رمان گلادیاتور پارت ۱۳۴

فکر می کرد قرار است مقابل متوجه شدگان یزدان ، در حالی که او هم داخل اطاق پرو حضور دارد ، لباسش را عوض کند و لباس جمتوجه شد را بپوشد .

سر سمت اویی که سرش را به آینه نزدیک کرده بود و با اخمی نازک بر پیشانی ، آینه را بررسی می نمود و کف دست می کشید ، نزدیک کرد :

ـ می خوای داخل بمونی ؟ ………. من که نمی تونم اینجوری لباسام و در بیارم .

ـ یه چند لحظه صبر کنی میرم .

ـ چیزی شده ؟ دنبال چیزی می گردی ؟

ـ دنبال دوربین یا یه چیزی شبیه اون .

گندم نگاه گسرخوش کرد :

ـ دوربین ؟ …… از این ……. از این مدار بسته ها ؟ مگه میشه ؟

یزدان هنوز هم در حال بررسی گوشه ها و بالای آینه بود .

ـ آره ………. کم نگوش دادم از افرادی که با فیلم و عکس لخت زنا و دخترا تو اطاق پرو ، ازشون اخاذی کردن و چند وقت بعدش هم فیلم و عکساشون و پخش کردن .

گندم هراسیده از چیزهایی که می متوجه شد ، به سرعت روسری اش را از روی آویز چوب لباسی بلند کرد و روی سرش انداخت .

ـ اصلا من نمی خوام این و پرو کنم . همین و بخر بریم .

یزدان بی توجه به حرف او ، زانو روی زمین زد و پایین آینه را هم دستی کشید و چک نمود .

ولی الان می میل داشت خودش شخصاً این کار را برعهده بگیرد تا مطمئن شود ………….. گندم چیزی نبود که بخواهد سرش ریسک کند .

یزدان از روی زمین قد بلند شد و نگاهش را سمت او کشید و دستانش را بهم زد تا خاک احتمالی جای گرفته بر کف دستانش را پاک کند :

ـ می تونی لباسات و در بیاری ………. اطاق پاکه .

گندم بازوی عضلانی او را گحرکت کرد و خودش را به او چسباند :

ـ مطمئنی ؟ اگه درست نگشته باشی چی ؟ یا اصلا اگه نمشاهده کرده باشیش چی ؟ ………… اگه فیلم و عکسم و بگیرن و بعد بخوان پخشش کنن چی ؟ ……… آخه …….. آخه برای پوشیدن این لباس باید تمام لباسای تنم و در بیارم …….. یزدان …….

یزدان سر به سمت او خم کرد و نگاهان تیره شده تر از همیشه اش را در چشمان عسلی و دو دو زده او فرو کرد :

ـ کسی بخواد کف دست روی ناموس و غیرت من بذاره ، خونش پای خودشه گندم .

گندم آب دهانش را پایین فرستاد و چشم از چشمان جدی شده او گرفت و سمت آینه کشید و به تصویر خودش در آینه خیره شد ………. فکر می کرد یزدان بُلف می زند ……… فکر می کرد یزدان اغراق می کند …….. اصلا مگر خون ریختن به این آسانی ها بود که بشود با یک تهمشاهده کرد ، آن را عملی کرد ، و یا جان گحرکت کردن تا این حد پیش پا افتاده به نظر می رسید که بشود به این راحتی از آن حرف زد و نظر داد .

گندم یک چیز را نمی دانست ………… شاید خون و خون ریختن برای یزدان چند سال پیش ، تابوی ترسناکی به حساب می آمد ، اما این یزدانی که یک سر و گردن از او قد بلند تر بود و مقابلش توقف کرده بود ، با خون خو گرفته بود ………… آدمی که با شکنجه و زور و جبر ، همچراکه گلادیاتوری تعلیمش می دهند ، خواه ناخواه ترسش از خون ذره ذره ریخته می شود ……….. برای این یزدان ، دیگر صحبت از خون ، نه اغراق به حساب می آمد و نه بلف .

یزدان که نگاه نامطمئن او را خوب می خواند ، انگشت سبابه زیر چانه او انداخت و سر او را سمت خودش برگرداند ……… ارتباطی چشمی می میل داشت . اینطوری بهتر می توانست روی گندم تسلط داشته باشد ……. با مکثی یکی دو دقیقه ای ، ادامه داد :

ـ همیشگی این کارا رو دوش محافظا بوده …………….. ولی اینبار من خودم به شخصه گشتن اینجا رو به عهده گحرکت کردم ……… می دونی چرا ؟ چون باید خودم چک می کردم و مطمئن می شدم . چراکه نمی خواستم شک و ولی و اگری وسطش بمونه . زیرا تو حتی از خودمم برام مهم تری ……… پس مطمئن باش من سر تو نه ریسک می کنم ، نه بی احتیاطی . خیالتم جمع اینجا پاکه پاکه ………. می تونی لباسات و عوض کنی . منم میرم بیرون ، همین پشت در می ایستم . کارم داشتی یا کمکی خواستی ، کافیه یه ضربه به در بزنی ، می یام کمکت .