نحوه دانلود رمان پریشانی ماه
معرفی رمان پریشانی ماه :
رمان پریشانی ماه روایت دکتریست که به هممسیر خانواده و تیم پزشکی، برای کمک به عراق رفته و در آنجا دچار چالش میشود. نویسنده به خوبی در این کتاب به مسائلی مربوط داعش و حملهی آنها به مردم بیپناه و کشت و کشتارِ مردان و ظلمهایی که در حق مردم به خصوص زنان کرده بودند به نمایش درآورده و از آسیبهایی که به روح و روان و جسم زنان نجات یافته، زده شده به نگارش درآورده است. کتاب در کنار همهی مسائل تلخ و دردناک عاشقانهای لطیف و ملایم دارد که مخاطب را درگیر خود میکند. نویسنده به زیبایی از پس فضاسازی داستان خصوصا در قسمتهای حملهی داعش به شهر سنجار، بر آمده است به طوریکه مخاطب بهراحتی صحنههای آن را تجسم میکند. رمان در ژانر عاشقانه، اجتماعی، خانوادگی و حماسی نگارش شده است. این رمان ۴۴۷ صفحه، در سال ۱۳۹۸ از نشر شقایق منتشر شده است.
مقدمه رمان پریشانی ماه :
شنگال (به زبان کُردی) یا سنجار (به زبان عربی) شهری است در استان نینوا، در شمال باختری عراق. که جمعیت آن در سال ۲۰۱۳، بیش از ۸۸ هزار نفر بوده است. اکثریت مردم این شهر از کردهای ایزدی هستند. و اقلیتی از آشوریان مسیحی و عربهای سنی و تعدادی هم از شیعیان در آن زیستن میکنند.
در اوت ۲۰۱۴ نیروهای دولت اسلامی عراق و شام یا همان داعش، شهر شنگال را به تصرف خود در آوردند. و ۲۰۰۰ نفر از افراد غیر نظامی، اعم از اکثریت ایزدیان، همین طور مسیحیان و مسلمانان شیعه و سنی ها را صلاحی کردند. این اتفاق در ۶ و ۷ اوت رخ داد.
در روز ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴ نیروهای مبارز با تروریسم، در پایان یک حملهی بزرگ تا شهر شنگال پیشروی کردند، اما مقاومت سرسختانهی مبارزان داعش در قسمت جنوبی شهر موجب شد تا نتوانند تمام شهر را به تصرف خود دربیاورند. در روزگارهای بعد نیروهای نظامی اقلیم کردستان با نام پیشمرگه و گروه مقاومت نیروهای داوطلب ایزدی و مدافع خلق وابسته به حزب کارگران کرکف دستان با رشادت توانستند شهر شنگال را از حرامیان داعش پس بگیرند.
دهها هزار ایزدی به کوههای سنجار پناهنده شدند. نیروهای داعش مردان را میکشتند و زنان و کودکان را به اسارت میبردند.
به زنان و دوشیزگان تجاوزهای پی در پی میکردند و بعد آنها را برای جهاد نکاح میبردند یا به عنوان برده میفروختند. جنایات بسیار زیادی در این منطقه اتفاق افتاد که در نوع خود از شنیعترین و قلبخراشترین وقایع تاریخی جهان است.
نیروهای داعش دختران یک تا نه ساله را به بالاترین قیمت میفروختند و حتی گاهی بعضی از زنان را با بشکه های بنزین، نفت و یا سلاح معاوضه میکردند. در یک روزگار بارها به دختران بیگناه تجاوز میکردند و آنها را میان یکدیگر کف دست به کف دست میچرخاندند. تا جایی که بعضی از این دختران بیش از ۶ صاحب مختلف داشسریع.
نیروهای پیشمرگهی کرکف دستان ایران و عراق، رشید مردان و دلاور زنانی هسشتابزده که جان خود را برای ناموس و سرزمین کرد و مردم مظلوم فدا میکردند و معنای واقعی ایثار را احیا میکردند. در بین این نیروها، جوانان و مردان ایرانی، راد مردانی بوده و هسسریع که به بهشدتی از مردم شمال کرکف دستان عراق و مردم سوریه کمک کردند و برای دفاع از حرم مطهر حضرت زینب (س) و ولیم حسین (ع) جان خود را دادند و چه بسا یکی از معانی دفاع از حرم دفاع از ناموس مسلمانان منطقه و یکتا پرستان دیگری است که مورد وحشیانهترین اعمال قرار گراهی شدهاند.
و ولی ایزدیان؛ اقلیتی از کردهایی هسشتابزده که در استان نینوا در شمال عراق و همچنین در سوریه زیستن میکنند، اساس اعتقاد این اقلیت، بالاترین درجهی حق، یعنی؛ یزدان پاک است. یزدان پاک همان خدای زرتشتیان است. ایزدیان نه شیطان پرست هستند و نه آتش پرست، بلکه آنها خداوند احد و واحد را
پرستش میکنند. ایشان مردمی هسشتابزده که جمعیتشان در جهان حدود ۶۰۰ هزار نفر است و در کردستان عراق، کرکف دستان ترکیه و سوریه و در آلمان زیستن میکنند.
این رمان تلفیقی از حقیقت و تخیل نویسنده است. قسمتهای حقیقی با توجه به اتفاقات حادث شده برای خانوادههای ایزدی و مسلمان مقیم مناطق شمال عراق و استان نینوا به نگارش در وارد شده است و سعی کردهام تخیلاتم در اتفاقات روتین حیات و جنبههای عاشقانه و گاهی وقایع حماسی باشد، به امید همجادهیتان.
خلاصه رمان پریشانی ماه :
دکتر علی حسینی، مرد جوانی است که به همجاده خانوادهاش و یک تیم پزشکی از شهر برلین به شهر سنجار عراق سفر میکنند تا به افراد آن شهرِ کردنشین، خدمات پزشکی ارائه بدهند. با حمله داعش به این شهر همه چیز بهم خورده و…
مقداری از متن رمان پریشانی ماه :
نفسش بالا نمیرسید. دهانش خشک شده بود. زبانش به سقف دهانش چسبیده بود. دیدهانش میسوخت؛ هر نفسی که میکشید دردی جان فرسا تمام وجودش را فرا می گرفت.
دیگر داشت لنگ میزد. دستش را روی پهلویش فشرد و از سایهی دیوار آهسته و با ترس جلو راهی شد. خدا را شکر که کسی در کوچه نیست! انگار پیدایشان نبود.
میدانست که آنها به مرکز شهر رفته اند. با ذکر “یا خدا… یا خدا” جلوتر راهی شد. حالا در سفید رنگ خونهای که در طی این دوماه در آن زیستن کرده بودند را میمشاهده کرد. تبسم که بر لبانش پمتوجه شدار شد، ترکهای کوچک لبهای خشکیدهاش، از هم گسیخت و مزه شور خون به زبانش رسید. هنوز هم امیدوار بود که به امید خدا خانوادهاش تا به حال لو نرفته باشند. به مادرش نیاز داشت تا با دستهای توانمندش او را درمان کند.
بالاخره به در کوچک منزلاشان رسید. در حیاط باز بود، عمداً آن را باز گذاشته بود. حتی درهای اتاقها را هم باز گذاشته و رفته بود؛ این طور طبیعیتر به نظر میرسید. انگار که خانه خالی از سکنه بود. اول به داخل سرک کشید؛ خبری نبود. وارد شد و آرام در را بست.
با این که میاطلاع داشت این جا کسی نیست، ولی احتیاط شرط عقل بود. مگرنه؟!
وارد شد، در را بهآرامی بست. میلهی فلزی قد بلندی را که از قبل آماده کنار گذاشته بود، برداشت و پشت در انداخت. این طور در باز نمی شد. فقط اگر کمی شانس داششتابزده، تا نیمه شب این جا شک برانگیز نمیشد.
خدا را شکر کرد که ماه پیش در آهنی خونه را روغن زده بودند، صدایی نمیداد که کسی خبردار شود. تا کارش تمام شد، همان جا پشت در سقوط کرد. فکر کرد؛ “راستی حتی تا هفتهی قبل هم زیستناشان چقدر شیرین بود، اصلا چه شد که آنها سر از این جا در آوردند، قرار بود سفری قلب انگیز باشد، ولی…”
اسلحهاش را از روی شانه اش پایین آورد. قلبش کمی آب میمیل داشت. شاید نصف لیوان هم افاقه میکرد. دستش باز به سمت پهلویش حرکت کرد. میسوخت و خونریزی داشت. هیچگاه فکرش را هم نمیکرد که بتواند این همه درد را تحمل کند.
به کنار حیاط چشم دوخت و با متوجه شدن اثاثیه تلنبار شده، دلش آرام شد. حالا میتوانست به سمت شیر آب برود؛ و کمی آب بنوشد.
خودش را کشانکشان به شیر آب رساند و آن را باز کرد و دهانش را زیر شیر آب گحرکت کرد، بعد سرش را، سیراب شد. با ولع آب خورده بود. میخبر داشت که بیشتر از این برایش بد است. باز هم پهلویش را فشرد و از درد به خودش پیچید.
با بدبختی از جایش کشیده شد و اسلحه را هم برداشت. به گوشه حیاط راهی شد، جایی که مقدار زیادی اثاث کهنه، مثل فرش کهنه و صنقلبی شکسته و هر چیز به درد نخوری، آنجا ریخته بود. یکی یکی و با زحمت همه را کنار زد و گلیم کهنه را هم کشید؛ در آهنی چهار گوش یک در یک متر، پیدا شد. این درگاه خزانه آب بود.
طبق قرار قبلیاش با مادرش؛ سه ضربه متوالی و بعد از کمی مکث یک ضربهی جدا زد. بعد برای اطمینان یک بار دیگر این کار را کرد. صدای بهآرامیای را شنید، آوای مادرش بود که بیان کرد:
ـ آوین چراغ قوه بگیر… آمیارم اومده.
بعد از چند لحظه، انگار قفل را باز کرد و کمی در به بالا رانده شد. آمیار همان طور زانو زده بالای در با دو کف دست در را بالا کشید و آن را به دیوار پشت تکیه داد و بریده بریده گفت:
– مادر!
صوتی ضعیف و پر بغض مادرش را متوجه شد که به زبان کردی گفت:
– گیانمی… چاومی… هه ناسه می (جونمی نگاهمی، نفسمی) آمیار.
آوای آسرین گوشش را نوازش داد:
– سلام داداش!
نحوه تهیه و مطالعه رمان پریشانی ماه :
بیوگرافی معصومه جادهپیما :
معصومه جادهپیما ملقب به کهربا، اصالتاً شیرازی و ساکن آبادان میباشد. ایشان در رشتهی مهندسی امور مالی، تحصیل نموده است. در ابتدا فعالیت خود را به صورت مجازی، از نودوهشتیها، کافه قلم و نگاه دانلود شروع کرده و تا کنون پنج کتاب را به چاپ رسانده است. داستانهای کهربا بدون بزرگنمایی و واقعگرایانه هممسیر با چاشنی عشق نگارش شدهاند. این نویسنده بیشتر در ژانر عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی قلم میزند.
آثار معصومه جادهپیما :
رمان نامی ـ انتشارات سخن
رمان مهر مهرویان ـ انتشارات سخن
رمان پریشانی ماه ـ انتشارات شقایق
رمان هدرا ـ انتشارات صوتی معاصر
رمان خونه آلبالو ـ انتشارات آوای معاصر
رمان خرمالوی گس ـ در حال تایپ
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن