بهار_ گلاویژ خواهرمنه.. تنها من نیستم.. اگه وجود گلاویژ نبود من هم معلوم نبود چه سرنوشتی داشتم و کجای این جهان ازتنهایی مرده بودم!
عماد روبه من کرد و اظهار کرد:
_سرنوشت تلخی داشتی وبرای دختری به سن و سال تو واقعا زیاد و غیر قابل تحمل بوده
و خداروشکر که اون روزگار ها تموم شده، ولی این چه ربطی به موضوع امشامگاه و وحشت کردن تو داره؟ اون روزگارها تموم شده و حتما الان اون عوضی بیشرفم حرکت کرده سراغ زیستنش….
میون حرفش پریدم و با گریه بیان کردم:
_تموم نشده عماد تموم نشده!
اون نحرکت کرده دنبال زیستنش وبرعکس، پیدام کرده!
آدرس خونه رو پیدا کرده و میدونه کجام..
مدام پیغام و پسغام واسم میفرسته و داره دیونه میکنه!
میترسم عماد.. آره تو خوب منو شناختی عماد خیلی هم خوب! امروزگار درست حدس زده بودی، تو نگاه های من تعجب نبود، تودیده های من ترس بود!
ترس ازاینکه بخواد تنهایی گیرم بیاره وبلایی سرم بیاره..
ترس ازاینکه برم گردونه همون قبرستونی که ازش فرار کردم..
ترس ازاینکه بفهمه عاشق توام و ازحسادت بلایی سرت بیاره!
ترس از دست دادنت داره منو میکشه عماد داره منو میکشههههه!
ضجه میزدم.. باآوایی شامگاهیه فریاد حرف میزدم و از ترس هام واسه عماد میاضافه کردم!
ضجه میزدم از بقیه ی حرف هایی که سانسور کردم و جرات بیان کردنشون رو نداشتم!
از ترس هام اظهار کردم ولی ازترسی که اگه بفهمه اون بی شرف شب ها میوند تو اتاقم و اذیتم میکرد ناضافه کردم..
از اون شامگاه های لعنتی که هیچ اتفاقی نیوفتاده بود اما عکس هایی که نشون میداد گلاویژ بیچاره کف دست خورده اس نبیان کردم…
من کف دست نخوردم و نذاشته بودم کاری باهام بکنه ولی اون بی شرف با قرص های خواب آور موفق به گراهی شدن عکس هایی ازم شده بود که هرگز واقعیت نداشته!
اون عکس هارو ازم گراهی شده بود تا اگر یه وزی بخوام اسم مرد دیگه ای رو توزیستنم بیارم و بخوام ازدواج کنم همه رو نشون بده و بی آبروم کنه!
اگه عماد اون هارو ببینه حتی اگه آسمونم به زمین برسه باورم نمیکنه ومیره….
عماد با خشمی دل نشین منو بغل کرد و باصدایی که سعی میکرد آروم باشه ولی پرتحکم اضافه کرد:
_گلاویژ بسه.. مگه من بچه ام یا بی کف دست وپام که کسی بخواد بلایی سرم بیاره؟
غلط میکنه حتی از ۲۰متری تو رد بشه روزگارشو سیاه میکنم.. یه کاری میکنم باچشم های باز نتونه شامگاه رو از روزگار تشخیص بده!
واسه چی اینارو زودتر به من ناظهار کردی؟ از کی داره تهمشاهده کرد میکنه وپیغام میفرسته که تو به من ناضافه کردی؟ کی باهاش روبه روشدی؟
_من نمشاهده کردمش عماد.. فقط یه نامه فرستاده بود که یه عکس از بچگی هامون که بفهمم پیدام کرده!
با اخم نگاهی به صورتم انداخت واظهار کرد:
_کجاست؟ برو عکس ونامه رو بیار!
یه دفعه متوجه گندی که زدم شدم و با صوت آب دهنم رو قورت دادم و وحشت زده بیان کردم:
_خب…اون.. اون شب کنترلم رو از دست داده بودم همه چی رو پاره کردم!
عماد با تعجب و عصبی گفت:
_کدوم شب؟ مدارکی که بایدنکهشون میداشتی رو پاره کردی گلاویژ؟
به بهار که ترسیده فقط داشت نگاهمون میکرد نگاهی کردم و با لکنت بیان کردم؛
_شامگاه میل داشتگاری! هراسیدم.. بهشدت هراسیدم عماد…
_ازچی ترسیدی؟ فکرکردی اگه داستان زیستنتو بفهمم نظرم عوض میشه؟ واقعا من رو اینجوری شناختی؟
سرم رو پایین انداختم وقطره اشکم روی دماغم سر خورد..
-وحشت کردم اگه بدونی فراری هس….
باتحکم وصوتیی بالارفته حرفم رو قطع کرد و گفت:
_هیس! اگه این کار رو نمیکردی الان نه مایی وجود داشت ونه معصومیتی توی این صورت وجود داشت! دیگه نمیخوام اون کلمه رو بشنوم! هیچوقت!
یه کم خاموشی شد و دوباره عماد بغلم کرد و با اطمینان بیان کرد:
_بعدازاین بفهمم ازترس اون مرتیکه اشک ریختی واینجوری خودتو داغون کردی برای همیشگی قیدتو میزنم!
خودم دنبالشو میگیرم و حسابشو میرسم دیگه توفکرش نمیری، اوکی؟
باحسرت آهی کشیدم و سرم رو به نشونه ی تاییدتکون دادم
_سعی میکنم باخانواده ام صحبت کنم کارهای عروسی رو جلو بندازم! حتی شده توی همین ماه
بهت زده نگاهش کردم که باهمون اخم ولی نگاهی قلب فریب گفت:
_چیه؟ ماکه قصد ازدواج دارین و دیریازود این اتفاق میوفته، پس چه فرقی میکنه تو کدوم ماه وچه روزگاری باشه؟
بی توجه به حضور بهار کف دست هامو دور گردنش انداختم ومحکم بغلش کردم..
بدون حرف فقط عطر تنشو بوکشیدم!
بهارهم واسه اینکه جو عوض بشه بیان کرد:
_خب پس حالا که همه چیز اظهار کرده شد و یه عروسی عشقولانه هم افتادیم، بیاین فردا جشن بگیریم مهمون من!
ازعماد جداشدم و عماد با لبخند اظهار کرد:
_ببخشید این بچه ی ما لوسه وقلبش همش بغل میخواد!
راستش بهارخانوم علت اصلی اومدنم چیزدیگه ای بود که با دیدن چاقو تو کف دستتون هراسیدم کلا حرفم یادم راهی شد..
بهارباخنده کف دست هاشو جلو چشم هاش گذاشت و گفت:
_وای نگید توروخدا خجالت میکشم!
_بله بهتره که فراموشش کنیم.. راستش اومدم ازتون اجازه گلاویژ رو بگیرم، چند روز مسافرت کاری پیش اومده اضافه کردم اگه صلاح بدونید گلاویژ هم همجاده خودم ببرم!
بهاردرحالی که نمیدونست چه جوابی بده کف دستی به روسریش کشید و بیان کرد:
_اجازه ماهم کف دست شماست، کجا به سلامتی؟
_سلامت باشید. میرم تبریز، گلاویژم می برم پیش عزیز حال وهواش عوض بشه!
_آهان سفربه خیر، من مشکلی ندارم شما دیگه اختیار دار گلاویژ هستید!
باتعجب به بهار نگاه میکردم و میدونستم الان داره خودخوری میکنه و باخودش می جنگه برای نه بیان کردن، ولی حتما بهار هم درک کرده بود به عماد نه اظهار کردن، عواقب خودشو داره!
بعداز کلی تعارف تیکه وپاره کردن، عماد روبه من کردواضافه کرد:
_اگه موافقی ومیخوای باهام بیای فردا آماده باش میام دنبالت باشه؟
سری تکون دادم و باگیجی گفتم:
_باشه، خبرت میکنم
عماد رفت و قبل از رفتن گفت یکی رو میفرستم دورادور خونه رو زیر نظر داشته باشه وباخیال راحت بخوابین…
بعداز اینکه عماد رو بدرقه کردم برگشتم پیش بهار که داشت میوه پوست میکند!
روی مبل رو به روش نشستم و با تعجب سؤال کردم:
_جلو عماد خودتو به روشن فکری زده بودی یا واقعا موافقی که باهاش برم؟
سیب رو توی دهنش گذاشت وهمونطور با دهن پر اظهار کرد:
_خودت چی فکرمیکنی؟
_فکر من رو ولش کن نظرخودتو بگو!
_نظر قبلیمو اگه بخوای بدونی که باید بگم صد درصد میگم نه!
_خب مگه مرض داری جلوش میگی باشه وپشت سرش میگی نه! الان من بهش بگم نمیام میخواد بگه تو خودت دلت نمیخواد بامن بیای وهزارتا چیز دیگه!
_خب اون نظر قبلیم بود اما عقلم میگه برو و یه مدت از اینجا دور باش و واسه خودت خوش بگذرون!
هم ذهنت رو خالی از این ترس ها میکنی هم تا برمیگردی من حساب اون عوضی رو میذارم کف کف دستش!
با گوش دادن اسم اون روانی دوباره رعشه به جونم افتاد و باترس گفتم:
_آخ بهار.. متوجه شدی چی شد؟ نزدیک بود گند بزنم.. نزدیک بود….
میون حرفم پرید وبا حرص اضافه کرد:
_ای بابا دختر تا کی میخوای با این کابوس ها حیات کنی؟ خوب کاری کردی اضافه کردی و انتظار داشتم همه چی رو بدون کم وکاست بگی که این کار رو نکردی!
دیدی که چقدر عصبی شده بود…
_مشاهده کردم چقدر عصبی بود اره مشاهده کردم.. ولی گلاویژ بعداز این رو میخوای چیکار کنی؟ بازهم میخوای به کابوس ها ادامه بدی؟ بازهم باترس زندگی کنی؟ دختر مرگ یک بار شیون هم یک بار! توکه کاری نکردی واز گل هم پاک تری و واسه اثباتش این همه دکتر وپزشکی قانونی هست! پس چرا باید از کسی که داره شوهرت میشه این چیزا رو مخفی کنی؟ هان؟
_نمیدونم بهار.. فقط میدونم اون لحظه نمیتونستم ادامه بدم خیلی وحشت کردم
صبح باآوای زنگ گوشیم ازخواب بیدارشدم!
عماد بود..
_الو سلام…
_سلام خوابالو خواب بودی؟
درحالی که خودمو توی تختم کش میدادم بیان کردم؛
_اوهوم.. صبح بخیر!
_صبح شماهم بخیر.. من فکرکردم الان چمدون به کف دست منتظرمن قرار گرفتی!
زودباش بیا پایین من پایینم!
بااین حرفش مثل فنر توجام نشستم و گفتم:
_دم دری؟ چه بی خبر؟ من آماده نشدم که! مگه قرارنبود ساعت ۱۰ بیای؟
_ساعت ده وچهل دقیقه اس خانوم خوش خواب!
بادیده های گرد شده به ساعت خیره شدم و متوجه شدم طبق معمول توی اوج خواب بودم و صدای آلارام گوشیمو نمتوجه شدم!
پس بیا بالا تا ولیده شم
_نمیخواد آماده شی بدون آرایشم قبولت داریم بانو! بدو یه چیزی تنت کن بیا پایین صبحونه تو راه میخوریم!
ازجام قد بلند شدم و هممدت که به طرف سرویس بهداشتی میحرکت کردم گفتم؛
_باشه پس پنج دقیقه صبرکن لباس بپوشم بیام!
_بدو عشقم بدو که بسیار دیرشده! ساعت پنج عصر یه قرار مهم دارم!
_اومدم اومدم.. چند دقیقه دیگه پایینم!
گوشی رو قطع کردم و به سرعت کف دست و رومو شستم و توی آینه به خودم خیره شدم!
با این قیافه چطور برم آخه.. دیده هام بخاطر گریه دیشامگاه متورم شده بود و به زور باز میشد..
آرایشم روی این چشم ها کار ساز نیست!
بیخیال لنزهم شدم و گذاشتمش توی کیفم و باعجله مشغول آماده شدن بودم که بهار گفت:
چته چرا بدو بدو می کنی
به این کارش که توی خواب یه دفعه حرف میزنه عادت داشتم دیگه نوحشت کردم..
_خواب موندم، عماد پایین منتظرمه میگه عجله داره!
ازجاش قد بلند شد و گفت:
_مگه ساعت چنده؟
یه دونه زد تو سر خودش و اضافه کرد:
_خاک به سرم من ساعت ۹ قرار مصاحبه داشتم!
شالمو پوشیدم و عینک آفتابیمو روی دیدهم گذاشتم و رفتم بهار رو چندتا ماچ آبدارش کردم و چمدون به کف دست به طرف در رفتم که بهارگفت:
یدونه شکلات بخور ضعف نکنی
_چشم دیده تو کیفم دارم، خداحافظ مواظب خودت باش!
_توهم همینطور! گوشیتو در دسترس بذار دلواپسم نکنی!
_نگاه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن