نحوه دانلود رمان رها

معرفی رمان رها :

رمان رها روایت دخترجوانی‌ است که از پرورشگاه بیرون رسیده و برای داشتن شغل و معیشت حیات به عمارتی می‌رود که چالش‌های زیادی برایش دارد. داستان مورد علاقه‌ی همه‌ی نسل‌هاست و به واسطه‌ی قلم گیرای نویسنده و هیجانات درون آن، محبوبیت ویژه‌ای بین مخاطبین پیدا کرده است. رمان در ژانر عاشقانه، اجتماعی، خانوادگی‌ نگارش شده است. این رمان ۴۶۶ صفحه، در سال ۱۳۹۱ از نشر شقایق منتشر شده است.

خلاصه رمان رها :

رها که ازبچگی در پرورشگاه بوده، حالا باید از آن‌جا بیرون وارد شده و وارد اجتماع شود. او به دنبال کار می‌گردد و در اولین کیسِ کاری به مردی آشنا می‌شود که به همراه دو پسرش در عمارتش زندگی می‌کنند. رهایی که خودش در خانواده رشد نکرده و طعمی از آن زیر زبانش نیست، چطور می‌تواند با سه مردی که مهر و نظم زنانه را ندیده و تجربه نکرده‌اند کنار بیاید؟

مقداری از متن رمان رها :

کنار پنجره اتاق کوچکم نشسته بودم و به منظره بیرون نگاه می‌کردم، همه بچه‌ها سر کلاس‌ها بودند و من حسابی حوصله‌ام سر راهی شده بود. دوباره نگاهی به کتاب توی دستم کردم. حوصله خواندن نداشتم. کتاب را گوشه‌ای انداختم و به دیوار مقابل زل زدم. عکس دو نفره خودم و خانم پناهی روی دیوار جا خوش کرده بود. قلبم گراهی شد. چهار ماه از مرگش می‌گذشت. آن‌قدر صبر نکرد که فارغ التحصیلی من را از دانشگاه ببیند و به آخرین آرزویش برسد. حرکت کرد و با حرکت کردنش من را در برزخ بزرگی رها کرد. منی که جز او کسی را نداشتم. تنها بودم. از وقتی خودم را شناختم تنها بودم، ولی هیچ‌گاه غمگین نبودم، ابداً روزگارم را با غصه خراب نکرده بودم، نوعی سرخوشی ذاتی زیر پوستم جریان داشت که نمی‌گذاشت یک روز کامل غصه دار باشم. بسیار کم پیش می‌آمد که گریه کنم و به لشگر غم مهلت بدهم تا شکستم دهد.
به یاد دارم روزگار ااما که من را به یتیم خونه آوردند، خانم پناهی نگاهی به ظاهر کثیف و شلخته‌ام انداخت و گفت:
ـ ببریدش حمام…
به لحنش و صورت فشرده شده‌اش خنده‌ام گرفت و با صدای قد بلند خندیدم. زنی که هما خانم صوتیش می‌کردند، دستم را کشید و مرا بیرون برد. آن موقع شش ساله بودم، مادرم مرده بود و پدرم مدام کتکم می‌زد. من هم از خانه بیرون می‌راهی شدم. وقتی مأمورها از توی خیابان جمعم کردند، با اینکه هم پدرم را می‌شناختم و هم آدرس خانه‌ام را بلد بودم، با بغضی ساختگی گفتم:
ـ من یتیمم!
و شروع کردم به زار زدن. آن‌قدر اشک ریختم تا دل آن‌ها به رحم وارد شد، من را همراه نامه‌ای به یتیم خانه فرستادند و به دست همین خانم پناهی سپردند، او هم فوراً از هما خانم خواست تا از من یک آدم درست و حسابی بسازد. هما خانم اول موهایم را از ته زد زیرا می‌هراسید شپش داشته باشم و خوابگاه را آلوده کنم. بعد در حالی که قیافه‌اش به هم فشرده شده بود، من را توی وان آب گرم انداخت. آب آنقدر داغ بود که جیغم به هوا حرکت کرد. اما او اعتنایی نکرد و شروع کرد به شستن من. نمی‌دانم چقدر طول کشید اما مطمئنم بیشتر از یک ساعت زیر کف دستش بودم. وقتی از تویوان بیرون آمدم و زیر دوش حرکت کردم، حسابی سبک شده بودم. هما خانم لباس سفید رنگی که مخصوص بچه های پرورشگاه بود، به تنم پوشاند. یک جفت دمپایی قهوه‌ای جلوی پایم انداخت و اظهار کرد:
ـ بپوش.
پوشیدم و منتظر دستور بعدی ماندم. از درون جیبش شیشه عطر کوچکی درآورد و به لباسم زد. عطر گل محمدی بود که از همان روزگار عاشقش شدم و هنوز هم آن عطر را بیش از هر عطری دوست دارم. از آن روزگار، محبت هما خانم توی قلبم قرار گرفت. هما خانم من را به اتاقک کوچکی که درمانگاه یتیم منزل بود برد و بعد از آن که خوب معاینه‌ام کردند و مطمئن شدند که بیماری‌ای ندارم، به اتاق خانم پناهی برد. خانم پناهی با مشاهده کردن ظاهر تازه‌ام چهره‌اش از هم باز شد و اضافه کرد:
ـ حالا شدی یه دختر خوب! اسمت چیه؟
ـ نمی‌دونم.
می خبر داشتم، اما نمی‌تمایل داشتم بگویم. خانم پناهی نگاهم کرد و گفت:
ـ دوستات چی آوات می‌کنن؟
ـ بهم می‌گن هی.
با خشم لب‌هایش را جمع کرد و گفت:
ـ به من جواب بی ربط نده بچه، پرسیدم اسمت چیه؟
با خنده گفتم:
ـ هما خانم.
بلند شد، خط کشش را به دست گحرکت کرد و با آوایی قد بلند اضافه کرد:
ـ منو دست می‌اندازی؟ باید بفهمی اینجا جای مسخره بازی نیست. اینجا قانون داره!
ترسیدم. با بغضی ساختگی اضافه کردم:
ـ خب اسم ندارم. چیکار کنم؟
قلبش به حالم سوخت. کمی اندیشید و بعد در حالی که به نقطه‌ای خیره شده بود، آهی کشید و با بغض گفت:
ـ اسمت رهاست!
ـ چی؟!
ـ رها.

خنده‌ام گراهی شد. این اسم برایم مفهومی نداشت. اسم ساده خودم که آذر بود را بیشتر می‌پسندیدم، ولی جرأت نکردم به خانم پناهی بگویم که دروغ گفته‌ام. اسم رها روی من ماند و بعدها فهمیدم چرا وقتی خانم پناهی می‌میل داشت این اسم را روی من بگذارد. بغض کرده بود. رها اسم تنها دخترش بود که یک سال قبل از راهی شدن من به یتیم خونه مرده بود.

نحوه تهیه و مطالعه رمان رها :

بیوگرافی سحر ممبنی :

سحر ممبنی، متولد سال ۱۳۶۴، نویسنده‌ی ایرانی می‌باشد. ایشان با انتشارات شقایق شروع به کار کرده و با آثاری که خوش درخشیده به محبوبیت رسیده است. تا کنون بیش از ۶ کار را به چاپ رسانده‌اند و همه‌ی آن‌ها جزو پرفروش‌های فصل خود بوده‌اند. این نویسنده بیشتر در ژانر عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی فعالیت می‌کند.

نام آثار سحر ممبنی :

رمان بهارـ انتشارات شقایق
رمان رها ـ انتشارات شقایق
رمان آسمان من، نگاه تو ـ انتشارات شقایق
رمان می‌ میرم، با تو نفس می‌گیرم ـ انتشارات شقایق
رمان جان من است او ـ انتشارات شقایق
رمان آمین ـ انتشارات شقایق
رمان سکوت بود و نسیم ـ در کف دست چاپ
رمان داغ ـ در دست چاپ
رمان آیه‌ های سیاه ـ در کف دست چاپ