ـ باشه .
گندم به اویی که صورتش را مجدداً رو به آینه چرخانده بود ، نزدیک شد و از پهلو نگاهی به تتو بزرگ ققنوس قرار گرفته بر روی کمر و شانه هایش ، انداخت …………. تمایل عجیبی برای لمس ققنوس جای گرفته بر روی تن او را داشت .
ـ میگم …….. این تتو بزرگ و که داشتی روی کمرت می زدی ، دردت نگحرکت کرد ؟ گوش دادن تتو خیلی درد داره .
یزدان شسوار را روی موهایش گرفت و با کف دست دیگرش موهایش را شانه زد :
ـ مگه میشه نداشته باشه ………….. ولی برای منی که درد یه چیز تکراری شده بود ، قابل تحمل بود ، یانی می تونستم تحملش کنم .
گندم کف دست جلو برد و آهسته دستش را روی پرهای بلند یال ققنوس که انگار در آسمان به رقص در آمده بودند کشید و آرام کف دستش را تا پایین امتداد داد ………….. یزدان شوکه و متعجب از کار گندم به سرعت نگاهش را از داخل آینه از موهایش گراهی شد و به سمت نگاهان گندم که هنوز نگاهش میخ تتو روی کمرش بود ، کشید .
گندم با حس خطوط گوشتی برجسته بر زیر انگشتانش ، نگاهش به ثانیه ای رنگ بهت و ناباوری گرفت ………….. این خطوط بررسیده و برجسته را به خوبی می شناخت ………….. او هم وقتی در کودکی توسط اکرم و یا کاکووس با کمربند تنبیه می شد ، از همین خطوط روی تنش می افتاد …………. ولی این خطوط یک تفاوت با خطوط تن او داشت ………… آثار آن خطوط بعد از چند هفته می راهی شد ، ولی برای یزدان ، با گذشت چندین سال ، باز هم مانده بود و نحرکت کرده بود …………… می خبر داشت که این خطوط متععد جای هیچ چیز نمی تواند باشد ………….. الا یک چیز ……….. شلاق .
یزدان به سرعت چرخید و سینه به سینه گندم از حرکت ایستاد …………. کف دست بهت زده گندم هنوز هم روی هوا مانده بود و نگاهان ناباورش به روی سینه او که حالا مقابلش قرار گرفته بود قرار گرفت ………… یزدان قبلا از روزگارگار بهشدت سختی که در این عمارت گذرانده بود ، صحبت کرده بود ، اما هیچگاه فرصتی پیش نیامده بود که این چنین بتواند از نزدیک اتفاقات سختی که یزدان از آنها صحبت می کرد را لمس کند و درد تک تک این شلاق ها را زنده تر از هر وقت دیگری بر روی روح و تنش حس نماید .
ـ اونا ……… اونا جای ……… شلاق بودن ……. نه ؟
ـ چرا اینکار و کردی ؟
گندم با حالی مندل شده و دیدهانی که بغض قرار گرفته در آن به خوبی درونشان مشاهده کرده می شد ، نگاهش را آهسته بالا کشید و درون دیدهان او انداخت و قطره اشکی بی اختیار روی گونه اش رد انداخت .
ـ اون روزگارای اول که می بیان کردی تو هم روزگارای سختی رو تو این عمارت گذروندی ، من ……… من باورت کردم ………… اما فکر می کردم منظورت اینه که ازت کار زیاد کشیدن …….. ازت بیگاری کشیدن …………. فکر نمی کردم ………. فکرش و نمی کردم اینجوری …………
یزدان بازوان او را گراهی شد و اندکی فشاری به بازوی او آورد …………… نمی خواست گندم ادامه حرفی که او به خوبی می خبر داشتشان را بزند .
ـ گندم ……
ـ تو هم تموم اون روزگارای سخت تنها بودی ………….. تو ……… تو حتی از منم تنهاتر بودی . تنهایی درد کشیدی ، تنهایی تمام این عذابا رو تحمل کردی و من لعنتی تموم این سال ها فکر میکردم ولم کردی که بری دنبال خوش گذرونی خودت .
یزدان تکان ملایمی به باوزان او داد تا حواس گندم را جمع خودش کند ………….. سرش را پایین تر برد تا نگاهانش در فاصله ای چند سانتی از چشمان به اشک جای گرفته او قرار گیرد ………… آنقدر پایین که نفس های گرمش روی گونه های گندم می نشست .
ـ من تنها نبودم گندم ……….. فکر و خیال تو هر لحظه با من بود …………. به خدا که هر لحظش به این فکر می کردم که بالاخره این روزگارای سخت و این دردا تموم میشه و من می تونم برگردم و تو رو پیش خودم برگردونم …………. تحمل این دردا شاید سخت بود ، ولی غیرقابل تحمل نبود …….. این چشمای دلنشینت هر لحظه جلو چشام بود …………. دیدن و داشتن مجدداً تو باعث شد که من بتونم تمام اون موانع سخت و رد کنم و دوام بیارم و زنده بمونم .
گندم شانه های لرزید …………. ابروانش لرزید …………. چانه اش لرزید و حتی فشردن لبانش بر روی هم دیگر هم ، دیگر چاره کارش نشد …………. این لرز ، انباشته از بغضی بود که به دفعتاً داشت سرباز می کرد و بیرون می ریخت .
ـ من بسیار دوستت دارم یزدان …………. بهشدت بهشدت زیاد . اگه تو نبودی من چی کار می کردم ؟؟؟ قلبم و به کی خوش می کردم ؟؟؟ دلم به کی گرم می بود ؟؟؟
یزدان او را جلو کشید و به سینه گرم و پر حرارتش چسباند و بازوانش را یکی به دور شانه های او و دیگری به دور کمرش حلقه نمود و اجازه داد گندم طعم مأمن گرم و أمن میان بازوانش را بچشد و لمس کند . مأمنی که گندم اامان و شاید هم آخرین نفری بود که حسش می کرد و می چشیدش .
گندم با حس ضربان دل او آن هم در زیر گوشش ، پلک بست و با احساسی توأمان با خجالت و خوشحالی از بودن او در حیات اش ، خودش را بیشتر میان بازوان حلقه شده او به دور تنش ، جمع نمود و به سینه اش فشرد .
ـ از این به بعد یادم باشه جلوی تو همیشه لباس تنم باشه .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن