بهار_ گلاویژ خواهرمنه.. تنها من نیستم.. اگه وجود گلاویژ نبود من هم معلوم نبود چه سرنوشتی داشتم و کجای این دنیا ازتنهایی مرده بودم!
عماد روبه من کرد و گفت:
_سرنوشت تلخی داشتی وبرای دختری به سن و سال تو واقعا زیاد و غیر قابل تحمل بوده
و خداروشکر که اون روز ها تموم شده، ولی این چه ربطی به موضوع امشب و وحشت کردن تو داره؟ اون روزها تموم شده و حتما الان اون عوضی بیشرفم رفته سراغ زیستنش….
میون حرفش پریدم و با گریه گفتم:
_تموم نشده عماد تموم نشده!
اون نراهی شده دنبال زیستنش وبرعکس، پیدام کرده!
آدرس خونه رو پیدا کرده و میدونه کجام..
مدام پیغام و پسغام واسم میفرسته و داره دیونه میکنه!
میترسم عماد.. آره تو خوب منو شناختی عماد بهشدت هم خوب! امروزگار درست حدس زده بودی، تو چشم های من تعجب نبود، تونگاه های من ترس بود!
ترس ازاینکه بخواد تنهایی گیرم بیاره وبلایی سرم بیاره..
ترس ازاینکه برم گردونه همون قبرستونی که ازش فرار کردم..
ترس ازاینکه بفهمه عاشق توام و ازحسادت بلایی سرت بیاره!
ترس از کف دست دادنت داره منو میکشه عماد داره منو میکشههههه!
ضجه میزدم.. باآوایی شبیه فریاد حرف میزدم و از ترس هام واسه عماد میاضافه کردم!
ضجه میزدم از بقیه ی حرف هایی که سانسور کردم و جرات گفتنشون رو نداشتم!
از ترس هام اظهار کردم ولی ازترسی که اگه بفهمه اون بی شرف شامگاه ها میوند تو اتاقم و اذیتم میکرد ناظهار کردم..
از اون شامگاه های لعنتی که هیچ اتفاقی نیوفتاده بود اما عکس هایی که نشون میداد گلاویژ بیچاره کف دست خورده اس ناضافه کردم…
من کف دست نخوردم و نذاشته بودم کاری باهام بکنه ولی اون بی شرف با قرص های خواب آور موفق به گراهی شدن عکس هایی ازم شده بود که هیچگاه واقعیت نداشته!
اون عکس هارو ازم گرفته بود تا اگر یه وزی بخوام اسم مرد دیگه ای رو توحیاتم بیارم و بخوام ازدواج کنم همه رو نشون بده و بی آبروم کنه!
اگه عماد اون هارو ببینه حتی اگه آسمونم به زمین برسه باورم نمیکنه ومیره….
عماد با خشمی قلب نشین منو بغل کرد و باآوایی که سعی میکرد آروم باشه ولی پرتحکم گفت:
_گلاویژ بسه.. مگه من بچه ام یا بی کف دست وپام که کسی بخواد بلایی سرم بیاره؟
غلط میکنه حتی از ۲۰متری تو رد بشه روزگارگارشو سیاه میکنم.. یه کاری میکنم بانگاه های باز نتونه شب رو از روز تشخیص بده!
واسه چی اینارو زودتر به من ناظهار کردی؟ از کی داره تهدید میکنه وپیغام میفرسته که تو به من ناظهار کردی؟ کی باهاش روبه روشدی؟
_من نمتوجه شدمش عماد.. فقط یه نامه فرستاده بود که یه عکس از بچگی هامون که بفهمم پیدام کرده!
با اخم نگاهی به صورتم انداخت وگفت:
_کجاست؟ برو عکس ونامه رو بیار!
یه دفعه متوجه گندی که زدم شدم و با صدا آب دهنم رو قورت دادم و وحشت زده اضافه کردم:
_خب…اون.. اون شامگاه کنترلم رو از کف دست داده بودم همه چی رو پاره کردم!
عماد با تعجب و عصبی گفت:
_کدوم شب؟ مدارکی که بایدنکهشون میداشتی رو پاره کردی گلاویژ؟
به بهار که هراسیده فقط داشت نگاهمون میکرد نگاهی کردم و با لکنت اظهار کردم؛
_شامگاه خواستگاری! وحشت کردم.. بسیار هراسیدم عماد…
_ازچی ترسیدی؟ فکرکردی اگه داستان حیاتتو بفهمم نظرم عوض میشه؟ واقعا من رو اینجوری شناختی؟
سرم رو پایین انداختم وقطره اشکم روی دماغم سر خورد..
-ترسیدم اگه بدونی فراری هس….
باتحکم وآوایی بالاراهی شده حرفم رو قطع کرد و بیان کرد:
_هیس! اگه این کار رو نمیکردی الان نه مایی وجود داشت ونه معصومیتی توی این صورت وجود داشت! دیگه نمیخوام اون کلمه رو بشنوم! هیچوقت!
یه کم سکوت شد و مجدداً عماد بغلم کرد و با اطمینان بیان کرد:
_بعدازاین بفهمم ازترس اون مرتیکه گریه کردی واینجوری خودتو داغون کردی برای همیشه قیدتو میزنم!
خودم دنبالشو میگیرم و حسابشو میرسم دیگه توفکرش نمیری، اوکی؟
باحسرت آهی کشیدم و سرم رو به نشونه ی تاییدتکون دادم
_سعی میکنم باخانواده ام صحبت کنم کارهای عروسی رو جلو بندازم! حتی شده توی همین ماه
بهت زده نگاهش کردم که باهمون اخم ولی نگاهی قلب فریب اضافه کرد:
_چیه؟ ماکه قصد ازدواج دارین و دیریازود این اتفاق میوفته، پس چه فرقی میکنه تو کدوم ماه وچه روزی باشه؟
بی توجه به حضور بهار دست هامو دور گردنش انداختم ومحکم بغلش کردم..
بدون حرف فقط عطر تنشو بوکشیدم!
بهارهم واسه اینکه جو عوض بشه بیان کرد:
_خب پس حالا که همه چیز گفته شد و یه عروسی دلدادگیولانه هم افتادیم، بیاین فردا جشن بگیریم مهمون من!
ازعماد جداشدم و عماد با لبخند گفت:
_ببخشید این بچه ی ما لوسه ودلش همش بغل میخواد!
راستش بهارخانوم علت اصلی اومدنم چیزدیگه ای بود که با متوجه شدن چاقو تو کف دستتون وحشت کردم کلا حرفم یادم حرکت کرد..
بهارباخنده کف دست هاشو جلو نگاه هاش گذاشت و بیان کرد:
_وای نگید توروخدا خجالت میکشم!
_بله بهتره که فراموشش کنیم.. راستش اومدم ازتون اجازه گلاویژ رو بگیرم، چند روزگار مسافرت کاری پیش اومده بیان کردم اگه صلاح بدونید گلاویژ هم همراه خودم ببرم!
بهاردرحالی که نمیدونست چه جوابی بده دستی به روسریش کشید و گفت:
_اجازه ماهم کف دست شماست، کجا به سلامتی؟
_سلامت باشید. میرم تبریز، گلاویژم می برم پیش عزیز حال وهواش عوض بشه!
_آهان سفربه خیر، من مشکلی ندارم شما دیگه اختیار دار گلاویژ هستید!
باتعجب به بهار نگاه میکردم و میدونستم الان داره خودخوری میکنه و باخودش می جنگه برای نه بیان کردن، اما حتما بهار هم فهمیده بود به عماد نه گفتن، عواقب خودشو داره!
بعداز کلی تعارف تیکه وپاره کردن، عماد روبه من کردوبیان کرد:
_اگه موافقی ومیخوای باهام بیای فردا آماده باش میام دنبالت باشه؟
سری تکون دادم و باگیجی اظهار کردم:
_باشه، خبرت میکنم
عماد رفت و قبل از حرکت کردن اضافه کرد یکی رو میفرستم دورادور خونه رو زیر نظر داشته باشه وباخیال راحت بخوابین…
بعداز اینکه عماد رو بدرقه کردم برگشتم پیش بهار که داشت میوه پوست میکند!
روی مبل رو به روش جای گرفتم و با تعجب سؤال کردم:
_جلو عماد خودتو به روشن فکری زده بودی یا واقعا موافقی که باهاش برم؟
سیب رو توی دهنش گذاشت وهمونطور با دهن پر گفت:
_خودت چی فکرمیکنی؟
_فکر من رو ولش کن نظرخودتو بگو!
_نظر قبلیمو اگه بخوای بدونی که باید بگم صد درصد میگم نه!
_خب مگه مرض داری جلوش میگی باشه وپشت سرش میگی نه! الان من بهش بگم نمیام میخواد بگه تو خودت قلبت نمیخواد بامن بیای وهزارتا چیز دیگه!
_خب اون نظر قبلیم بود اما عقلم میگه برو و یه مدت از اینجا دور باش و واسه خودت خوش بگذرون!
هم ذهنت رو خالی از این ترس ها میکنی هم تا برمیگردی من حساب اون عوضی رو میذارم کف دستش!
با گوش دادن اسم اون روانی مجدداً رعشه به جونم افتاد و باترس گفتم:
_آخ بهار.. مشاهده کردی چی شد؟ نزدیک بود گند بزنم.. نزدیک بود….
میون حرفم پرید وبا حرص گفت:
_ای بابا دختر تا کی میخوای با این کابوس ها زیستن کنی؟ خوب کاری کردی گفتی و انتظار داشتم همه چی رو بدون کم وکاست بگی که این کار رو نکردی!
متوجه شدی که چقدر عصبی شده بود…
_مشاهده کردم چقدر عصبی بود اره مشاهده کردم.. ولی گلاویژ بعداز این رو میخوای چیکار کنی؟ بازهم میخوای به کابوس ها ادامه بدی؟ بازهم باترس زندگی کنی؟ دختر مرگ یک بار شیون هم یک بار! توکه کاری نکردی واز گل هم پاک تری و واسه اثباتش این همه دکتر وپزشکی قانونی هست! پس چرا باید از کسی که داره شوهرت میشه این چیزا رو مخفی کنی؟ هان؟
_نمیدونم بهار.. فقط میدونم اون لحظه نمیتونستم ادامه بدم خیلی وحشت کردم
صبح باآوای زنگ گوشیم ازخواب بیدارشدم!
عماد بود..
_الو سلام…
_سلام خوابالو خواب بودی؟
درحالی که خودمو توی تختم کش میدادم گفتم؛
_اوهوم.. صبح بخیر!
_صبح شماهم بخیر.. من فکرکردم الان چمدون به کف دست منتظرمن جای گرفتی!
زودباش بیا پایین من پایینم!
بااین حرفش مثل فنر توجام قرار گرفتم و اظهار کردم:
_دم دری؟ چه بی خبر؟ من آماده نشدم که! مگه قرارنبود ساعت ۱۰ بیای؟
_ساعت ده وچهل دقیقه اس خانوم خوش خواب!
بانگاه های گرد شده به ساعت نگاه کردم و متوجه شدم طبق معمول توی اوج خواب بودم و صدای آلارام گوشیمو نمتوجه شدم!
پس بیا بالا تا ولیده شم
_نمیخواد آماده شی بدون آرایشم قبولت داریم بانو! بدو یه چیزی تنت کن بیا پایین صبحونه تو راه میخوریم!
ازجام بلند شدم و هممدت که به طرف سرویس بهداشتی میرفتم اضافه کردم؛
_باشه پس پنج دقیقه صبرکن لباس بپوشم بیام!
_بدو محبتم بدو که بسیار دیرشده! ساعت پنج عصر یه قرار مهم دارم!
_اومدم اومدم.. چند دقیقه دیگه پایینم!
گوشی رو قطع کردم و به سرعت دست و رومو شستم و توی آینه به خودم چشم دوختم!
با این قیافه چطور برم آخه.. نگاه هام بخاطر گریه دیشامگاه متورم شده بود و به زور باز میشد..
آرایشم روی این نگاه ها کار ساز نیست!
بیخیال لنزهم شدم و گذاشتمش توی کیفم و باعجله مشغول آماده شدن بودم که بهار اضافه کرد:
چته چرا بدو بدو می کنی
به این کارش که توی خواب یه دفعه حرف میزنه عادت داشتم دیگه نترسیدم..
_خواب موندم، عماد پایین منتظرمه میگه عجله داره!
ازجاش قد بلند شد و گفت:
_مگه ساعت چنده؟
یه دونه زد تو سر خودش و گفت:
_خاک به سرم من ساعت ۹ قرار مصاحبه داشتم!
شالمو پوشیدم و عینک آفتابیمو روی دیدهم گذاشتم و راهی شدم بهار رو چندتا ماچ آبدارش کردم و چمدون به کف دست به طرف در حرکت کردم که بهارگفت:
یدونه شکلات بخور ضعف نکنی
_چشم دیده تو کیفم دارم، خداحافظ مواظب خودت باش!
_توهم همینطور! گوشیتو در کف دسترس بذار نگرانم نکنی!
_دیده!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن