پارت ۸۳ رمان نیستی ۱

محمد: بسه دیگه تمومش کن این ابغوره گحرکت کردنات و

بی توجه بهش به گریه ام ادامه دادم

محمد عصبی با آوای کشیدهی بیان کرد

محمد: مگه نمیگم خفه شو

بادو دست جلوی دهنم و گحرکت کردم اما حق حقم ساکت نشد

محمد: گوشیت و بده به من

همینطور که حق حق میکردم به صورتش چشم دوختم

با اخم به جاده نگاه دوخته بود و ارنج کف دست چپش و روی پنجره ی ماشین و با دست دیگه از فرمون و گراهی شده بود

وقتی نگاه خیره ام و متوجه شد بیان کرد: خوش ندارم یه حرف و دوبار تکرار کنم

بینیم و بالا کشیدم و گوشیم و از کیفم بیرون اوردم و با دست های لرزونم مقابلش گرفتم

گوشی و ازم گحرکت کرد همبنطور که که با ساق کف دست سعی داشت فرمون ماشین و کنترل کنه سیم کارتم و از گوشی در اورد و گوشیم و از پنجره ی ماشین بیرون پرت کرد

و دقیقا همینکار و با مبایل خودش

اب دهنم و قورت دادم و نفس عمیقی کشید

محمد: به نفع خودته به تک تک حرفام گوش کنی و تمام کارایی که میگم و انجام بدی ما یه قول و قراری داشتیم یادته که

تهمینه: نه یادم نیست، یادمم باشه پاش نیستم

محمد با ابرو های گره خورده اش نگاهی بهم کرد نگاه سوالیشو لحظه ای روی لب هام خیره کرد

تهمینه: چرا اونشامگاه اون کارو کردی

محمد: نمیفهمم چی میگی

تهمینه: خوبم میفهمی، تو از ریز و درشت حیاته من خبر داری، کافیه کوچک ترین اتفاقی بیوفته که پیدات بشه، اصلا تو از کجا تو زیستنم پیدات شد…؟؟

…