قسمت چهل و پنجم
بی بی مهربونم سرخ شده بود بیان کرد: نمی دونم چیکار کردم، چه گناهی کردم، دل کی رو شکوندم که این وزه گیر من افتاده و عروس خونم شده، به خودش میگه دنبالم نیا بو میدی..
– بی بی سخت نگیر دو تا ظرف هست من می شورم
– بحث ظرف نیست اگه دمش رو نچینم پرو میشه
– حالا بی بی امروزگار نه! چیزی نگو
بی بی نگاهی به دیدهام کرد و انگار فهمید برای چی میگم بیان کرد: باشه اما به وقتش ….
نذاشتم حرفش تمام بشه بیان کردم: باشه بی بی
اون روزگار نذاشتم بی بی چیزی بگه نمیتمایل داشتم منور منو دشمن خودش ببینه و فکر کنه میام تا میانه اش رو با بی بی خراب کنم
ظرفا رو بی بی نذاشت بشورم چایی خوردم و با محبتهای بی بی راهی خونه شدم بدون اینکه بخوام بدون اینکه دست خودم باشه تو مسیر برگشت هی منورُ با خودم مقایسه کردم، حیات اون کجا و حیات من کجا؟ اون کاراش با عاشقی بود من کارم از ترس و وظیفه از ناچاری!
تازه رسیده بودم خونهای که خونه من بود ولی حس مهمان داشتم خونهای که دوست نداشتم توش بمونم، رفتم مطبخ و دو تا سیب زمینی برای شام گذاشتم بپزه اومدم تو اتاق وقتی
وارد اتاق شدم یاد آقا رئوف افتادم، یادشامگاه زفافمون!صوتی در اومد از فکر اومدم بیرون…
آقا رئوف بود سلام دادم از پشت پنجره و زود راهی شدم بیرون…
لب حوض داشت دست و صورتش رو می شست با دقت نگام کرد و لبخند زد
هیچ حسی نداشتم، سرمو پایین انداختم بیان کرد: دو تا چایی بریز کارت دارم
گفتم چشم و رفتم اتاقی که سماور بود، دو تا چایی ریختم و منتظر شدم بیاد. حتما فهمیده وقتی لوطی صالح اونجا بوده من رفتم پیش بی بی و حالا میخواد دعوا کنه ولی برخلاف فکر من اومد نزدیکم نشست نگام کرد اونم با لبخند اما من سرمو پایین انداختم شاید از خجالت شاید از اینکه هنوز دوستش نداشتم هنوز حس راحتی نداشتم سرمو پایین انداختم و معذب جای گرفتم، به دامن گل گلی سرمه ایم دیده دوخته بودم که آقا رئوف دستش رو روی زانوم گذاشت بی اختیار کمی بالا پریدم
آقا رئوف اضافه کرد: من که نامحرم نیستم
هیچی ناظهار کردم، اونم ادامه نداد انگار می خواست اوقات تلخی نکنه از تو جیبش یه چیزی در آورد کف دستش مشت بود نمی تونستم ببینم چیه
گفت: دیدهات ببیند
نگاش کردم بیان کرد: نگاهاتو ببند نترس
دیدهامو بستم تو دستم چیزی گذاشت و با کف دستش کف دستمو نگه داشت و کمی بعد گفت: باز کن
نگاهامو باز کردم یه سینه ریز نو کف دستم بود سرمو بالا آوردم داشت با لبخند نگام میکرد بیان کرد: خوشت اومد
سر تکون دادم
– بده بندازم گردنت
کف دست خودم نبود خجالت می کشیدم ولی برگشتم. چهارقدم سرم بود، دستم حرکت کرد سمت گیره زیر گردنم که با کف دست آقا رئوف برخورد کرد یه لحظه لرزیدم و کف دستمو کشیدم، آروم چارقدمو باز کرد و انگار شیشه باشم و دستش سنگ مواظب بود کف دستش بهم نخوره
– برو خودتو ببین
تو اتاقمون آینه بود حرکت کردم و متوجه شدم حسابی خوشم اومد واقعا اون سینه ریز بهم میامد داشتم خودمو با گردنبند نگاه میکردم که با آوای آقا رئوف به خودم اومدم “خوشت اومده؟”
سرمو پایین انداختم و اضافه کردم: کف دست شما درد نکنه
– دیگه تو خونه جلوی من چهارقد سر نکن
تازه درک کردم چهارقدم سرم نیست و خجالت کشیدم اما سرتکون دادم، آقا رئوف راهی شد. منم دوقلب شده بودم که چهار قد سر کنم یا سر نکنم
ا
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن