، بلکه گوشیش رو هم جواب نمیداد

بخدا تیدا ، پاتو بزاری تو خونه

یه جوری میزنمت که دیگه هوس نکنی از این غلطا بکنی.

آوای کلید انداختن اومد

با دو رفتم سمت در ورودی ، تا میل داشت سلام کنه کشیدمش تو خونه

پاش پیچ خورد و افتاد رو زمین .

کمربندمو در آوردم .‌.

همونطور که تند ، شتاب‌زده لباس هاش تو تنش پاره میکردم ، شروع کردم به زدنش

از شدت فشار عصبی ، جنون بهم کف دست داده بود .

– بهراد بذار بهت توضیح بدم

انگار آواشو نمیمتوجه شدم .‌

هیچی نمیمتوجه شدم .‌

از موهاش گحرکت کردم و کشون کشون تا اتاق خواب بردمش

پرتش کردم رو تخت

دست و پاهاشو بستم به تاج تخت

هرچی سعی میکرد از کف دستم فرار کنه بی فایده بود .

اون حق نداشت اینقدر دیر کنه

راهی شدم و از تو کمدی که فقط خودم کلیدشو داشتم ، شلاق مخصوصمو در آوردم .

با خونسردی نگاهش کردم :

اوممممم بدنت زیادی سفیده

به نظرت اگه چند تا خط قرمز روش بندازیم زیبا تر نمیشه ؟

نمیتونست جیغ بزنه زیرا دهنشو با پارچه بسته بودم و فقط اصوات نامعلومی ازش خارج میشد

کف دستمو بالا آوردم و ….

از زبان تیدا :

با هر ضربه انگار تنمو تو آتیش میسوزوندن .

اشک هام دیگه نمیومدن

فقط هر چند ثانیه یک بار ، نفسم میگحرکت کرد .

بالاخره اون شلاق رو کنار گذاشت :

اوممممممممم ، میدونستی من تا به حال طعم زنمو نچشیدم ؟؟

تا بخوام معنی جملشو بفهمم …

تمام طول رابطه من زجر کشیدم و اون لذت برد از دردی که بهم تحمیل میکنه

چشم هام سیاهی حرکت کرد .‌..

The post رز مـشــــــکـــیـ چـشـمانتــ پارت ۱۵ appeared first on رمان دونی.