با اضطراب یکبار دیگر درون آینه
سر تا پایش را برانداز کرد
شلوار دم پا گمسرور مشکی و کت سفید رنگی که تا بالای زانویش می آمد ، مروارید های دور یقه اش به جذابیت لباس افزون میکرد
ساده و در عین حال زیبا
کسی بدون در زدن وارد شد
تا سرش را چرخاند با مهراد چشم در چشم شد .
با نگرانی زمزمه کرد :
داداشی ، خوبه لباسام ؟
– تو همیشه و در همه حال خوبی
مهراد حالم خوب نیست
مهراد بی معطلی دردانه اش را به آغوش کشید ، بوسه ای روی شانه اش زد و دستش را نوازش وار روی سرش حرکت داد :
– اگه حالت خوب بود که عاشق نمیشدی دلدادگی دیوونه ی داداش
سکوت را ترجیح داد و عطر تن مهراد را به مشام کشید ، قلبش نمیتمایل داشت این آرامش تمام شود
کسی به در اتاق ضربه زد
غزال بی آنکه از آغوش برادرش خارج شود بفرمایید ملایمی اضافه کرد
ماهان با سرخوشی وارد شد ولی خوشحالی اش با دیدن مهراد کمی فروکش کرد
هنوز هم نتوانسته بود رابطه خوبی با او برقرار کند
گویی او را مقصر صمیمی نبودن غزال با خودش میاطلاع داشت
دهانش به کنایه باز شد :
میگم خوب خواهر برادری خلوت کردینا .. بابا الان مهمونا میرسن
قبل از اینکه غزال بخواهد چیزی بگوید مهراد با لحن حرص درارش گفت :
خب برسن ، هیچی مهم تر از آهستهش خواهرم نیست .
غزال از مهراد فاصله گراهی شد : ای خدا باز این دو تا همو متوجه شدن …
بعد هم از اتاق بیرون رفت ، اگر بیشتر میماند باید شاهد جر و بحث هایشان میماند
مارال با مشاهده کردنش سوتی زد :
اوووووو غزال خانم چه کرده ، همرو دیوونه کرده
– دیوونه ای تو بخدا
آخ راستی مارال ، بیا برو شوهرتو جمع کن . میترسم با مهراد بحثشون بشه بار دیگر .
مارال در حالی که سیب سرخ توی کف دستش را گاز میزد اظهار کرد :
این مردا صد سالشون بشه بازم بچن
دق میدن آدمو ..
با متوجه شدن صدای زنگ سر ها به طرف آیفون برگشت
حتی ماهان و مهراد هم وسط مشاجره از اتاق بیرون وارد شدند
مارال در را باز کرد
و غزال چشم به زمین دوخته بود
با صدای یاالله بیان کردن حاج احمد ، سلام کوتاهی داد و با دیده دنبال ماکان گشت که کف دست گل بزرگی جلوی صورتش قرار گرفت
جان کند تا نگاهش به ماکان گره نخورد
ماکان ولی با اشتیاق چشم به عروسکش دوخته بود .
غزال به آرامی کف دسته گل را گرفت
و سمت آشپزمنزل راهی شد
لیوان آب یخی برای خودش ریخت و یک نفس سر کشید
همانجا روی صنقلبی نشست ، پاهایش دیگر کشش نداشت
غزال عاشق بود .
از همان لحظه ای که برای اامان بار به آن قهوه ای های جادوگر خیره شد ، آن شکلاتی های گرمی که سال ها مسخش کرده بود .
– غزال ، چایی ها رو میاری؟
با شنیدن آوای مادرش به طرفش برگشت :
الان میارم
سینی نقره ای رنگ را برداشت و به طرف سالن پذیرایی راهی شد
اول حاج احمد ، سپس نازنین خانم و در آخر ماکان ..
سینی را گرداند و در آخر روی مبل کنار مارال قرار گرفت .
حاج احمد روبه جمع اظهار کرد :
اگر اجازه بدین این دو تا جوون برن باهم صحبت کنن .
آقا فرهاد مودبانه اضافه کرد : شما صاحب اختیارید حاجی . غزال جان ، برو دخترم .
به آرامی قد بلند شد و ماکان هم پشت سرش در را بست
غزال با قدم هایی آرام روی صنقلبی وسط اتاق نشست و عذاب دهنده ی این روزگار هایش هم رو به رویش
– نمیخوای نگام کنی ؟ قلبم پوسید بابا …
غزال اینبار مستقیم به دیده هایش زل زد :
راستش من از مقدمه چینی خوشم نمیاد .
– منم همین طور
اصلا چرا من ؟
شما هدفتون از ازدواج با من چیه ؟ چه ویژگی من براتون مهمه ؟
– چرا شما نه ؟
اامان معیار من اخلاقه و بعد هم حجب و حیای همسرم. تو این سال هایی که شما رو میشناختم چیزی گز این ازتون ندیدم . مدت ها طول کشید تا اونطور که باید بشناسمتون و حتی میتونم بگم عجیب ترین آدمی هستید که تو کل زندگیم دیدم
او همه جوره قانعش کرده بود و غزال در حال فکر کردن به حرف هایش بود که ماکان جعبه ی مخملی رنگی را از جیبش بیرون آورد :
این رو سه سال پیش ، همون روزگارایی که داشتم تو تب عشقت میسوختم خریدم به امید روزگاری که بهت کادو بدمش .
غزال به گردنبند یاقوت سرخ درون جعبه خیره شد .
نمیخبر داشت باید جعبه را بپذیرد یا نه
ماکان از جا کشیده شد و جعبه را کف کف دستش گذاشت :
فکر کنم هربار بخوام منتظر بمونم هدیه ای رو ازم بگیری ، تا صبح طول میکشه . پس باید بزور بهت بدم .
غزال به یاد یاد ی آن روزگار و دسته گل رز افتاد و تبسم کوتاهی مهمان لب هایش شد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن