گُـــلـــِ گــازانـــ🍃ـــیـــا:
#پارتهفتادوهشت
با لبخند فاصله گرفت.
– کف دستمو میگیری، باهم میریم بیرون… حوصله ندارم دوباره با عموت دعوا کنم. اوکی؟
سری تکان داد.
– باشه.
فرید با رضایت و تحسین نگاهش کرد و چمدان کوچکش را برداشت.
کف دستش را سوی غزل گحرکت کرد و با نگاه و ابرو به کف دستش اشاره کرد.
کف دستهای لرزان و کوچکش جلو رفت و کف دست فرید را با تردید و استرس گراهی شد.
درحالی که نگاه فرید به رو به رو بود، انگشت هایش را میان انگشت های دخترک چفت کرد.
برای یک آن کف دستش یخ زد، ولی گرمای کف دستهای فرید بهسرعت به جانش رسوخ کرد.
لبش را گزید و کف دست آزادش را مشت کرد.
چقدر سخت که برای غزل یک کف دست گحرکت کردن اینگونه عجیب بود و فرید از طرف دیگر، عین خیالش نبود!
تا خارج شدن از اتاق، چند بار آب دهانش را قورت داد و نفس هایش را منظم کرد.
همینکه پا بیرون گذاشتند، غفور جلو راهی شد.
– میخوای با این خیانت کار بری دخترم؟
نیم نگاهی به فرید انداخت. پسرک همانگونه که نگاههای به خون جای گرفته و خشمگینش به غفور بود، دست غزل را فشار داد.
زبانش را بر لبِ خشکش کشید.
– عمو لطفاً… فرید همچین کاری نکرده.
غفور پوزخند زد و با نگاهی عصبی به غزل نگاه کرد.
– دختر این پسر اصلا دستش به دست تو خورده؟! اصلا زنش شدی؟
پروین بازوی شوهرش را گراهی شد.
– زشته غفور!
فرید چمدان را انداخت و کف دست غزل را رها کرد.
با چشمهایی طوفان زده، جلو حرکت کرد.
با سینهای سپر و رگهایی از خشم بیرون زده، خفه و عصبی لب زد.
– زن منه غزل! نکنه از رابطه با زنمم باید فیلم نشونتون بدم که باورتون بشه!؟ اصلا به شما چه ربطی داره، یه عمو باشی نباشی! میخوای چیو ثابت کنی غفور؟
مرد ضربهی محکمی به سینهی فرید زد.
– برو عقب بچه! من یه عمو باشم یا نباشم؟! وقتی طلاق دختره رو گرفتم، نشونت میدم من کی ام!
– که چی بشه؟
شانه بالا انداخت و تبسم زد.
– که ثابت کنم دختر مارو خواستی تا بچهت و بزرگ کنه؛ که دختر مارو نبری کنج خونه و خودت پیِ دختر بازی و عیش و نوش باشی آقای مولایی!
فرید قهقهه زد و مجدداً سر جایش برگشت.
کف دست غزل را چنگ زد.
#پارتهفتادونه
غزل به ملایمی لب زد.
– آروم باشید… این حرفها چیه عمو! فرید خان از شما بعیده!
فرید جلوی نگاه غفور، خم شد و با نگاهی پیروزمند، غزل را در آغوش گرفت.
جیغ و داد دخترک به هوا راهی شد و با خجالت لب زد.
– من خودم میام!
فرید کف دستی که روی رانش بود را محکم به گوشت پایش فشرد.
– ساکت دختر…
غزل بغض کرده سکوت کرد و فرید به سوی غفور خم شد.
– سر دو ماه نرسیده، دختره رو با شکم بالا اومده پس نفرستم، فرید مولایی نیستم! شماهم فکر طلاق و از سرت بیرون کن تا نزدم پَر و بالت و پَر پَر کنم عمو جون!
دیگر صبر نکرده و با قدمهای محکم و شتاب زده منزل را ترک کرد.
غزل آهسته و بی آوا در آغوشش اشک میریخت.
به ماشین که رسیدند، فرید فحش رکیکی به غفور داده و غزل را روی صندلی شاگرد و پرت کرد.
غزل ناباور با خودش نجوا کرد.
– چرا یهویی دیوونه شد؟
پشت فرمان نشست و قبل از اینکه پروین به آنها برسد، ماشین را با سرعت به جاده انداخت.
اخم های سنگین و دیدههای به خون قرار گرفتهاش، مانع شد تا غزل حرفی بزند.
حدودا ده دقیقه سکوت کردند و بعد از آن، غزل اشک هایش را پاک کرده و به حرف آمد.
– چرا اینطوری آبروی منو بردین؟
فرید برگشت و طوری نگاهش کرد که برای یک لحظه ترس به قلبش افتاد!
بدون اینکه جوابی بدهد، نگاهش را بار دیگر به جاده دوخت.
غزل بار دیگر زبان به دهان نگرفته و لب زد.
– من حتی لباس هامو برنداشتم.
فرید با حرص پاسخ داد.
– به درک!
دوباره بغض کرد، ولی بهسرعت بغضش را قورت داد.
– من نمیخواستم عموم دلخور بشه.
ماشین را به یکباره گوشهی جاده کشاند و روی ترمز زد.
طوری که غزل به سختی خودش را نگه داشت تا با سر داخل داشبورد نرود!
– هوی چته؟
فرید عصبی ریز خندید.
– که هوی! آره؟
لبش را به دندان کشید.
– چیزه… خب هراسیدم. چه وضع ترمز گراهی شدنه!
فرید به سویش برگشت و مچ دستش را محکم گراهی شد.
– اگه الان نزنم تو دهنت که فردا روز فحشمم میدی بچه پررو!
– نمیتونی بزنی…
نگاه فرید به لبهای غزل دوخته شد و معنا دار تبسم زد.
#پارتهشتاد
غزل ناخودآگاه لبهایش را بهم چفت کرد.
فرید تبسمش عریض تر شد و به آهستهی جلو رفت.
طوری آرام و جان فرسا، که نفسهای دخترک از شدت استرسی آغشته به ترس، به تک و تا افتاده بودند.
مچ کف دستش را فشار داد و مدتی که سرشان به فاصلهی کمی رسید، فرید نفس داغش را در صورتش فوت کرد.
– آمادهی حامله شدن هستی زنِ عزیزم؟
لبش را غنچه کرد و فرید کج لبخند زد.
– نیستی یعنی؟
کف دستش را بالا برد و روی چانهی غزل نشست.
به آرامی فشار داد.
– حرف نمیزنی؟ همین چند دقیقه پیش که داشتی منو قورت میدادی توله سگ!
– بیادب!
فرید قهقهه زد.
غزل که معلوم بود ناخودآگاه به حرف وارد شده، مظلوم به فرید خیره ماند.
انگشت شستش را روی لب های غزل فشار داد.
– یبار دیگه پررو و حاضر جوابی ببینم ازت، این لبا بدجوری اذیت میشن.
چشمهایش یک درخشش خاص دربرگحرکت کرده بود، درخششی که نگاه غزل را مسخِ تیلههای مشکی رنگش کرده بود.
زبانی بر لبش کشید و زمزمه کرد.
– میشه برید کنار؟
فرید سری با تحسین تکان داد.
– اینطوری با ادب بمون…فردا پس فردا که بچه به دنیا اومد، نمیخوام یه مادر بیادب داشته باشه.
اخم کرده و مجدداً با تخسی جوابگو شد.
– من بچه دار نمیشم. بخاطر لجبازی با عموم، که نمیشه منو بدبخت کنید!
– باردار شدن از شوهرت، کجاش میشه بدبختی اونوقت؟
کف دست روی کف دست فرید گذاشت و سعی کرد از چانهاش فاصله دهد.
– من این ازدواج و نمیخوام. بچه دار بشم که باید بمونم تا همواره!
فرید پوزخند زد.
– نکنه اندیشیدی میتونی طلاق بگیری؟
– نمیتونم؟ شما اظهار کردی میتونم. حالا چی شده!
دست غزل را با خشونت پایین کشاند و هردو کف دستش را، با یک کف دستش اسیر کرد.
– این جریان طلاق هم عمو جونت کرده تو مخت؟
اشک در چشمهایش حلقه زد.
– شما هم که منو نمیخوایید، چرا همچین میکنید؟
– ولی زنمی…
– با دوتا آیهی عربی و عقد و کوفت، کسی زن کسی نمیشه!
سرش را جلوتر برد، تا جایی که لبش در یک سانتی لب غزل قرار گراهی شد.
– با چیزای دیگه زنم میشی؟ میخوای هرچی لازمه بهجا بیارم!؟
#پارتهشتادویک
کف دستهایش یخ زد و فرید سرش جلوتر رفت.
به ساکتی لبهای گرمش را روی لب غزل کشید.
– لباتو باز کن.
نگاههایش هراسید و تنها آب دهان قورت داد.
فرید میل داشت لبش را ببوسد ولی عقب راهی شد.
پوزخند زد و فاصله را جبران کرد.
دخترک بدون اینکه دهان باز کند، هین کشید.
فرید کف دستهایش را فشار محکمی داد.
– میدونی فقط منو بیشتر تحریک میکنی با این کارا؟
خودش را به سینهی غزل فشرد و سرش را بیخ گوشش برد.
لبش را به لالهی گوش دخترک چسباند و زمزمه کرد.
– کاری نکن لبم جاهای بدتری و نشونه بگیره؟
هممدت بازوریش را به سینهی غزل فشار داد.
به ناچار لبش را گشود.
– فرید خان!
سرش را قد بلند کرده و زمزمه کرد.
– بگو…
غزل آب دهانش را قورت داد.
دوباره زمزمه کرد.
– میشه لطفاً…
با بوسهی ناگهانی فرید، حرفش در دهان پسرک خفه شد.
بسیار یکبارهی تصمیم گرفته و دندان هایش را محکم روی لب فرید فشار داد.
برخلاف انتظاری که داشت، زیر کف دستش داغی بدن فرید را حس کرد.
چشمهای متعجبش به نگاه پسرک دوخته شد.
تندا قرمز شد و نفسهایش کشدار شد.
برای یک لحظه حس کرد با یک غول بیابانی طرف است!
اشک در دیده گانش حلقه زد و فرید بعد از مکثی، فاصله گرفت.
چند بار عمیق نفس کشید و سپس به غزل خیره شد که با تعجب نگاهش میکرد..
شیشهی ماشین را پایین داد و دست به موهایش کشید.
مجدداً به غزل نگاهی انداخت.
– نمیدونستم! معذرت میخوام ترسیدی از عکس العمل بدنم، ولی منم نمیدونستم.
سوالی و گیج نگاهش کرد که فرید زبانی بر لبش کشید و مردد لب زد.
– یعنی… نمیدونستم با گاز گرفتن لبم بدنم عکس العمل نشون میده و بدتر چیز میشه!
چشم بست و سری چپ و راست کرد.
وقتی متوجه شد حالش خوب نمیشود و مدام دنبال تکرار آن لحظه است، تنداً از ماشین پیاده شد.
غزل که تازه متوجه شده بود جریان از چه قرار است، ضربهای روی لب خودش زد.
– دندونات خورد بشه دختر! چه غلطی بود کردی تو!
سپس لبش را با بغض جمع کرد.
– کاش باد بخوره بهش خوب بشه زودی…
#پارتهشتادودو
حدودا بیست دقیقه بعد، فرید به ماشین برگشت.
بدون اینکه غزل را نگاه کند، شیشه ماشین را بالا داد و حرکت کرد.
دخترک که شرمزده و پشیمان بود، نگاههایش را بست و خودش را به خواب زد.
°•
°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•
به تهران که رسیدند، فرید به حمام راهی شد.
تعجب آور بود که فرید مولایی شرمگین شده بود!
شاید هم چراکه با جنبهی شوخی جلو رفته بود، شوکه شده بود که اینگونه دخترک حالش را دگرگون کرده بود.
غزل به اتاق فرهام راهی شد و برای فرار از فرید، آنجا خوابید.
هردو بهم ریخته و مشوش بودند، هردو نیاز داشتند تا اتفاقات را هضم کنند.
°•
°•°•°•°•°•°•
تمام روز را خبری از فرید نبود، حتی زمانی که برای ناهار بهناز خانم تماس گحرکت کرد، فرید گفته بود مغازه کار دارد و نمی آید.
غزل از این بابت خرسند و مسرور بود و تمام روزگار را با فرهام بازی کرده بود.
کل روزگار را دعا کرد که فرید شامگاه به خانه برنگردد، ولی عصر بود که صوتی ماشین فرید را شنید.
نگاهی به بهناز خانم انداخت و سبزی که کف دستش بود را روی سفره گذاشت.
– من برم یه سر به فرهام بزنم.
– وایسا دخترم. فرهام تازه خوابید! میخوای از فرید فرار کنی گلم؟
غزل با دلواپسی لب جنباند.
– لطفاً برم بالا! نمیخوام با آقا فرید رو به بشم. شب میدم قول میدم. سبزی هارو هم شب پاک میکنیم.
زن با لبخندی مهربان، سر تکان داد.
– برو دخترم.
با مسروری تشکر کرد و با عجله و قدمهای تند، به طبقه بالا رفت.
به آرامی در اتاق فرهام را گشود و داخل شد.
– آخیش…
تبسمی بزرگ بر لب نشاند و به تختش نزدیک شد.
نگاهی به کف دستهای خودش انداخت و بینی چین داد.
– حتی دستامم نشستم! برم توی حموم اتاق تو بشورم فرهام.
با فرهامی که خواب بود صحبت میکرد؛ حتی خودش هم خنده اش گرفته بود!
دستهایش را شست و وقتی از حمام بیرون رفت، فرید را مشاهده کرد که بالای سر پسرش از حرکت ایستاده.
ناخودآگاه هین کشید که فرید به سویش برگشت.
سر تا پایش را نگاهی انداخت.
– علیک سلام غزل خانم!
تبسمی دندان نما زد.
– سلام.
فرید سری چپ و راست کرد.
– فرهام تازه خوابیده؟
– نمیدونم.
پسرک با تعجب به صورت سفید شده و پر استرسش، نگاهی کرد.
– یعنی چی! مگه فرهام و تو نمیخوابونی!؟
#پارتهشتادوسه
با استرس سر تکان داد.
– چرا… اما… میشه من برم؟
فرید که درک میکرد برای دخترک، هضم آن اتفاق سخت است، لبخند زده و سری تکان داد.
– من میرم، باید برم حموم، تو بمون.
با قدردانی نگاهش کرد و پس از اینکه فرید اتاق را ترک کرد، نفسی آسوده کشید.
به روی فرهام که خواب بود، تبسم زد.
– امیدوارم هیچ وقت نسبت به بابات کسی پیدا نکنم.
– اون نسبت به تو چی؟
ترسیده به سوی نازنین برگشت.
دخترک تبسم شیرینی بر لبانش نشاند.
– یعنی واقعا میخوای این زیستن و ادامه بدی غزل؟ اینطوری بدون عشق و علاقه و حتی یه ارتباط درست و حسابی با شوهرت!؟ تا کِی میتونی ادامه بدی مگه؟
جلوتر حرکت کرد و با اخم ادامه داد.
– تا کِی میتونی شاهدِ خوشگذرانی های فرید باشی و تک و تنها مثل یه غریبه، پیشش بمونی؟!
شانه بالا انداخت.
– مگه چارهای جز این دارم؟ من فقط به این امید هستم که بتونم درس بخونم و بعدش…
میان حرفش پرید.
– بعدش چی؟
روی صنقلبی جای گرفت و پا روی پا انداخت.
تمسخرآمیز، جویا شد.
– بعدش طلاق میگیری و یه حیات رویایی واسه خودت درست میکنی؟ یعنی چنین قصدی داری؟
– نمیتونم یعنی؟!
با تبسمی معنا دار و مهربان سر تکان داد.
– چیزی نیست که بگیم نمیشه، طبیعیه که میتونی روی پای خودت وایسی و استقلال هایی پیدا کنی…ذاتا دختر زرنگ و باهوشی هم هستی. ولی بهتره واقع بین باشیم.
اشاره کرد که غزل کنارش بنشیند، غزل تبسم زده و با ترمتوجه شد قرار گرفت.
کمی به سویش متمایل شد.
– نمیتونی هیچ وقت این حیات و فراموش کنی… میتونی؟ شاید الان بتونی البته، که اونم سخته! ولی چند سال دیگه چی؟ میتونی فرهام و ول کنی؟ میتونی مثل روزگار اول، فرید برات یه آدم منحوس و رو مخ باشه؟
کف دست غزل را گرفت.
– غزل جان، من بهشدت دوست دارم. درسته تازه آشنا شدیم، اما باور کن بهشدت برام ارزشمند و عزیز هستی و از اولین لحظه به قلبم نشستی… من میخوام تورو شاد ببینم و اون زیستن که حقته رو رقم بزنی…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن