رمان گلادیاتور پارت ۲۶۸

باید مرکزی را پیدا می کرد که برای حرکت کردن به آنجا توجیهی داشته باشد . به هیچ عنوان قلبش نمی خواست خبر این تتویی که می خواست بر روی تنش بزند ، به گوش یزدان برسد ……… خوب می دانست که یزدان هر روزگار با زنگ زدن به معین ، آمار کارها و فعالیت های دقیق روزانه او را می گیرد ……… حتی گاهی حس می کرد معین آمار تعداد حمام حرکت کردن و یا کف دستشویی رفتنش مسیرم در کف دست دارد و به یزدان گزارشش را می دهد ‌.

ولی راهی شدن به یک آرایشگاهی که به صورت تخصصی و بهداشتی این خدمات را هم انجام بدهد می داد ، می توانست یک راه مناسب برای پیچاندن معین باشد .

با پیدا کردن مکان مناسبی در یکی از مراکز بزرگ تجاری در سعادت آباد تبسمش پهن تر شد . عکس های آرایشگاه را سر سری نگاه کرد و از نظر گذراند . آرایشگاه تمیز و مناسبی به نظر می رسید .

شماره تماس آرایشگاه را به سرعت در دفتر تلفنش کپی کرد و تماس گرفت ………… می تمایل داشت هر چه زودتر این تصمیم ناگهانی اش را عملی کند .

****

مقابل آینه ایستاده بود و به تصویر پوشیده و آماده شده خودش نگاهی انداخت …………. در چهره اش خبری از آن مسرورابی ماه های گذشته ، مدتی که یزدان در کنارش در این عمارت حضور داشت نبود ، ولی تیپ و ظاهر ساده ولی شیکش زیادی به مذاقش خوش می آمد .

نفس عمیقی کشید و نگاه از آینه گحرکت کرد و کیف کف دستی کوچکش را برداشت و ملایم از اطاقش خارج شد .

امروزگار روزگاری بود که آرایشگاه برای زدن تتویش به او وقت داده بود . روزگاری که این آرایشگاه را از مابین صدها آرایشگاه انتخاب نموده بود ، هرگز فکرش را نمی کرد وقت گراهی شدن از چنین جایی تا این حد سخت و دشوار باشد و بدتر از همه ، به او برای سه هفته بعد وقت دهد . فکر می کرد همینکه زنگ بزند ، می تواند برای فردای آن روز وقت بگیرد .

کارت اطاقش را درون کیفش قرار داد و ساکت از اطاق خارج شد و بعد از بستن در ، به سمت پله ها راه افتاد .

#part565

#gladiator

ساکت و موقرانه در حالی که تعمداً به سمت معینی که با گوش دادن صوتی کوبیده شدن پاشنه کفش هایش بر روی سنگ پله ها ، نگاهش را سمت او کشیده بود ، نگاه نکرد …….. نگاهش آرام این سمت و آن سمت چرخ می خورد ……….. نگاهی که زیادی جدی و مصمم به نظر می رسید .

معین که کنار در ایستاده بود و با نگهبان در ورودی سالن حرف می زد ، تکیه اش را از چهارچوب گراهی شد و کف دستان در جیب فرو کرده اش را از جیب بیرون آورد و صاف ایستاد و با ابروان بالا حرکت کرده نگاهش را به سمت ساعت مچی اش کشاند …………… دقیقاً دو ساعت تا شروع کلاس رانندگی اشان مدت باقی مانده بود .

نگاهش را با مکث بالا کشید و اینبار دقیق تر روی ظاهر متفاوت گندم چرخی داد ……………. حتی این ظاهر گندم ، هیچ شامگاهاهتی به تیپ های اسپرت کلاس رانندگی اشان نداشت .

مخصوصاً کفش بندی پاشنه بلندی که حالا بجای کتانی های اسپرت همیشگی اش پوشیده بود ………….. و یا شلوار لی دمپا گسرخوش سرمه ای رنگی که حالا به جای شلوار ورزشی مشکی رنگی که همواره به پا می زد ، پوشیده بود …….. این پوشش متفاوت گندم ، هیچ شباهتی به آماده شدن برای کلاس رانندگی اشان نداشت .

گندم به پله های انتهایی رسیده بود که معین مسیرش را به سمت او کج کرد و نزدیکش شد .

ـ جایی تشریف می برید گندم خانم ؟

گندم سری تکان داد و در حالی که کیف نازک دستی اش را به زیر بغلش می فرستاد ، نگاهش را سمت او بالا کشید .

ـ آره الان باید جایی برم .

معین ابرویی بالا انداخت و نگاهش را سمت نگهبانی که نزدیکشان از حرکت ایستاده و بر و بر گندم را برانداز می کرد ، کشید و با ایما و اشاره ، اشاره اش کرد که برود .

با رفتن نگهبان ، مجدداً نگاهش را سمت گندم کشید :

ـ جسارتاً می تونم بپرسم کجا می خواین برید ؟ چراکه من باید به یزدان خان گزارش بدم .

#part566

#gladiator

گندم با شنیدن این حرف ، ابرویی درهم کشید …………. هر آدمی ظرف وجودی خاص خودش را دارد و تا یک حدی می تواند خویشتن داری کند ……….. و گندم هم از این قاعده مستثنی نبود .

یزدان دقیقاً یک ماه و دوازده بود روزگار بود که او را نه تنها ترک کرده بود ، بلکه حتی از گوش دادن آوایش هم محرومش نموده بود .

از اینکه یزدان در تمام این مدت هیچ تمایلی برای حرف زدن با او نشان نداده بود ، ولی از سمت دیگر گزارش لحظه به لحظه کارهایش را از معین دریافت می کرد ، حرصش می گحرکت کرد .

بدون آنکه قصد جواب دادن سوال معین را داشته باشد ، کف دستش را برای گحرکت کردن سوئیچ رو به او دراز کرد …………. اگر معین قصد وارد شدن نداشت ، او که رانندگی یاد گرفته بود .

با اینکه به هیچ عنوان تجربه تنهایی رانندگی کردن نداشت ، ولی می اطلاع داشت بعد از نزدیک به چهل روزگار آموزش رانندگی ، می تواند به تنهایی گلیم خودش را از آب بیرون بکشد و برود .

ـ اگه خودت تمایلی به اومدن نداری ، می تونی سوئیچ ماشینت و بدی خودم برم .

معین سر تکان داد :

ـ من هیچ مشکلی برای بردن شما ندارم ……… ولی مسئله اینه که اگه الان یزدان خان به من زنگ بزنه و بگه شما رو کجا دارم میبرم ، من چی بگم ؟

گندم شانه ای با بی تفاوت بالا انداخت …………. انگار افتاده بود بر روی آن دنده چپش .

ـ اگه یزدان زنگ زد و سوال و جوابت کرد ، بگو هرچی از من سؤال کردی که کجا میرم ، جوابی بهت ندادم ………….. کاری که نداره . می تونی راحت همه چیز و بندازی گردن من . باور کن من مشکلی ندارم .

معین دستی به چانه اش کشید :

ـ اما …….

ـ اما نداره معین ……. اگه متوجه شدی خیلی پاپیچت شد ، بگو می تونه به موبایل خودم زنگ بزنه و مستقیماً از خودم بپرسه ………. چون من به هیچ کس دیگه ای جواب پس نمیدم .

#part567

#gladiator

معین چند باری پلک زد …………… گاهی کارها و رفتارهای گندم او را زیادی می ترساند . به کرات جسارت و شجاعت بی مثال گندم را مشاهده کرده بود ………………. اما مسئله این بود که یزدان هم هر آدمی نبود .

تا الان سابقه نداشت ، دختری بتواند اینگونه مقابل یزدان قد اَلم کند و حرفش را به کرسی بنشاند …………… گاهی این خیره سری های گندم بدجوری دست و پای اویی که به دفعات حرکت کردار یزدان را با آدم های خاطی متوجه شده بود ، به لرزه می انداخت .

ـ گندم خانم ………… برادرانه دارم نصیحتتون می کنم ………….. هیچ وقت خودتون و با یزدان خان در نندازید . نگاه به این یزدان خان آروم نکنید . یزدان خان به موقعش می تونه مثل یه گرگ گرسنه با دندون هاش ، افراد نافرمان تو گروهش و تکه پاره کنه ……….. فکر نکنید چراکه معشوقشید یا چون زنید ممکنه بهتون تخفیف بده و از سر این نافرمانی ها و سر کشی ها راحت بگذره ………… برای یزدان خان فرقی نمی کنه طرف مقابلش زن باشه مرد ، برای هر دوشون یک مجازات یکسان و در نظر می گیره .

گندم نچی کرد و چشمانش را بی حوصله در حدقه دیدهانش چرخی داد :

ـ اگه می ترسی که من و همراهی کنی هیچ موردی نداره ………………. اظهار کردم که من خودم می تونم از پس خودم بر بیام .

معین کلافه شده نفسش را هوف مانند و صوت دار بیرون فرستاد ………….. همزیرا سر کچلی شده بود که از هر سمتی که سرش را می خواراند ، به خون می افتاد .

ـ پس کلاس رانندگی امروزگارمون چی میشه ؟ کنسله ؟

گندم در حالی که لبخند نصفه و نیمه ای از اینکه توانسته معین را به همراهی با خودش راضی نماید ، بر روی لبانش جای گرفته بود ، سری برای او تکان داد .

ـ نه احتیاجی به کنسل کردن نیست . می تونیم امروزگار به شکل دیگه ای تو شهر انجامش بدیم .

#part568

#gladiator

ـ تو شهر ؟

ـ آره ، تو مسیر رفتن به جایی که من می خوام برم .

معین چنگی میان موهایش زد و در حالی که پلک هایش را بر روی هم می انداخت ، ارام نالید :

ـ خدای من …………… می دونم یزدان خان بخاطر این نافرمانی بدجوری عصبی میشه .

گندم با همان لبان خندان و چشمانی که عجیب برق افتاده بود ، گردنش را به سمت معین کشید و باز تکرار کرد :

ـ من که گفتم با اینکه همه چیز و گردن من بندازی هیچ مشکلی ندارم ……………. به‌شدت خشمگین شد ، می تونی گوشی رو بدی به من تا بقیه عصبانیتش و سر من خالی کنه . خیالت جمع ، اجازه نمیدم اتفاقی برای تو بیفته .

معین در حالی که سری به نشانه تاسف تکان می داد ، به سمت در خروجی مسیر افتاد . نه می توانست حریف گندم شود و نه می توانست اجازه دهد به تنهایی از این عمارت پا بیرون بگذارد .

با رسیدن به ماشین ، گندم کف دستش را سمت معین دراز کرد .

ـ من می شینم …………. لطفاً سوئیچت و بده .

معین در حالی که نفس عمیقی می کشید ، کف دست در جیب شلوارش کرد و سوئیچ را بیرون آورد و کف کف دست گندم قرار داد .

به گندم اعتماد داشت …………… رانندگی همچون بعضی دیگر از هنرها یک استعداد ذاتی بود ………… از همان ها که انگار از بدو خلقتت در خون و پوست و استخونت جایش دادند . گندم هم همین بود . انگار از ابتدا یک شوفر به دنیا آمده بود . باهوش بود و می توانست سریع قواعد را یاد بگیرد و انجامشان دهد .

گندم پشت رول نشست و به آهستهی و اعتماد به نفس کامل ماشین را از عمارت بیرون برد و در خیابان اصلی انداخت ……….. در این مدت آنقدر در پیست با معین مسابقه داده بود و آنقدر آزمون و خطا کرده بود که حالا لایی کشیدن از میان ماشین ها برایش آنقدرها سخت و ترسناک به نظر نمی رسید .

#part569

#gladiator

درون ماشین نشسته بودند و معین از پنجره به اتوبانی که به سرعت طی اش می کردند ، نگاه می انداخت ………….. بدترین چیز این بود که هیچ ایده ای از اینکه ممکن است به کجا بروند نداشت و این مسئله ، تا حدی مضطربش می کرد .

از گوشه نگاه نگاهی به قیافه مصمم و چشمان برق افتاده او انداخت ……………. گاهی این دختر زیادی او را به یاد یزدان می انداخت . راهی شدارهای گندم یک جورهایی شبیه یزدان بود . با همان قاطعیت و جدیت بی مانند و مثال زدنی .

ـ هنوزم نمی خواین بگین کجا داریم می ریم ؟

و گندم بدون آنکه بخواهد به او نگاهی بی اندازد ، ابرویی بالا داد .

ـ نه .

معین از آینه کنار ماشین نگاهی به ماشین های پشت سری اشان انداخت و اینبار با سوء ظن سؤال کرد :

ـ با کسی قرار مدار دارید ؟

ـ با کسی ؟ مثلاً چه کسی ؟

ـ نمی دونم ……….. دختری یا ………. پسری .

ابروان گندم در هم فرو راهی شد و وارد خیابانی که مجتمع تجاری در آن قرار داشت ، شد .

ـ نه با کسی قرار مدار ندارم ………….. درضمن خیانت کردن آخرین چیزیه که من بهش فکر می کنم . حالا هم اگه خیلی کنجکاوی که بدونی من کجا دارم میرم ، می تونی دو سه دقیقه دندون سر جگرت بذاری تا بفهمی ……….. چون دیگه رسیدیم .

و مقابل مجتمع تجاری توقف کرد و کیفش را از روی صنقلبی عقب قد بلند نمود .

#part570

#gladiator

معین به ساختمان بزرگ و پر زرق و برقی که گندم مقابلش پارک کرده بود نگاهی انداخت .

ـ قصد خرید داشتید می بیان کردید می بردمتون یه جای بهتر و بِرندتر ………….. جایی که خود یزدان خان هم اکثراً از همونجا خرید می کنن .

گندم نگاهی به خیابان پر ازدهام رو به روی مجتمع انداخت و کف دست به سمت کف دستگیره برد و در را باز نمود و در همان حال جواب او را داد :

ـ قصد خرید ندارم .

ـ پس چرا اینجا اومدیم ؟

و با پیاده شدن گندم ، خودش هم بلافاصله پیاده شد و کنار گندم توقف کرد و نگاه محتاطانه اش را چرخی در دور و اطراف داد ……………

دیوانگی کرده بود . با این همه دشمنی که یزدان داشت ، بیرون آوردن گندم ، آن هم بدون هیچ بادیگارد پوششی ، خریتی محضی بیش نبود .

گندم سوئیچ را درون بغل معین انداخت :

ـ می تونی تو ماشین بمونی تا من برم و بیام .

معین در حالی که حس می کرد زیادی گیج شده است ، نگاهش را چرخی در صورت ساده و بدون آرایش گندم داد .

ـ من هنوزم نمی دونم اگه قصد خرید ندارید ، پس چرا اینجا اومدیم .

گندم در حالی با احتیاط از لا به لای ماشین های در حال گذر ، رد می شد ، به معینی که دنبالش جاده افتاده بود ، اضافه کرد :

ـ به نظرت این ساختمون فقط یه مرکز تجاریه ؟ اون واحد های بالاییش و نمی بینی ؟

معین نگاهش را به سمت واحد های بالایی مجتمع کشاند ………….. گندم راست می اضافه کرد . بالای این مرکز تجاری عظیم و گسترده ، لااقل هفت ، هشت طبقه دیگر هم وجود داشت .

#part571

#gladiator

با ورود به مجتمع با جستجویی کوتاه توانست آسانسور را پیدا کند و خودش را در حالی به طبقه ششم برساند که معین با فاصله به‌شدت اندک همزیرا سایه ای پشت سرش ، جاده می وارد شد .

معین نگاهی به تابلوی بزرگ و طلایی رنگی که گندم مقابلش ایستاده بود نگاه انداخت . تابلویی که با خطوط مشکی رنگ بزرگی رویش نوشته شده بود ، سالن دلربایی بانو .

ابورانش بالا رفت :

ـ می خواین برید آرایشگاه ؟

گندم انگشتش را روی زنگ فشرد و در حالی که منتظر باز شدن در مانده بود ، جواب معینی که حالا پشت سرش از حرکت ایستاده بود و هیچ دیدی به او نداشت ، را داد :

ـ مشکلی داره ؟

معین سری تکان داد ……………. این دختر یک یاغی بود .

ـ نظر بنده مهم نیست …………. ولی به نظرم باید حتماً در این یه مورد نظر یزدان خان و هم جویا می شدید .

گندم ابرو در هم کشید و تمام جانش مملو از حرصی شد که معین تنها با یک جمله در سینه اش ریخت .

ـ من هر کاری که دوست داشته باشم می کنم ……… به اجازه هیچ بنی بشری هم احتیاج ندارم .

معین می خواست جوابش را بدهد که با باز شدن در خاموشی کرد و گردن خم شده اش را صاف نمود و کف دستانش را درون جیب شلوارش فرو برد .

گندم لبخندی تصنعی بر لب آورد و بعد از سلام کوتاهی از کنار زن گذشت و وارد سالن شد …………. معین هم می خواست پشت سر گندم راه بی افتد که زن با یک قدم مقابلش از حرکت ایستاد و راهش را صد کرد :

ـ ببخشید جناب ، ورود آقایون به سالن ممنوعه .

#part572

#gladiator

گندم سر سمت معین چرخاند و با همان حرصی که در سینه اش قرار گرفته بود ، تبسم زهرداری تحویلش داد و به سمت انتهای سالن راه افتاد و از مشاهده کرد معین خارج شد . همه چیز دقیقاً همانطور که می خواست و برایش برنامه ریزی کرده بود ، پیش راهی شده بود .

با بسته شدن در روی معین ، معین چنگی داخل موهایش زد و کف دست به کمر گحرکت کرد ………….. می دانست کف دستی دستی خودش را در دردسر انداخته . نگاهی به سالن طویل و درازی که درونش هیچ خبری از صنقلبی و یا سکویی برای نشستن نبود انداخت و به دیوار تکیه داد .

انگار او هم در آن روز روی دور بد شانسی اش افتاده بود که بسیار نگذشت که موبایلش درون جیب شلوارش شروع به لرزیدن کرد .

موبایل را بیرون آورد و با متوجه شدن سری شماره های آشنا ، مو بر تنش سیخ شد و نفس میان سینه اش حبس شد .

ـ تف تو این شانس ………. این یزدان خانِ که .

اجباراً جواب داد :

ـ سلام قربان …….. روزتون بخیر باشه .

ـ سلام معین ، همه چیز رو به راهه .

نگاه معین بی هیچ اختیاری به سمت در بسته آرایشگاه کشیده شد …………… هیچ بوی خوبی به مشامش نمی رسید . سایه شوم دردسر را به خوبی دور و اطراف خودش حس می کرد .

ـ بله قربان ، خیالتون راحت ……… فقط ………

یزدان که درون سالن ریختگری قرار داشت و داشت حوضچه های بزرگ مذاب رو به رویش را نگاه می انداخت ، با متوجه شدن همین لفظ فقطی که معین بر لبش جاری کرده بود ، نگاه از حوضچه گرفت و پشتش را به آن کرد و ابرو در هم کشید :

ـ فقط چی ؟

#part573

#gladiator

معین به خوبی تغییر صدای یزدان را حس نمود و فاتحه خودش را خواند .

ـ دلواپس نباشید قربان . اتفاق خاصی نه افتاده .

یزدان بیشتر از قبل مضطرب شد …………. جادهش را به سمت در خروجی سالن ریخته گری کشید و در همان حال عصبی اضافه کرد :

ـ حرف بزن معین …….. چی شده که از نظر تو بسیار هم مهم نیست .

ـ امروزگار گندم خانم پاشون و تو یه کفش کردن که می خوان برن بیرون . هر چی هم پا پیچشون شدم که کجا می خوان برن ، نه حرفی زدن نه چیزی بروز دادن . فقط می بیان کردن اگه من نبرشون ، خودشون میرن .

ـ الان کجاست ؟ تو اطاقشه ؟

معین لبانش را روی هم فشرد ………….. بی اجازه گندم را از عمارت بیرون آورده بود . بدون آنکه یزدان اطلاعی از چیزی داشته باشد .

ـ نه قربان ، الان بیرون هستیم …………… گفتم که ………….. متاسفانه نتونستم مانعشون بشم . سفت و سخت پاشون و تو یه کفش کرده بودن که می خوان بیرون برن .

ـ کجا بردیش ؟ الان کنارته ؟

ـ نه قربان ، راهی شده تو یه سالن آرایش زنونه ………… داخل یه مجتمع تجاریه .

یزدان در حالی که حس بدی سر تا پایش را دربر گراهی شده بود ، صوتیش را بالا برد و نگاهان گخوشحال شده اش را با آن ابوران در هم گره خورده اش بر روی زمین انداخت …………… نگاهش به گونه ای بر روی زمین می چرخید که انگار بر روی این زمین به دنبال چیزی می گردد .

ـ حرکت کرده تو آرایشگاه ؟ ……….. مگه بهت نگفتم حتی برای یک ثانیه هم که شده چشم ازش برندار ؟

ـ قربان کاری از کف دست من بر نمی اومد ……………. اینجا یه آرایشگاه زنونه است و مردا اجازه ورود ندارن .